ฝรั่งไม่รู้จักคำว่าเกรงใจ...จริงๆนะ

 

เมื่อก่อนตอนทำงานกับฝรั่งอเมริกันใหม่ๆผมเป็นคนขี้เกรงใจมาก ซึ่งมันก็ปกติเนอะสำหรับคนไทยเรา แต่พออยู่ไป อยู่ไป การทำงานแบบเกรงใจทำกับฝรั่งไม่ได้ ขอบอกเลยน้องๆคนไหนคิดทำงานกับฝรั่งต้องคิดแบบฝรั่งด้วยนะ คือต้องไม่เกรงใจ เอาคำว่าเกรงใจนี่กองไว้บ้านเลย เพราะอะไรรู้ป้ะ เพราะฝรั่งมันไม่รู้จักคำๆนี้จริงๆ คุณอธิบายให้เค้าฟังทั้งวัน เค้ายังไม่เข้าใจหรอกว่ามันคืออะไร คำศัพท์ที่ตรงๆกับคำว่าเกรงใจมันก็ไม่มีนะ ใกล้เคียงสุดก็ considerate แต่เกรงใจของฝรั่งมันก็ไม่ลึกซึ้งเหมือนของเรา

ตัวอย่างนะครับ เย็นๆใกล้เวลาเลิกงานละคุณก็กำลังปั่นงานที่สุมบนโต๊ะให้เสร็จๆเพื่อกลับ บ้าน แต่เจ้านายฝรั่งเดินมาที่โต๊ะพร้อมเอกสารปึกนึงไม่มากไม่น้อยสัก 20 แผ่น

+ ฝรั่ง ถามคุณว่างานคุณใกล้เสร็จหรือยัง

- คนไทยจะคิด (เห้ย เค้าต้องมีอะไรให้เราช่วยทำแน่ๆ)

- คนไทยจะตอบ อ้อๆ ใกล้เสร็จแล้วครับ (ทั้งๆที่จริงบนโต๊ะอ่ะไม่รู้จะเสร็จเมื่อไหร่)

+ ฝรั่ง โอ้เยี่ยมเลย งั้นคุณช่วยทำนี่ต่อให้ผมที

- คนไทย ได้เลยครับ

+ ฝรั่งอธิบายบราๆๆๆๆ ตามหน้างานที่เค้าต้องการ

- คนไทย พยักหน้าหงึกๆๆๆๆ (คิดในใจ โหห เเม่งเยอะขนาดนี้ 2 อาทิตย์เสร็จมั้ยเนี่ย)

+ ฝรั่งถาม คุณคิดว่าจะใช้เวลาสักเท่าไหร่

- คนไทยคิด เยอะอิ๊บอ๋าย 2 อาทิตย์มันจะนานไปมั้ยนะ บอกไป 1 อาทิตย์ก็พอมั้ง

 

+++++ จบการสนทนา++++++

แล้วก็จบเห่...เพราะถ้าคุณตอบแบบคนไทย มันอาจใช้กับคนไทยด้วยกันได้ถ้าคุณทำงานไม่เสร็จตามกำหนด คุณอธิบายได้ อ๋อ งานผมเยอะนะพี่ ที่ผมรับมาทำเพราะเกรงใจน่ะนะ ขอเวลาอีก 2-3 วันละกัน

 

แต่กับฝรั่งเค้าไม่คิดแบบคนไทยเลยนะครับ เราทำงานกับเค้าก็ต้องคิดแบบเค้า

+ ฝรั่ง ถามคุณว่างานคุณใกล้เสร็จหรือยัง

= เค้าอยากรู้จริงๆถ้างานคุณยังไม่เสร็จเค้าอาจทำเองหรือส่งต่อคนอื่น

+ ฝรั่งถาม คุณคิดว่าจะใช้เวลาสักเท่าไหร่

= ในฐานะมืออาชีพคุณมองหน้างานแล้วกำหนดเวลาออกมา นั่นคือความชัดเจน ฝรั่งจะเชื่อว่าคุณทำได้ตามนั้น

 

ถ้าถึงเวลากำหนด คุณทำมันไม่เสร็จปัญหาทันทีครับ

+อ้าว..ไหนยูบอกทำเสร็จวันนี้วันนั้น

- เอ่อ...งานผมเยอะน่ะครับ ทำไม่ทันจริงๆ

+ อ้าว...ไหนยูบอกงานยูใกล้เสร็จงัย

- เอ่อ...มันก็มีนิดๆหน่อยๆ ทำ 2 อย่างไม่ทัน

+ อ้าว...ยูทำไม่ทันทำไมไม่บอกไอแต่แรกวะ จ๊ากกกกก...

 

นี่ล่ะครับผลของการเกรงใจ

 

การเกรงใจแบบผิดๆอีกอย่างนะ คนไทยเป็นบ่อย

สมมุตินะ สมมุติ ฝรั่งมางานเลี้ยงที่บ้านคุณ เค้ากำลังยืนกินอะไรสักอย่างท่าทางเก้กังไม่สะดวก

คุณหวังดี เรียกเค้า เฮ้ ยู มานั่งนี่สิ่

+ ฝรั่ง โนๆ ขอบคุณ แต่กะรูม่ายนั่ง

- คนไทย คิดเองอีกแระ (อ่อ มันคงเกรงใจน่ะ)

- ต้องไปใกล้มัน เชิญมันมานั่งอีกที ยูๆ ไปนั่งที่อาร์มแชรสิ่นั่งสบายๆ

+ ฝรั่งจะคิด เอ้..นี่เมริงจะบ้าป้ะ ก็กะรูบอกว่าม่ายนั่ง

คือไม่ต้องไปคิดเองนะครับ จำไว้เลยฝรั่งไม่รู้จักคำว่าเกรงใจ ถ้าเค้าอยากนั่งเค้าจะตัดสินใจนั่งในคำเชิญแรก แต่ถ้าเค้าตัดสินใจไม่นั่งก็คือไม่นั่ง การพูดย้ำครั้งที่ 2 ถ้าไม่รู้จักกันก็จะเหมือนคุณบังคับให้เค้านั่งนะ เพราะฉนั้นต้องเคารพการตัดสินใจแรก เพราะเค้าถูกฝึกมาแบบนี้แต่เด็ก

เหมือนกัน ถ้าเราต้องไปเรียนร่วมกับเด็กฝรั่ง หมายถึงตอนโตอ่ะนะ ไม่ได้เรียนอินเตอร์มาแต่เด็ก จะเห็นได้ว่าเด็กฝรั่งกล้าแสดงออกกว่าเด็กไทยเยอะ เพราะอะไร

+ เด็กไทย(เอาตัวผมเองเป็นหลักนะ) สงสัยไร เห้ยถามตอนนี้ดีมั้ยนะ อาจานสอนอยู่ ขัดจังหวะป่าวนะ เอาไว้แอบถามเลิกเรียนดีกว่า

เลิกเรียน แอบๆย่องๆไปถามอาจานๆ อาจารย์จะถามกลับทำไมยูไม่ถามฉันในคลาส เอ้อ แน๊ ทำไมไม่ถามในชั้นเรียนหว่าหมดเวลาสอนแล้วนิ กลับบ้านเด้ มึนมั้ย อยากจะบอกจานว่าเพราะคนไทยเกรงจายอ่ะคร้าบบ

ตรงข้ามกับเด็กฝรั่งเค้าสงสัยอะไร ใครจะสอน ใครจะฟังไม่สนใจครับ อย่างแรกเค้าคิดคือต้องการเคลียร์ปัญหาในหัว เค้าจะไม่คิดไปข้างหน้า หรือคิดแทนคนอื่นแบบคนไทย ว่าถ้าทำไปแบบนี้ คนนั้นจะว่าแบบนั้น แบบนี้มั้ยนะ เค้าจะไม่คิดแทนใครเลยนอกจากตัวเอง สงสัยถาม คิดไม่เหมือน ชี้แจง

 

คำว่าเกรงใจกับคนไทยที่เราคุ้นเคย คือใครถามอะไรเรามักไม่ตอบตามความจริงอ่ะ หรือชอบให้ถาม 2 ครั้ง

ตัวอย่างนะครับ มีงานค้างลากยาวตอนกลางคืน

- หัวหน้างานคนไทย อ้าวน้องยังไม่กลับบ้านหรอ ทานอะไรยัง

- ลูกน้อง เอ่อ..ยังอ่ะครับ

- หัวหน้า เออ เอาไรมั้ยพี่ออกไปกินข้าวเด๋วพี่ซื้อเข้ามาฝาก

- ลูกน้อง อ้อ...ไม่เป็นไรครับ (คิดเองอีกแระ เกรงใจหัวหน้าน่า ให้หัวหน้าซื้อให้)

- หัวหน้า เห้ยย ไม่เป็นไร ไม่ต้องเกรงใจ

- ลูกน้อง ไม่เป็นไรจริงๆครับพี่ ผมยังไม่หิว (ใจจริง หิวโคตรๆ)

- หัวหน้า เอางี้ละกัน เด๋วพี่ซื้อข้าวผัดมาฝากแกละกันนะ

- ลูกน้อง อ่อ..คับๆขอบคุณครับพี่ (อิอิ ได้กินข้าวละเว้ย)

+++จบ นี้คือตัวอย่างสนทนาแบบมีความเกรงใจของไทยเรา+++

คือเราต้องเกรงใจไปก่อน 1 ที เพื่อให้อีกฝ่ายตอบสนองว่าไม่ต้องเกรงใจ

 

แต่ถ้าเป็นนายฝรั่ง ถามเรา

- เฮ้ ยู เอาอะไรมั้ยผมไป KFC

- คนไทย อูย เกรงใจนาย ไม่เป็นไรครับ ไม่เอาครับ

+++จบ ปิดการสนทนา+++

การถามของฝรั่งไม่มีความเกรงใจปนเปื้อนนะครับ ถ้าเค้าไม่อยากซื้อให้คุณ เค้าจะไม่ถาม

ถ้าเค้าถาม คือเค้าอยากซื้อมาฝาก แต่ถ้าคุณไม่เอา เค้าก็เคารพการตัดสินใจคุณ โอเคป้ะ

 

การเกรงใจมันดีแน่นอนสำหรับวัฒนธรรมไทย เราอยู่กันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย และคิดแทนคนอื่น มันก็น่ารักดีนะที่มีคนคิดแทนเรา แต่ถ้าเราคิดกลับไปแทนที่เค้าอีกที มันก็จะงงกันใหญ่เลยกลายเป็นคิดแทนกันไปมา

เหมือนตอนคุณขับรถ ไปจะเอ๋กะคันไหนในซอยเล็ก ถ้าขี้เกรงใจทั้งคู่ อาจเคยเจอเหตการณ์ที่แบบยึกยักทั้งคู่

คือตัวผมเองก็เป็นนะ แบบเราก็จะให้เค้าไปก่อน เค้าก็อยากให้เราไปก่อน พอทิ้งจังหวะ ดันออกตัวพร้อมกันอีก ก็เลยต้องจอดพร้อมกัน แล้วก็ต่างฝ่ายต่างอยากให้อีกคันไปก่อน คันหลังก็จะบ่นในใจ เออ ยึกยักกันอยู่ได้ ไม่ต้องไปกันพอดี