ทำไมหินในหุบเขาแห่งความตายจึงเคลื่อนที่ได้เอง
* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th
กลางพื้นดินแตกระแหงในหุบเขาแห่งความตาย รัฐแคลิฟอร์เนีย มีก้อนหินวางอยู่ปลายร่องยาว บางร่องตรง บางร่องโค้ง และบางร่องทอดไปไกลหลายร้อยเมตร ราวกับมีใครลากหินข้ามทะเลทรายแล้วหายตัวไป
บริเวณนี้มีชื่อว่าเรซแทร็ก พลายา เป็นพื้นทะเลสาบแห้งในอุทยานแห่งชาติเดทวัลเลย์ กรมอุทยานแห่งชาติสหรัฐฯ ระบุว่าหินบางก้อนหนักได้ถึง 320 กิโลกรัม และอาจอยู่นิ่งนานหลายปีก่อนจะเคลื่อนอีกครั้ง ผู้คนจึงเห็นร่องทางได้บ่อยกว่าที่จะเห็นหินกำลังเคลื่อนที่
คำตอบที่นักวิจัยสังเกตได้เกิดจาก น้ำ น้ำแข็งบาง และลมที่ทำงานร่วมกัน เมื่อแผ่นน้ำแข็งลอยแตกออก ลมจะพัดแผ่นน้ำแข็งให้เคลื่อนไปดันหินบนพื้นโคลนเปียก หินจึงไถลและทิ้งร่องไว้ข้างหลัง
ทะเลทรายร้อนจัดมีน้ำแข็งได้อย่างไร
แม้เดทวัลเลย์จะขึ้นชื่อเรื่องอากาศร้อน แต่บริเวณเรซแทร็ก พลายาก็หนาวจัดได้ในฤดูหนาว เมื่อมีฝนหรือหิมะมากพอ น้ำจะขังเป็นแอ่งตื้นบนพื้นทะเลสาบแห้ง พื้นดินด้านล่างอิ่มน้ำและกลายเป็นโคลน ส่วนอุณหภูมิที่ลดต่ำในเวลากลางคืนทำให้ผิวน้ำกลายเป็นแผ่นน้ำแข็ง
พอแดดช่วงสายทำให้น้ำแข็งเริ่มละลาย แผ่นน้ำแข็งจะแตกเป็นชิ้นกว้าง บางชิ้นมีขนาดหลายสิบเมตร ลมและน้ำที่เคลื่อนอยู่ใต้แผ่นน้ำแข็งช่วยพามันไปชนหิน แรงที่ส่งผ่านแผ่นน้ำแข็งจึงดันหินให้ครูดไปบนโคลน แผ่นน้ำแข็งบางเพียงไม่กี่มิลลิเมตรไม่ได้ยกหินให้ลอยขึ้นจากพื้น
จับภาพหินเคลื่อนที่ได้เมื่อไร
ทีมวิจัยติดตั้งสถานีตรวจอากาศ กล้องถ่ายภาพตามช่วงเวลา และอุปกรณ์จีพีเอสกับหินสำหรับติดตามการเคลื่อนที่ ก่อนบันทึกเหตุการณ์ในฤดูหนาวปี 2556–2557 ผลงานตีพิมพ์ในวารสาร PLOS ONE เมื่อปี 2557
ในการเคลื่อนที่ที่ศึกษา แผ่นน้ำแข็งหนาประมาณ 3–6 มิลลิเมตรถูกพัดด้วยลมราว 4–5 เมตรต่อวินาที หินเคลื่อนช้าประมาณ 2–5 เมตรต่อนาที เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2556 นักวิจัยพบหินเคลื่อนที่มากกว่า 60 ก้อน ส่วนหินติดจีพีเอสบางก้อนมีระยะทางรวมสูงสุด 224 เมตรจากการเคลื่อนหลายครั้งระหว่างเดือนธันวาคมถึงมกราคม
ตัวเลข 320 กิโลกรัมเป็นน้ำหนักสูงสุดของหินที่กรมอุทยานฯ กล่าวถึงในพื้นที่ ไม่ใช่น้ำหนักของหินทุกก้อนที่ทีมวิจัยติดตาม จึงไม่ควรนำระยะทางหรือความเร็วที่วัดได้ไปเหมารวมว่าเป็นผลจากการติดตามหินหนัก 320 กิโลกรัมโดยตรง
ทำไมรอยหินบางก้อนคล้ายกัน แต่บางก้อนอยู่นิ่ง
แผ่นน้ำแข็งขนาดใหญ่สามารถดันหินหลายก้อนพร้อมกัน ร่องที่เกิดขึ้นจึงอาจโค้งไปในทิศทางคล้ายกันได้ แต่เมื่อแผ่นน้ำแข็งแตก หินแต่ละก้อนอาจถูกดันด้วยแรงต่างกัน หินเตี้ยบางก้อนอาจถูกแผ่นน้ำแข็งไถลข้ามไป ขณะที่ก้อนข้างเคียงถูกดันจนเคลื่อน ระดับน้ำ รูปร่างหิน และแรงที่ได้รับจึงมีส่วนต่อรอยทาง
เมื่อน้ำแห้ง ร่องในโคลนจะแข็งตัวและยังมองเห็นได้ แม้ช่วงเวลาที่หินเคลื่อนผ่านไปแล้วนาน ส่วนโอกาสเห็นเหตุการณ์จริงมีน้อย เพราะต้องมีทั้งน้ำขัง อากาศเย็นพอให้เกิดน้ำแข็ง และลมในจังหวะที่น้ำแข็งเริ่มแตก
หากมีโอกาสไปชม กรมอุทยานฯ ขอให้ผู้มาเยือนไม่เคลื่อนย้ายหรือเก็บหิน ไม่ขับรถออกนอกถนนที่กำหนด และหลีกเลี่ยงการเดินบนพื้นโคลนเมื่อพื้นที่เปียก เพราะรอยเท้าหรือรอยล้ออาจทิ้งร่องรอยบนพื้นเปราะบางนี้ได้นาน
มหาทักษา เปิดตารางเลขมงคล งวด 1 ธ.ค. 69 ส่องเลข 5 ตัว จับสลับจัดชุด 2 ตัวท้าย–3 ตัวท้าย
เที่ยวสหรัฐอเมริกา แวะชมความงามของอุทยานแห่งชาติไซออน (Zion National Park)
โลกแห่งความงามของเครื่องสำอาง
ตารางหวย ปกเขียว งวด 1 ธันวาคม 69
เปิด 5 อาชีพที่เคยมีอยู่จริงในไทย แต่ปัจจุบันแทบไม่มีคนทำแล้ว
แนวทางเลขมงคล "หมอปลาย ปรายกระซิบ" วันที่ 1 ธันวาคม 2569
เลข"ม้าวิ่ง" 1 ธันวาคม 2569
ภาพถ่ายติดวิญญาณในศตวรรษที่ 19 เกิดขึ้นได้อย่างไร
ทำไม "เสาอากาศวิทยุบนหลังคารถยนต์" ถึงต้องมีเส้นลวดพันเป็นเกลียวรอบเสา?
การหายตัวไปของผู้โดยสารและลูกเรือแมรี เซเลสต์
ทำไม "ฝักบัวอาบน้ำ" ถึงต้องทำหน้าแป้นเป็นแผ่นยางซิลิโคนนิ่มๆ ตรงรูน้ำออก?
ทำไม "ตัวต้านทานไฟฟ้า (Resistor)" ถึงต้องคาดแถบสีต่างๆ แทนการพิมพ์ตัวเลขค่าโอห์ม?



