เรื่องของผมกับสาวที่พบเจอในที่สาธารณะ

เคยเข้าไปคุยกับสาวที่ไม่รู้จักในที่สาธารณะ 1 ครั้ง ตอนนั้นประมาณ 3 ปีที่แล้ว

ผมไปเที่ยวเขาหลักกับที่บ้านครับ ตอนเย็น ผมขับรถไปที่หาดคนเดียวกะว่าจะไปเดินถ่ายรูปเล่น
ตอนนั้นประมาณ 5 โมงเย็นกว่าๆ ที่หาดแทบไม่มีคนเลย

ก็ไปพบกับสาวคนหนึ่ง ขี่มอเตอร์ไซค์มาคนเดียวเหมือนกัน
ผมก็แอบมองๆ อยู่ ถ่ายรูปเล่นไปเรื่อยแอบมองไปเรื่อย
ส่วนเธอคนนั้นก็ถ่ายรูป

เล่นมือถือ คุยโทรศัพท์
พอเธอหยุดคุยโทรศัพท์เดินมาใกล้ผม ผมก็รวบรวมความกล้าทักเธอไปว่า สวัสดีครับ
เธอยอมคุยกับผมด้วย ก็ถามไถ่ว่ามาจากไหน มาเที่ยวที่ไหนบ้าง
เธอยังเรียนมหาลัยอยู่ครับ ที่นครศรีธรรมราช ปี 2 (เธอเด็กกว่าผม 11 ปี โอ้ว ตอนแรกไม่คิดว่าเธอจะเด็กขนาดนี้)
และเธอมาเที่ยวคนเดียว...

(จริงๆ ผมก็ชอบเที่ยวคนเดียวเป็นกิจวัตรอยู่แล้ว แต่ทริปนี้มากับที่บ้าน ให้ตายเหอะ ทำไมทริปนี้ตรูไม่มาคนเดียวฟระ)
ก็คุยกัน...จนเธอขอตัวกลับ ในขณะที่หัวสมองผมมันตะโกนบอกว่า....ทำไมไม่ขอเบอร์เธอไว้

แต่... ยังไม่จบ ผมขับรถกลับที่พัก แวะที่ร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง
ในใจคิดว่า เธออาจจะแวะที่ร้านนี้ก็ได้ และ... เธอก็แวะที่ร้านนี้จริงๆ
ผมพบกับเธออีกครั้ง คราวนี้ผมไม่ยอมปล่อยให้โอกาสผ่านไป
ก็เลยขอ msn เธอไว้คุยกัน จากนั้นก็คุยกันผ่านเมล์ แต่ไม่บ่อยเท่าไหร่

ผ่านไป 2 เดือน ผมก็ได้รู้จากเธอว่า เธอไปฝึกงานที่สมุย (เธอเรียนสังคมศาสตร์เอกการท่องเที่ยวครับ)
ผมก็เลยจองโปรแอร์เอเชียไปสุราษ ต่อเรือไปสมุย
คือปกติผมเป็นคนชอบเที่ยวอยู่แล้ว

ก็เลยสบโอกาส ไปเที่ยวด้วย ไปหา ญ ด้วย หุหุ
ได้พบเธออีกครั้ง ความรู้สึกตอนนั้นมันแบบว่า หรือพรหมลิขิตจะพาเรามาที่นี่
ผมพาเธอขับรถเที่ยวรอบเกาะ กินข้าว ชมวิว ถ่ายรูป เป็นความรู้สึกที่ผมไม่เคยมีกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน

แต่แล้ว... ตอนเย็น ที่ผมกับเธอนัดกันว่าจะไปกินข้าวเย็นกัน และเธอบอกว่าจะพาเพื่อนมาด้วย
เธอพาเพื่อนผู้หญิงที่สนิทกันเป็นรูมเมทกันมาคนนึง

กับ...ไอ้หนุ่มที่ทำงานเดียวกับเธออีกหนึ่งคน
ดูเธอกับไอ้หนุ่มนั่นกุ๊กกิ๊กสนิทสนมกันมาก ผมกินข้าวไป นั่งมองเธอกับไอ้หนุ่มนั่นด้วยใจสั่นไหว
วันต่อมาเป็นวันที่ผมต้องเดินทางกลับ แม้ภายนอกผมจะดูสนุกสนานร่าเริงที่ไปเที่ยวด้วยกัน แต่..เฮ้ออออ...

ตอนผมจะขึ้นเครื่องกลับ เธอให้ตุ๊กตา turn down ของโรงแรมที่เธอทำงานอยู่เป็นที่ระลึก
ผมเอาใส่ไว้ในกระเป๋าที่โหลดใต้เครื่อง แต่พอขากลับถึง กทม. มันหายยยยย !!!!!
โจรสายพานสุวรรณภูมิ เอาสิ่งสุดท้ายที่เธอหลงเหลือไว้ให้ผมไปเสียแล้ว T_T

หลังจากกลับจากทริปนั้น ผมก็ยังคุยกับเธอบ้างครับ แต่ก็ไม่ได้คาดหวังอะไรอีกแล้ว
ก็เหมือนเป็นพี่เป็นน้องกันไป ส่วนเธอคนนั้น ก็ไม่ได้เป็นแฟนกะไอ้หมอนั่นครับ
เห็นเธอก็กลับไปคบกับเพื่อนที่มหาลัยของเธอ แล้วต่อมาก็เหมือนจะเลิกๆ กัน
(ผมไม่ได้ถามเธอนะ แต่ติดตามจากใน facebook ของเธอ)

ผ่านมาหลายเดือน ผมก็มีโอกาสกลับไปสมุยอีกครั้ง
เธอเรียนผ่านไปอีกเทอม ฝึกงานที่สมุยเหมือนเดิม แต่เปลี่ยนโรงแรมที่ฝึกงาน
ผมก็มีโอกาสไปพักโรงแรมที่เธอฝึกงานอยู่

แต่คราวนี้เธอเป็นแฟนกับเซลส์ขายไวน์ที่ดีลกับโรงแรมครับ
แต่การไปคราวนี้ ผมก็ไม่ได้คิดอะไรกับเธอแล้วนอกจากเป็นพี่เป็นน้องกัน ก็ทักทายคุยกันตามประสา
ส่วนผมก็ไปเที่ยวตามทางของผมคนเดียว แค่ใช้สิทธิ์สตาฟของเธอจองโรงแรมในราคาพิเศษเท่านั้น
และนั่นคือครั้งสุดท้ายที่ผมได้เจอกับเธอ

ณ ปัจจุบัน เธอเรียนจบแล้ว และได้งานที่โรงแรมที่ภูเก็ต
และกำลังคบกับผู้ชายคนนึง (คาดว่าน่าจะเป็นเพื่อนในรุ่นของเธอ)
ถ้ามีโอกาสไปภูเก็ต ก็คิดว่าคงจะแวะไปเยี่ยมเธอ
หรือถ้าโรงแรมที่เธอทำงานอยู่มี rate โรงแรมราคาพิเศษ ก็อาจจะไปใช้บริการ


เรื่องของผมกับสาวที่พบเจอในที่สาธารณะก็มีเท่านี้แหละครับ

ป.ล. ถ้าในที่สาธารณะปกติ ผมไม่เข้าไปคุยกับใครแน่
แต่ถ้าในสถานที่ท่องเที่ยว และก็คนน้อยๆ ดูไม่หน้าแหกต่อหน้าธารกำนัลมาก ก็อาจจะกล้าเข้าไปคุยครับ

 David_kop

http://pantip.com/topic/30540414

https://www.facebook.com/Thaimissing