ก่อนลาออกจากงานประจำ ต้องเช็ก 3 เรื่องที่กระทบชีวิตจริง

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

วันยื่นใบลาออกอาจรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก โดยเฉพาะเมื่อเจองานที่กดดัน เจ้านายที่คุยยาก หรือบรรยากาศที่ทำให้ตื่นมาแล้วไม่อยากไปออฟฟิศ แต่หลังจากกล่องของบนโต๊ะถูกยกกลับบ้าน สิ่งที่ตามมาไม่ใช่แค่เวลาว่าง มันคือรายจ่ายที่ยังเดินต่อทุกเดือน

การลาออกไม่ใช่เรื่องผิด และไม่จำเป็นต้องอดทนอยู่กับงานที่ทำร้ายสุขภาพกายหรือใจ ทว่าอย่าให้ความอึดอัดของวันนี้เป็นคนตัดสินชีวิตทั้งหมด เพราะ งานใหม่อาจยังไม่มา แต่ค่าเช่า ค่างวด และค่าใช้จ่ายของคนในบ้านไม่เคยหยุดรอ ก่อนออกจากงาน ลองเช็ก 3 ข้อนี้ให้ตอบได้เป็นตัวเลขและแผนที่จับต้องได้

ข้อที่ 1 เงินสำรองพอให้ใช้ได้นานแค่ไหน

อย่านับเพียงยอดเงินในบัญชีแล้วบอกตัวเองว่า “น่าจะพอ” ให้รวมรายจ่ายจำเป็นต่อเดือนให้ครบ เช่น ค่าเช่าหรือค่างวดบ้าน ค่าอาหาร ค่าน้ำไฟ ค่าเดินทาง เบี้ยประกัน ค่าดูแลพ่อแม่ลูก และยอดผ่อนหนี้ขั้นต่ำ จากนั้นนำตัวเลขนี้ไปคูณจำนวนเดือนที่คาดว่าอาจยังไม่มีรายได้

ธนาคารแห่งประเทศไทยแนะนำเงินสำรองฉุกเฉินราว 3–6 เท่าของรายจ่ายจำเป็นรวมภาระผ่อนหนี้ต่อเดือน หากรายจ่ายจำเป็นเดือนละ 28,000 บาท เงินก้อนที่ควรแยกไว้จึงอยู่ที่ประมาณ 84,000–168,000 บาท และควรเป็นเงินที่หยิบใช้ได้จริง ไม่ใช่มูลค่าหุ้น ทอง หรือเงินที่ล็อกไว้กับเป้าหมายอื่น

คนที่มีภาระครอบครัว รายได้คู่สมรสไม่แน่นอน หรือทำงานในสายที่หางานนาน อาจต้องตั้งเป้าเกิน 6 เดือนด้วยซ้ำ จุดสำคัญคืออย่าเอาเงินสำรองทั้งก้อนไปลงกับธุรกิจใหม่หรือการลงทุนที่ยังไม่พิสูจน์ผล เพราะวันที่รายได้หายไป เงินสดคือพื้นที่ให้เราคิดและตัดสินใจโดยไม่ต้องกู้เพิ่ม

ข้อที่ 2 แผนรายได้ถัดไปมีหลักฐาน ไม่ใช่แค่ความหวัง

คำว่า “เดี๋ยวค่อยหางาน” ฟังสบายในช่วงแรก แต่ตลาดงานไม่ได้ตอบตามกำหนดเงินเดือนของเรา ก่อนลาออกควรตอบให้ได้ว่าจะหารายได้จากทางไหน ตำแหน่งอะไร เงินเดือนขั้นต่ำที่รับได้ ติดต่อบริษัทไว้กี่แห่ง และใช้เวลาหางานได้นานเท่าไร

ถ้าจะออกไปฟรีแลนซ์หรือทำธุรกิจ ให้แยกความชอบออกจากหลักฐานรายได้ ลูกค้าประจำมีหรือยัง งานที่เซ็นแล้วพอครอบคลุมค่าใช้จ่ายกี่เดือน ราคาที่ตั้งไว้เหลือกำไรจริงเท่าไร และหากลูกค้ารายใหญ่หายไปจะทำอย่างไร การเริ่มรับงานเสริมหรือทดลองขายระหว่างยังมีงานประจำ ทำให้เห็นภาพจริงกว่าการลาออกแล้วค่อยเริ่มทุกอย่าง

กฎง่าย ๆ คือ อย่าเรียกแผนว่าแผน หากยังไม่มีวันที่ลงมือ รายชื่อลูกค้า จำนวนใบสมัคร หรือรายได้ทดลองที่ตรวจสอบได้ แผนที่ดีไม่ต้องสมบูรณ์ แต่ต้องรู้ว่าตัวเองจะทำอะไรในสัปดาห์แรกหลังออกจากงาน

ข้อที่ 3 ภาระร่วมและสิทธิจากงานเดิมเคลียร์แล้วหรือยัง

การลาออกของคนหนึ่งคนมักกระทบมากกว่าตัวเอง หากมีคู่ชีวิต ลูก พ่อแม่ หรือหนี้ร่วม ควรคุยกันตรง ๆ ว่ารายรับจะลดลงเท่าไร ต้องตัดรายจ่ายส่วนไหน ใครรับผิดชอบค่าใช้จ่ายใด และยอมรับได้แค่ไหนหากหางานนานกว่าที่ตั้งใจไว้

พร้อมกันนั้นให้ตรวจสัญญาจ้าง ระยะเวลาแจ้งลาออก โบนัสที่อาจมีเงื่อนไข วันลาที่เหลือ กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ประกันกลุ่ม และขั้นตอนเกี่ยวกับประกันสังคม สิทธิแต่ละคนไม่เหมือนกัน การเช็กกับฝ่ายบุคคลก่อนยื่นใบลาออกช่วยลดเรื่องตกหล่นที่แก้ภายหลังยาก

สุดท้าย กฎ 3 ข้อนี้ไม่ได้มีไว้ห้ามลาออก แต่มีไว้เปลี่ยนการลาออกจากการหนีปัญหาให้เป็นการเลือกทางใหม่อย่างมีฐานรองรับ ถ้างานกำลังทำร้ายความปลอดภัยหรือสุขภาพอย่างรุนแรง การออกจากตรงนั้นอาจจำเป็นทันที แต่หากยังพอวางจังหวะได้ ให้ใช้เวลาสร้างเงินสำรอง ทดลองรายได้ใหม่ และเคลียร์ภาระร่วมก่อน แล้ววันลาออกจะเป็นจุดเริ่มต้นที่เบากว่าเดิมมาก