ทำไม เด็กไทยไม่ค่อยกล้าแสดงออก

 

 

 

 

 

  เล่าสู่กันฟังครับ

 

  

 

ผมมีโอกาสได้สอนหนังสือให้น้องๆ

ในต่างจังหวัด  ในระดับมัธยมปลายอยู่ช่วงหนึ่ง

ทุกครั้งเวลาที่สอน  ผมก็จะให้น้องๆนักเรียน

ได้มีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นในชั้นเรียน

แต่ทุกครั้งที่ผมให้น้องๆได้แสดงความคิดเห็น

หรือให้ร่วมกิจกรรมบางอย่าง

เกือบทั้งห้องจะอาย และปฎิเสธให้เพื่อนทำให้

จนเพื่อนๆนักเรียนคนอื่นออกไปทำแทน

และก็มีไม่กี่ครั้งที่จะมีน้องๆผู้กล้า ยกมือตอบคำถามที่ผมถามไป

หรือยกมือขอแสดงความคิดเห็นโดยไม่ต้องถูกเรียกชื่อ ซึ่งมีน้อยมาก

แบบว่า นับได้เลยว่ากี่คน  และส่วนมากก็มักจะเป็นนักเรียนผู้กล้าคนเดิมๆ

 

  

 

และทุกครั้งที่เพื่อนนักเรียนผู้กล้าตอบคำถามได้ถูกต้อง

นักเรียนในชั้นเรียนก็จะปรบมือชื่นชมนักเรียนคนนั้นอย่างวีรบุรุษ

แต่ถ้าครั้งไหนที่มีเพื่อนในชั้นเรียนตอบคำถามไม่ถูกต้อง

เพื่อนๆในห้องก็จะส่งเสียงหัวเราะเยาะ  ประมาณว่า

 

  "  ไม่รู้แล้วยังจะกล้าเสนอหน้าตอบคำถามอาจารย์อีกนะ " 

 

 ซึ่งน้องๆนักเรียนที่กล้าออกมาแสดงความคิดเห็นคนนั้น 

ก็จะรู้สึกอายเพื่อนๆในห้องเป็นอย่างมาก 

และก็ไม่กล้ายกมือแสดงความคิดเห็นอีกเลย  

เพราะกลัวถูกตำหนิ ทำให้รู้สึกเสียหน้า อับอายเพื่อนๆในชั้นเรียน 

 

       

'' ส่วนคนที่กล้าแสดงออก เสนอความคิดเห็นเป็นประจำ ''

ก็ถูกมองว่า  '' อยากเด่นอยากดังเสียอีก   ''  

 

**  นี่ก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เด็กไทยไม่กล้าแสดงออก

เพราะกลัวการถูกจับผิดจากเพื่อนๆในห้องเรียน กลัวเสียหน้า

ขออยู่เงียบๆ  แล้วคอยหัวเราะเยาะเพื่อนคนที่ตอบผิดดีกว่า

 

  และก็ยังมีน้องๆนักเรียนบางคน

ที่อยากจะแสดงความคิดเห็นแต่กลัวว่า

ความคิดเห็นอาจจะรุนแรงไป

ไม่กล้าให้คุณครู หรือเพื่อนๆคนอื่นได้รับรู้

ได้แต่กระซิบกับเพื่อนๆกลุ่มเดียวกันเท่านั้นเอง

ผมก็จะบอกน้องๆนักเรียนเลยว่า 

 

 Come on, feel free to share your opinion.

Don't mind if it's different from others. 

ความหมายคือ  เชิญเลยครับ  ตามสบายเลย 

แสดงความคิดเห็นของน้องๆได้เต็มที่เลยครับ

ไม่ต้องกลัวว่า มันจะแตกต่างจากความคิดเห็นของคนอื่นๆหรอก 

 

   

ตอนเด็กผมเรียนที่บราซิล และอเมริกา

คุณครูที่นั่นจะเปิดโอกาสให้นักเรียนทุกคนกล้าแสดงออก

คุณสามารถแสดงความคิดเห็นได้เต็มที่  อาจจะก้าวร้าวบ้าง

แต่ก็มีเหตุผลพอสมควร  ถ้าผิดหรือไม่เหมาะสม 

คุณครูก็จะมีคำอธิบายตอบคำถามนักเรียนทุกครั้ง

และถ้าคุณครู ไม่สามารถตอบคำถามเด็กนักเรียนได้

หรือถามนอกเหนือจากสิ่งที่คุณครูเตรียมมาสอน

คุณครูที่บราซิลและอเมริกา กล้ายืดอกตอบว่า

 ''  ครูไม่รู้  ''  ได้เต็มปากเต็มคำ

และคุณครูก็จะบอกว่า 

''  ครูไม่รู้ แต่จะไปหาคำตอบมาให้

แล้วเราค่อยมาคุยกันในห้องเรียนคาบหน้านะ  '' 

 

คุณครูสอนอะไรดีๆให้กับผมและเพื่อนในชั้นเรียนเยอะมาก

และผมก็สอนน้องๆนักเรียนในแบบที่ผมได้เรียนมา

เพื่อให้น้องๆนักเรียนกล้าที่จะแสดงความคิดเห็นมากขึ้น

ส่วนเรื่องผิดถูกก็จะคุยกันด้วยเหตุและผล 

 

    

ผมไม่ได้สอนน้องๆ ให้ก้าวร้าว  กล้าเถียงคุณครูนะครับ

แต่ผมกำลังแนะนำให้น้องๆ  กล้าแสดงความคิดเห็นของตัวเอง เท่านั้น

 ผิดถูก เราคุยกับคุณครูด้วยเหตุและผลได้ครับ

 

                 Have a wonderful day

                        ลีเซนเต้