พ่อค้าเกิดเป็นโค

อ่านเรื่องนี้แล้วย้อนมองดูตน

แต่ก่อนมีพี่น้องสองคน พี่ชายทำกิจการค้าจนร่ำรวยส่วนน้องชายชอบทางธรรม จึงออก 
บวชบำเพ็ญเพียร จนสำเร็จอรหัตผลได้อภิญญาหก พระอรหันต์อยากจะโปรด พี่ชายให้หลุดพ้น 
จากทะเลทุกข์ จึงมักไปบ้านของพี่ชาย แล้วตักเตือนชี้แนะพี่ชายให้ปฏิบัติธรรม หมั่นสร้างบุญกุศล 
พระอรหันต์กล่าวว่า "โยมพี่ อายุขัยของคนเรามีเพียงไม่กี่สิบปี แต่พี่วาง โครงการถึงพันปี" 
พระสูตรกล่าวว่าชีวิตไม่เที่ยง สรรพสิ่งในโลกนี้ล้วนแต่ว่างเปล่า วันใดมัจจุราช มาถึงแม้จะมีเงิน 
พันล้านหมื่นล้าน มีทองกองเท่าภูเขา ก็ไร้ประโยชน์โดยเฉพาะการสะสมทรัพย์สมบัติ ไม่เพียงแต่ 
ไม่สามารถหลุดพ้นจากทุกข์แห่งความเกิด ความตาย แต่อาจเป็นเพราะเหตุนี้ทำให้ไป ส ร้างบาป 
กรรมต่าง ๆ ส่งผลให้ต้องตกลงสู่อบายภูมิ 


"โยมพี่ ชีวิตเป็นของไม่เที่ยง ตอนนี้พี่ก็มีเงินเป็นสิบ ๆ ล้านแล้ว อย่าไปตรากตรำทุกวัน 
เพื่อเงินทองอยู่อีกเลย ควรรีบสรณะพระรัตนตรัย ฝึกฝนปฏิบัติธรรม สร้างบุญกุศล เพื่อเป็นเสบียง 
ในชาติภพต่อไป" 


พี่ชายท่านกล่าวว่า "ท่านน้อง ที่ท่านพูดก็ดีอยู่หรอกแต่ตอนนี้โยมพี่กำลังขยายโรงงาน 
เพื่อเร่งออกผลิตภัณฑ์ชนิดใหม่งานยุ่งจนแม้แต่จะกินข้าวยังไม่มีเวลา ไหนเลยจะมีเวลาไปปฏิบัติธรรม 
หรือสร้างกุศล หาเงินสำคัญกว่า เรื่องทำบุญวันหลังก้ได้ พี่ชายของพระอรหันต์ จะปฏิเสธทุกครั้ง
โดยอ้างว่า "กิจการงานยุ่ง " พระอรหันต์ไม่ทราบจะทำอย่างไร จึงต้องกลับไปด้วยความผิดหวัง 


เวลาผ่านไปไม่นาน พี่ชายของพระอรหันต์ เกิดป่วยหนักและถึงแก่กรรมลง พระอรหันต์ 
รู้สึกเสียใจและเวทนาอย่างสุดซึ้ง 

ต่อมา พระอรหันต์อยากทราบว่า พี่ชายของท่านที่ตายแล้วจิตวิญญาณไปปฏิสนธิ 
อยู่ ณ ภพภูมิใด จึงใช้ธรรมจักษุสอดส่องดุทั่งทั้งเทวภูมิ มนุษยภูมิ แต่หาไม่พบพี่ชายของท่าน 
ใน นรกภูมิ ในเปรตภูมิ ก็หาไม่พบเช่นกัน สุดท้ายในเดรัจฉานภูมิ ท่านเห็นพี่ชายไปเกิดเป็นโค 
ขณะนั้นคนขับเกวียนกำลังเฆี่ยนเจ้าโคให้ลากเกวียนที่บรรทุกสินค้าไว้เต็ม ให้รีบเร่งเดินทาง เนื่องจาก 
ถนนขรุขระ ล้อเกวียนตกหล่มอยู่ในดินโคลน เจ้าโคพยายามออกแรงลากสุดกำลัง คนขับเกวียนไม่เพียง 
แต่ไม่มีความเมตตาสงสาร กลับใช้แส้เฆียนอย่างแรง เจ้าโคเจ็บปวดเหลือจะกล่าว ได้แต่ทอดถอนใจ 
ส่งเสียงร้องไม่หยุด คล้ายกับว่าปลงตก ไม่มีทางหลุดพ้นจากความทุกขเวทนานี้ 

พระอรหันต์เห็นพี่ชายไปเกิดเป็นโค ต้องทนทุกข์ทรมานเช่นนี้ก็ยิ่งรู้สึกเวทนาสงสาร 
จึงใช้ อิทธิฤทธิ์มายืนอยู่ข้างกายเจ้าโค แล้วกล่าวคำพูดที่พี่ช่ายเคยพูดบ่อย ๆ ให้เจ้าโคฟังว่า 
"หาเงินสำคัญ กว่า เรื่องสร้างบุญกุศลไว้ทีหลังก้ได้ การดิ้นรนหาเงินมาตลอดชีวิตผลสุดท้าย 
รสชาติเป็นยังไง ? 

เจ้าโคได้ฟังคำของพระอรหันต์ ก็ก้มหัวหลั่งน้ำตาด้วยความละอายใจ แล้วก็กลั้นใจตาย 
เจ้าของเกวียนรู้สึกแปลกใจมาก พระภิกษุรูปนั้นสวดคาถาอาคมอะไรนะ ถึงได้ทำให้โคของเราตาย 
จึงให้คนนิมนต์พระอรหันต์มาสอบถาม พระอรหันต์อธิบายว่า "พี่ชายของอาตมา มาเกิดเป็นโคตัวนี้ 
ชาติก่อนเพราะความหลงเขาเอาแต่บอกว่า "หาเงินสำคัญกว่า เรื่องสร้างบุญไว้ทีหลังก็ได้" เพราะ 
เขา ไม่ทราบว่าชีวิตเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไร้ตัวตน ได้แต่ยึดมั่นในความหลงไม่รู้แจ้ง วันหนึ่งเขา 
เกิดเจ็บป่วยกระทันหันและตายลงในที่สุด เนื่องจากชาติก่อนเขาไม่ยอมปฏิบัติธรรม และยังไม่ได้สร้าง 
บุญกุศล ดังนั้นตายแล้ว จึงมาเกิดเป็นโค เพื่อชดใช้หนี้กรรมอันทุกข์ทรมานเช่นนี้ 


หลังจากพี่ชายของอาตมาถึงแก่กรรม อาตมาสงสารเขาจึงใช้ธรรมจักษุส่องดูว่าเขาเกิด 
อยู่ ที่ไหน เมื่อทราบว่าเขามาเกิดเป็นโค อาตมาจึงมาที่นี่ และพูดคุยกับเขาเพื่อให้เขารู้แจ้ง เขาเสียใจ 
ที่ชาติก่อนไม่ได้ปฏิบัติธรรม บำเพ็ญกุศลตามที่อาตมาแนะนำ เมื่อตายแล้วมาเกิดเป็นโค ต้องใช้ 
กรรมอย่างทุกขเวทนา จึงเกิดความละอายใจ ก้เลยกลั้นใจตาย" 


เมื่อพระอรหันต์กล่าวจบลง ทุกคนต่างก็เกิดความรู้แจ้งว่า ชีวิตเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ 
และไม่เป็นตัวตน 

c r e d i t...F w d d e r. c o m