พระพุทธศาสนาในประเทศพม่า

กระทู้นี้ยาวสักหน่อยครับ เเต่อ่านเเล้วมีประโยชน์

ศาสนาพุทธของพม่า เรียกว่าเข้มเเข็งจริงๆ การบวชก็มีขั้นตอนละเอียด

ไม่ใช่การบวชเอาหน้าเอาตา เหมือนบ้านเรา

ประเทศพม่า ดินแดนแห่งพระพุทธศาสนา เป็นประเทศที่รวมคนหลากหลายเชื้อชาติ จำนวน 67เชื้อชาติ มีภาษาหลักและภาษาท้องถิ่นมากถึง 242ภาษา

โดยมีพระพุทธศาสนาเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวพม่า ให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ศาสนาประจำชาติของชาวพม่า คือ ศาสนาพุทธ นิกายเถรวาท

ในปี พ.ศ.2517 รัฐบาลพม่าได้ประกาศบัญญัติให้ พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ เพราะมีผู้นับถือศาสนาพุทธจำนวนมากถึง 92.3% ศาสนาคริสต์ 4% ศาสนาอิสลาม 3% ศาสนาฮินดู 0.7%

 

ชาวพม่าจะนิยมสร้างพระพุทธรูป สร้างพระเจดีย์และสร้างวัดขนาดใหญ่ ทั้งประเทศมีวัดจำนวนทั้งสิ้นกว่า 45,000วัด และมีจำนวนพระภิกษุ สามเณร ทั้งประเทศจำนวนกว่า 5แสนรูป

ชาวพม่าจะเคร่งครัดในคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาก ดังจะเห็นได้จากวิถีชีวิตของชาวพม่า ที่ชอบไปวัด นั่งสมาธิ เลื่อมใสและเข้าถึงแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา

เชื่อในเรื่องกฎแห่งกรรม แต่ไม่เชื่องมงายในเรื่องไสยศาสตร์ นิยมถือศีลแปด ทุกวันเกิด คือ ถ้าเกิดวันจันทร์ก็จะงดอาหารเย็นทุกวันจันทร์ ถ้าในวันพระก็จะถืออุโบสถศีล

ชาวพม่าถือธรรมเนียมที่ว่า ผู้ชายทุกคน ต้องได้มีโอกาสครองผ้ากาสาวพัสตร์ และศึกษาธรรมะสักครั้งในชีวิต จึงจะเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์ โดยปกติพระภิกษุพม่าจะไม่โกนคิ้ว และฉันมื้อเดียวเท่านั้น แต่บิณฑบาตได้ตลอดทั้งวัน

สำหรับผู้หญิงสามารถบวชเป็นแม่ชี โดยการโกนผมแต่ไม่โกนคิ้วเช่นกัน และนุ่งห่มผ้าสีชมพูอ่อน หรือสีส้ม และออกบิณฑบาตตอนรุ่งเช้าได้ เช่นเดียวกันกับพระภิกษุสงฆ์ทั่วไป

 ประเทศพม่าจะมีกฎหมายที่เคร่งครัด และเข้มงวดต่อการรักษาวัฒนธรรม และศีลธรรมอันดีงามของชาวพุทธ แหล่งท่องเที่ยวยามราตรีจะมีน้อยมาก

จะมีก็แต่ในโรงแรมใหญ่ๆ ไว้สำหรับบริการนักท่องเที่ยวเท่านั้น สถานที่นัดพบกันของชาวพม่า ก็คือ ที่ร้านน้ำชา หรือที่เราเรียกว่า สภาน้ำชา ที่คนทุกวัยจะมาใช้บริการ (ไม่ใช่สภากาแฟเหมือนของตะวันตก)

สิ่งบันเทิงที่ชาวพม่านิยมกันมากที่สุด คือ การชมภาพยนตร์ แต่ก่อนที่จะนำภาพยนตร์เรื่องใดมาเปิดฉาย จะต้องผ่านการตรวจพิจารณาจากหน่วยงานของรัฐบาล

ซึ่งต้องไม่ขัดต่อขนบธรรมเนียม ประเพณี และวัฒนธรรมอันดีของชาวพุทธ จึงจะได้รับอนุญาตให้ฉายได้

ชาวพม่านับถือศาสนาพุทธ นิกายเถรวาท หรือ หินยานแนวอนุรักษ์นิยม โดยยึดหลักธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในคัมภีร์พระไตรปิฎกอย่างเคร่งครัด

พระพุทธศาสนาเข้าสู่ประเทศพม่า เมื่อคราวที่ พระเจ้าอโศกมหาราช แห่งอินเดีย ได้อุปถัมภ์การสังคายนาพระไตรปิฎก ครั้งที่3 เมื่อปี พ.ศ.236 ได้มีการส่งพระสมณทูตไปเผยแผ่พระพุทธศาสนา ในแถบประเทศต่างๆ รวม 9สายด้วยกัน พม่าก็อยู่ในส่วนของสุวรรณภูมิ

ในยุคนี้เอง ที่พระพุทธศาสนาได้เจริญรุ่งเรืองขึ้นในพม่า เพราะได้พบหลักฐานเป็นคำจารึกไว้ภาษาบาลี และชาวพม่าเชื่อว่า สุวรรณภูมิมีศูนย์กลางอยู่ที่ เมืองสะเทิม ซึ่งเป็นเมืองหลวงของมอญ อยู่ทางตอนใต้ของพม่าในปัจจุบัน

พม่ามี เมืองพุกาม เป็นเมืองหลวง ซึ่งก่อนที่พม่าจะมานับถือพระพุทธศาสนา ชาวพม่าจะนับถือ ผีสางนางไม้ บูชากราบไหว้วิญญาณ หรือภูติ ผี ปีศาจ ซึ่งเรียกกันว่า นัต เหมือนชนชาติอื่นๆในแหลมอินโดจีนลงมาจนถึงอินโดนีเซีย

ในราวปี พ.ศ.1600 พระเจ้าอโนรธา ได้ยกทัพไปตีเมืองมอญ ผลจากสงครามในครั้งนั้น พม่าสามารถรวบรวมเอาเมืองสะเทิมของมอญ กับเมืองพุกามของพม่า รวมเป็นอาณาจักรเดียวกันได้

ทำให้พม่าได้รับเอาวัฒนธรรมของมอญ มาเป็นของตนเกือบทั้งหมด ตั้งแต่ตัวอักษร วรรณคดี และศาสนา ภาษาบาลี (ซึ่งมอญใช้มาก่อนพม่า) กลายเป็นภาษาศักดิ์สิทธิ์

(เพราะมีปรากฏในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาและเป็นภาษาของชนชั้นสูง เช่น ราชาศัพท์ไปด้วย)

พม่ายอมรับตัวหนังสือ มาดัดแปลงแก้ไขเป็นภาษาพม่า และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พม่าจึงได้นับถือพระพุทธศาสนา นิกายเถรวาท และในสมัยนี้ได้มีพระภิกษุจำนวนมากเดินทางไปยังลังกาทวีป เพื่อไปศึกษาธรรมะ และมีชาวพุทธอินเดียจำนวนมาก อพยพลี้ภัยจากพวกมุสลิม และได้นำแบบแผนพุทธเจดีย์จำนวนมากเข้ามาด้วย

พระเจ้าอโนรธา ได้ทรงอุปถัมภ์พระพุทธศาสนา และทรงบำเพ็ญพระราชกรณียกิจต่างๆมากมาย ทำให้พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาของชาวพม่ากันทั่วทั้งประเทศ กษัตริย์พระองค์ต่อๆมา ได้เจริญตามรอยปฏิปทา ในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาเช่นเดียวกับพระองค์

ต่อมาในปี พ.ศ.2414 เกิดเหตุการณ์สำคัญทางพระพุทธศาสนาขึ้น ได้มีการสังคายนาพระไตรปิฎก ครั้งที่5 (ของฝ่ายเถรวาท) ณ เมืองมัณฑะเล ประเทศพม่า ได้มีการจารึกพระไตรปิฎกลงในหินอ่อนจำนวน 729แผ่น

ผลจากการช่วยกันรักษา และจดจำคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทำให้วิถีชีวิตชาวพุทธในประเทศพม่า ผูกพันอย่างแน่นแฟ้น

มีวัฒนธรรมชาวพุทธที่เข้มแข็ง จนทำให้ประเทศพม่าได้ชื่อว่า เป็นประเทศที่มีพุทธศาสนิกชนเคร่งครัด ในคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามากที่สุด แห่งหนึ่งของโลก