ฉากจิ๋วของเกลแลตลีรวมเศษแก้วแตกกับของสะสมชิ้นโปรดไว้ในภาพเดียว

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ฉากจิ๋วของเกลแลตลีรวมเศษแก้วจากขวดเวนิสที่แตกกับของสะสมชิ้นโปรดของเขาไว้ในภาพเดียว ราล์ฟ ซีมัวร์ ซึ่งเคยเป็นพ่อบ้านและต่อมาดูแลคอลเลกชันของเกลแลตลี ทำชิ้นงานนี้ระหว่างปี 1924–1929 โดยใช้กล่องซิการ์ เศษแก้ว ลูกปัด และของชิ้นเล็ก ๆ

พิพิธภัณฑ์ระบุว่าขวดแก้วเวนิสจากคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีผิวเหลือบสี และแตกจนซ่อมไม่ได้ ซีมัวร์จึงนำเศษแก้วที่เหลือมาเป็นส่วนหนึ่งของไดโอรามา หรือฉากจำลองสามมิติ แทนที่จะทำให้ร่องรอยของขวดหายไปจากคอลเลกชัน

ของชิ้นเล็กในฉากไม่ได้มีแค่เศษขวด ภายในยังมีโต๊ะทำงานแกะสลักจำลอง ภาพอนุสรณ์ของสตีเวนสันที่วาดโดยแอบบอตต์ แฮนเดอร์สัน เธเยอร์ และตู้ใส่แก้วหายากซึ่งเกลแลตลีชอบหยิบมาดู รายละเอียดเหล่านี้ทำให้ฉากสะท้อนของจริงที่เขาสะสมและวิธีที่เขาจัดวางสิ่งของ

คำอธิบายของพิพิธภัณฑ์บอกว่าฉากนี้จำลองมุมโปรดของเกลแลตลี และสิ่งของจิ๋วหลายชิ้นยังเทียบได้กับของจริงในคอลเลกชัน การย่อมุมสะสมลงมาเป็นฉากเล็กจึงไม่ได้เก็บแค่รูปร่างของห้อง แต่เก็บความสัมพันธ์ระหว่างขวดแก้ว ภาพแขวน โต๊ะ และตู้จัดแสดงไว้ด้วย

ซีมัวร์ทำงานชิ้นนี้ราวปี 1924–1929 ด้วยไม้ ผ้า แก้ว และวัสดุอื่น ๆ ตามข้อมูลวัตถุของพิพิธภัณฑ์ เมื่อพิพิธภัณฑ์นำคอลเลกชันมาจัดแสดงในปี 1933 หนังสือพิมพ์บรรยายฉากว่าใช้กล่องซิการ์ เศษแก้ว ลูกปัด เปียถัก และของจากร้านราคา 5 และ 10 เซนต์ รายละเอียดเหล่านี้บอกว่างานไม่ได้ใช้วัสดุหรูหราทั้งหมด ความประณีตอยู่ที่การเลือกของชิ้นเล็กมาจัดให้เป็นภาพจำของคอลเลกชัน

บทความของ Smithsonian American Art Museum อ้างข้อมูลจากเอกสารนิทรรศการและแค็ตตาล็อก จึงเล่าที่มาและสิ่งที่มองเห็นในไดโอรามาได้ แต่ไม่ได้บอกขั้นตอนการประกอบทีละชิ้น สิ่งที่ยืนยันได้คือซีมัวร์ทำฉากนี้เพื่อรักษาเศษขวดที่แตก พร้อมจำลองมุมที่เกลแลตลีชื่นชอบ งานจิ๋วชิ้นนี้จึงทำให้ของสะสมที่กระจัดอยู่หลายชิ้นกลับมาอยู่ร่วมกันในภาพเดียว

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th