ถึงการแต่งกายจะสกปรก...แต่ใจของคุณสะอาดมาก

ชายคนนี้แต่งตัวสกปรกมอมแมม

ชายคนนี้มีแต่กลิ่นเหล้าคละคลุ้ง

...แต่ชายคนนี้ลุกให้ผู้หญิงอีกคน

ได้นั่ง...ส่วนเค้าเสียสละ "ยืน"

คนเราดูแค่ภายนอกไม่ได้จริงๆ

++++ปล. เรากับลูกสาวได้มีโอกาสพบเจอกับเรื่องราวดี ๆ แบบนี้บนรถโดยสารค่ะสีแดง  สายบ้านฉาง - ระยอง  เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาค่ะ

ตอนที่เราเดินขึ้นมาบนรถแล้วเจอคุณลุงท่านนี้  เราอดที่จะมองและนึกในใจไม่ได้ว่า " สงสัยคนขี้เมาแน่ ๆ กลิ่นกายและกลิ่นเหล้าคลุ้งไปหมด "แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรค่ะ  เพราะเรานั่งด้านหน้าคุณลุง  มีคนนั่งคั่นเราไว้ 2 คน  ลูกสาวก็ได้แต่บอกว่าแม่ ๆ เค้าทำไมไม่อาบน้ำ  แต่เราก็ไม่ได้ตอบอะไรไปค่ะ  บอกแต่ว่าอย่าไปมองเค้านะคะ  เสียมารยาท...

    จนรถแล่นมาได้ซัก 10 นาที  และได้จอดรับผู้โดยสารหญิง 2 คนขึ้นมา  คนแรก มีเด็กนร.ชายลุกขึ้นยืนให้นั่ง ( ซึ่งคือผู้หญิงที่เอามือปิดจมูกนั่นเอง ) ส่วนอีกคนยืนได้ประมาณ 1 นาที  คุณลุงคนนี้แหละค่ะ  ที่ยอมลุกขึ้นยืนทั้ง ๆ ที่ตัวเค้าเองก็เมาจนยืนแทบจะไม่อยู่  โงนเงนไปมา  แถมท่าทางก็ง่วงมาก ๆ ด้วย....เราและคนอื่น ๆ ในรถอึ้งไปเลยค่ะ  ถึงภายนอกเค้าจะดูไม่ดีเท่าไรนัก  แต่จิตใจคุณลุงนี่สุดยอดมากจริง ๆ ค่ะ  เราเลยแอบชำเลืองมองสุภาพบุรุษที่มีบนรถ 3 - 4 คน  พวกเค้าก้มหน้างุดเลยทีเดียว

    แต่เรารู้สึกแย่มาก ๆ ที่มีผู้หญิง 2 คนบนรถที่นั่ฃติดกัน  ยกมือขึ้นมาอุดจมูกตลอดเวลาที่คุณลุงยอมเสียสละตัวเองยืนขึ้น  เพื่อที่จะให้ผู้หญิงอีกคนไม่ต้องยืน  เห็นแล้วรู้สึกว่าคนเหล่านั้นไม่มีน้ำใจและไม่มีมารยาทเลย ทำไมต้องแสดงออกกันขนาดนี้  แค่หันหน้าออกนอกรถซะก็น่าจะพอทำได้ แล้วตัวเราก็ได้บอกลูกสาวด้วยว่า " จำไว้นะคะลูก นี่คือการแสดงน้ำใจต่อผู้อื่น  เราควรจะทำ  เมื่อมีโอกาสนะคะ  และก็อย่ามองคนที่ภายนอก "  ลูกสาว ( วัย 3 ขวบครึ่ง ) ได้แต่ทำหน้างง ๆ นิด ๆ แล้วบอกว่า " เหมือนที่แม่ให้หนูนั่งตัก  ตอนยายคนแก่ ๆ ขึ้นมาใช่มั๊ยคะ " ^^_^^

    ถ้าไม่มีเรื่องราวดี ๆ ของคุณลุงให้พบเจอ  เราคงไม่กล้าบอกเล่าเรื่องตัวเองควบคู่มาด้วยแน่ ๆ ค่ะ  เพราะมันเป็นเรื่องเล็ก ๆ ในสังคม  ที่เราเชื่อว่า  คนส่วนใหญ่ปฏิบัิติกันอยู่แล้ว  แต่บางครั้งการที่เราได้พบเจอเรื่องราวดี ๆมันก็ทำให้เรามีความสุข  และอิ่มเอมใจได้อย่างมากมายเลยล่ะค่ะ

     ปล.ตอนเราลงจากรถที่มาบตาพุดแล้วจะต้องเดินผ่านคุณลุง   คุณลุงหลบลจจากรถให้เราและถามเราว่า " เจ้ ๆ นี่ใช่มาบพุดรึป่าวเนี่ย  ผมจำไม่ได้แล้ว ( 555 เราแอบเคืองตรงที่คุณลุงเรียกเจ้นี่แหละ  อิอิ ) เราก็บอกว่าค่ะ แล้วยิ้มหวานให้คุณลุงไป 1 หยด  และก็เิดินไปจ่ายค่าโดยสารของเรากับลูก และในส่วนของคุณลุงด้วย  เพราะคุณลุงยืนล้วงกระเป๋าหาตังค์อยู่นานเลย

    ขอบคุณนะคะคุณลุง  ที่ทำให้หนูกับลูกสาวได้เจอเหตุการณ์ดี ๆ ที่แสนประทับใจ  ในการเดินทางด้วยรถแดงครั้งแรกในชีวิตของลูกสาวหนู ( น้องคีนร่ำร้องอยากจะขึ้นมาตั้งแต่ตอน 2 ขวบแล้ว  แต่เรายังไม่มีโอกาสได้พาแแกขึ้นซักที ) ประสบการณ์ครั้งแรกของน้องคีนน่าประทับใจมาก ๆ เลยที่เดียว  ^^_^^

ขอบคุณภาพและเนื้อเรื่อง...คุณ รักของเรา..หวานซ่อนเปรี้ยว สมาชิกเวปไซด์พันทิบ