คนเบื้องหลัง...#งานพระราชทานปริญญา มช. ครั้งที่ ๔๗

จากงานพระราชทานปริญญาบัตร ครั้งที่ ๔๗ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ที่ผ่านมาไม่นานนี้เอง

ภาพแห่งความประทับใจหลากหลายอย่างที่เกิดขึ้น ในมหาวิทยาลัย และ บริเวณหอประชุมที่รับปริญญา

ครอบครัวหอบลูกหลานญาติพี่น้อง ปูเสื่อ กินข้าวที่เตรียมมาจากบ้าน

ข้าวเหนียวเป็นกระติ๊บ บางครอบครัวก็กินที่โรงอาหารง่ายๆ รถหลายยี่ห้อจอดเรียงกัน ผู้คนมากมายแต่งชุดสวยๆที่ซื้อใหม่หรือตัดใหม่เพื่องานนี้โดยเฉพาะ จราจรติดขัด เชียงใหม่ที่ว่าหนาว ต้องอบอุ่นขึ้น

เมื่อเห็น"รอยยิ้ม" ความหวังดวงเล็กๆของบ้าน แต่งชุดครุย แถบสีม่วงเส้นเล็กๆ และแถบสีเส้นใหญ่บนปกเสื้อสีแตกต่างกันตามคณะ

จากภาพถ่ายของเจ้าของเฟซบุ๊คที่ใช้ชื่อว่า....Thang N Dear (https://www.facebook.com/thang.dear) เครดิตภาพนะคะ

บันทึกเรื่องราวของภาพภาพนี้ไว้ว่า .....

"ผมรู้สึกดีกับรูปนี้มากที่สุดครับตั้งแต่ที่ผมถ่ายมา ไม่ต้องการความเริศหรูอลังการดั่งชาวบ้านเขา ไม่ต้องการสิ่งของมากมายมาเปรยปราย ไม่สนใจว่าจะแปลกแหวกตาจากสายตาผู้คนรอบข้าง เพียงแค่หนึ่งในความภูมิใจของทุกคนในครอบครัวของเขาเอง เท่านี้ก็สร้างความสุขให้คนที่มองเห็นอย่างพวกผมขึ้นได้มากมายเลยทีเดียว"

(แถบสีฟ้า คณะศึกษาศาสตร์ )

และอีกรูปหนึ่งจาก เฟซบุ๊คเจ้าของชื่อ Kittipong Jina (https://www.facebook.com/kittipong.jina?fref=ts) เครดิตภาพนะคะ

"ภาพแห่งความประทับใจในวันนี้ :)"  (แถบสีส้ม คณะพยาบาลศาสตร์)

และจากดิฉันเองเมื่อเห็นภาพนี้แล้ว.....

"บางคนหลงระเริงกับแสงสีในเมือง ความเจริญ ความหรู ความไฮโซ ที่ต้องเท่าเทียมคนรอบข้าง อายที่ไม่กล้าเปิดเผยความจริงที่ตัวเองเคยเผชิญมา ไม่อยากกลับบ้านเพียงเพราะนั่นคือสิ่งที่ไม่เจริญและมันไม่ใช่ตัวฉัน (เห็นภาพนี้ ทำให้คิดอะไรได้หลายอย่าง)...คนที่บ้านที่ยังรอคอยความหวังดวงเล็กๆที่ส่งเข้ามาหาความเจริญเพื่อนำกลับไปพัฒนาบ้านของตน"

(คนทุกคนไม่ได้เกิดมาเท่าเทียมกัน มีเงินทอง บ้านช่องใหญ่โตเหมือนกัน อาหารหรูเริ่ดในแต่ละมื้อ พ่อแม่รับราชการ ประกอบธุรกิจเป็นสิบล้านร้อยล้าน นี่คือข้อต่าง แต่สิ่งที่ทุกคนมีเหมือนกันคือ "จิตใต้สำนึก" และ "กำพืด"ที่ติดตัวมา)

โปรดอย่าหลงระเริงจนลืม......."คนเบื้องหลัง"  

มองภาพแล้วมองย้อนตัวเอง

ขอบคุณภาพทุกภาพนะคะ เล่าเรื่องราวความรู้สึก มุมมองที่เกิดขึ้นจริงในชีวิตได้ดี