10 จังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดในไทย มีจังหวัดไหนบ้าง? เปิดอันดับจังหวัดคนอยู่น้อยที่หลายคนอาจไม่เคยรู้

ประเทศไทยมีทั้งหมด 77 จังหวัด รวมกรุงเทพมหานคร แต่ละจังหวัดมีจำนวนประชากรแตกต่างกันอย่างมาก บางจังหวัดมีประชากรหลายล้านคน ขณะที่บางจังหวัดมีประชากรไม่ถึง 300,000 คนเท่านั้น ความแตกต่างนี้เกี่ยวข้องกับหลายปัจจัย ทั้งขนาดพื้นที่ ลักษณะทางภูมิศาสตร์ การจ้างงาน การเดินทาง และการกระจายตัวของชุมชน

 

ข้อมูลประชากรปี 2568 ที่เผยแพร่ผ่านสื่อและหน่วยงานด้านสถิติแสดงให้เห็นว่า จังหวัดสมุทรสงครามเป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดในประเทศไทย รองลงมาคือระนองและสิงห์บุรี ซึ่งเป็นจังหวัดที่มีประชากรไม่ถึง 200,000 คนตามข้อมูลที่รายงาน

 

แล้วจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุด 10 อันดับแรกของไทยมีที่ไหนบ้าง แต่ละแห่งมีลักษณะเด่นอย่างไร มาดูกัน

 

1. จังหวัดสมุทรสงคราม

 

สมุทรสงครามเป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดในประเทศไทย โดยมีประชากรประมาณ 185,281 คน ตามข้อมูลปี 2568 จังหวัดแห่งนี้ตั้งอยู่ในภาคกลางและมีพื้นที่ไม่ใหญ่มากเมื่อเทียบกับจังหวัดอื่น

 

แม้จะมีประชากรไม่มาก แต่สมุทรสงครามมีชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยว วิถีชีวิตชุมชนริมน้ำ และการทำสวนผลไม้ โดยเฉพาะพื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับการปลูกมะพร้าวและผลิตภัณฑ์แปรรูปจากมะพร้าว นอกจากนี้ยังมีตลาดน้ำและแหล่งท่องเที่ยวที่ดึงดูดผู้เดินทางจากกรุงเทพมหานครและจังหวัดใกล้เคียง

 

จำนวนประชากรที่ไม่มากไม่ได้หมายความว่าจังหวัดแห่งนี้ไม่มีความสำคัญ เพราะสมุทรสงครามมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจท้องถิ่นที่โดดเด่น

 

2. จังหวัดระนอง

 

ระนองเป็นจังหวัดทางภาคใต้ฝั่งทะเลอันดามัน มีประชากรประมาณ 192,487 คน ตามข้อมูลปี 2568 จังหวัดแห่งนี้มีภูมิประเทศที่ประกอบด้วยภูเขา ป่าไม้ และพื้นที่ชายฝั่งทะเล

 

ระนองมีชื่อเสียงด้านบ่อน้ำพุร้อน การท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ และการค้าชายแดนกับประเทศเมียนมา อีกทั้งยังเป็นพื้นที่สำคัญของอุตสาหกรรมประมงและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ

 

แม้จำนวนประชากรจะน้อยเมื่อเทียบกับจังหวัดขนาดใหญ่ แต่ระนองมีบทบาททางเศรษฐกิจในพื้นที่ชายฝั่งทะเลอันดามัน และมีทรัพยากรธรรมชาติที่เป็นจุดเด่นของจังหวัด

 

3. จังหวัดสิงห์บุรี

 

สิงห์บุรีเป็นจังหวัดในภาคกลาง มีประชากรประมาณ 198,024 คน ตามข้อมูลปี 2568 เป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยกว่า 200,000 คนเช่นเดียวกับสมุทรสงครามและระนอง

 

ลักษณะสำคัญของสิงห์บุรีคือพื้นที่ราบลุ่มที่เหมาะแก่การทำเกษตรกรรม โดยเฉพาะการปลูกข้าว นอกจากนี้ยังมีแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวในอดีตของไทย

 

สิงห์บุรีจึงเป็นอีกจังหวัดหนึ่งที่สะท้อนให้เห็นว่า จังหวัดที่มีประชากรไม่มากก็สามารถมีความสำคัญในด้านการเกษตรและประวัติศาสตร์ของประเทศได้

 

4. จังหวัดตราด

 

ตราดตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกของประเทศไทย มีประชากรประมาณ 225,591 คน ตามข้อมูลปี 2568 จังหวัดนี้มีพื้นที่ติดชายแดนกัมพูชาและมีชายฝั่งทะเลอ่าวไทย

 

ตราดเป็นที่รู้จักจากแหล่งท่องเที่ยวทางทะเล โดยเฉพาะหมู่เกาะต่าง ๆ เช่น เกาะช้าง เกาะกูด และเกาะหมาก ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ

 

นอกจากการท่องเที่ยวแล้ว ตราดยังมีการทำประมง การเกษตร และการค้าชายแดนเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญ

 

แม้ประชากรจะมีจำนวนไม่มาก แต่ในช่วงฤดูกาลท่องเที่ยว จังหวัดนี้ยังสามารถรองรับนักเดินทางจำนวนมากได้

 

5. จังหวัดนครนายก

 

นครนายกเป็นจังหวัดในภาคกลางที่มีประชากรประมาณ 259,683 คน ตามข้อมูลปี 2568 ตั้งอยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพมหานคร จึงเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับผู้ที่ต้องการเดินทางไปพักผ่อนในช่วงวันหยุด

 

จังหวัดนี้มีชื่อเสียงด้านแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ น้ำตก และพื้นที่ภูเขา โดยเฉพาะบริเวณอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ซึ่งครอบคลุมพื้นที่หลายจังหวัด

 

เศรษฐกิจของนครนายกเกี่ยวข้องกับการเกษตร การค้าขาย และการท่องเที่ยว ประชากรของจังหวัดจึงไม่ได้กระจุกตัวอยู่ในพื้นที่เมืองขนาดใหญ่เหมือนจังหวัดที่เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจ

 

6. จังหวัดแม่ฮ่องสอน

 

แม่ฮ่องสอนเป็นจังหวัดทางภาคเหนือที่มีภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับซับซ้อน มีประชากรประมาณ 3 แสนคนหรือน้อยกว่านั้นตามช่วงเวลาที่สำรวจและวิธีนับประชากร

 

จังหวัดนี้มีลักษณะทางภูมิศาสตร์แตกต่างจากจังหวัดในภาคกลางอย่างชัดเจน เพราะมีพื้นที่ภูเขาและป่าไม้จำนวนมาก อีกทั้งยังมีชุมชนที่กระจายตัวอยู่ตามหุบเขาและพื้นที่สูง

 

แม่ฮ่องสอนเป็นที่รู้จักจากแหล่งท่องเที่ยว เช่น ปาย ปางอุ๋ง และหมู่บ้านที่มีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม นอกจากนี้ยังมีความหลากหลายของกลุ่มชาติพันธุ์และวิถีชีวิตท้องถิ่น

 

ปัจจัยด้านภูมิประเทศและการกระจายตัวของชุมชนเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้จังหวัดนี้มีรูปแบบการตั้งถิ่นฐานแตกต่างจากจังหวัดที่มีประชากรหนาแน่น

 

7. จังหวัดพังงา

 

พังงาเป็นจังหวัดทางภาคใต้ฝั่งทะเลอันดามัน มีประชากรประมาณ 2 แสนกว่าคน จังหวัดนี้มีทรัพยากรธรรมชาติที่โดดเด่น ทั้งทะเล ภูเขาหินปูน ป่าชายเลน และหมู่เกาะต่าง ๆ

 

สถานที่ที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง ได้แก่ อ่าวพังงาและพื้นที่ท่องเที่ยวทางทะเล ซึ่งช่วยสร้างรายได้ให้กับธุรกิจโรงแรม ร้านอาหาร ผู้ประกอบการนำเที่ยว และชุมชนในท้องถิ่น

 

นอกเหนือจากการท่องเที่ยวแล้ว พังงายังมีอาชีพประมงและการเกษตรเป็นส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจจังหวัด

 

แม้จะมีประชากรไม่มากเมื่อเทียบกับจังหวัดใหญ่ แต่พื้นที่แห่งนี้มีความสำคัญต่อการท่องเที่ยวของภาคใต้

 

8. จังหวัดอ่างทอง

 

อ่างทองเป็นจังหวัดในภาคกลาง มีประชากรประมาณ 2 แสนกว่าคน เป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ไม่ใหญ่มากเมื่อเทียบกับหลายจังหวัดของประเทศไทย

 

ลักษณะเด่นของอ่างทองคือพื้นที่ราบลุ่มและวิถีชีวิตที่เกี่ยวข้องกับการเกษตร โดยเฉพาะการปลูกข้าว นอกจากนี้ยังมีวัดและสถานที่สำคัญทางศาสนาหลายแห่ง

 

จังหวัดนี้มีชุมชนที่ดำเนินชีวิตตามวิถีท้องถิ่น และอยู่ไม่ไกลจากจังหวัดสำคัญในภาคกลาง ทำให้สามารถเดินทางเชื่อมต่อกับพื้นที่เศรษฐกิจใกล้เคียงได้

 

จำนวนประชากรที่ไม่สูงมากทำให้อ่างทองเป็นอีกจังหวัดหนึ่งที่น่าสนใจสำหรับการศึกษาความแตกต่างของโครงสร้างประชากรในแต่ละพื้นที่

 

9. จังหวัดชัยนาท

 

ชัยนาทเป็นจังหวัดในภาคกลางที่มีประชากรประมาณ 3 แสนคนหรือน้อยกว่านั้นตามช่วงเวลาของข้อมูล มีลักษณะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบและเกี่ยวข้องกับระบบชลประทานที่สำคัญของประเทศ

 

ประชาชนจำนวนหนึ่งประกอบอาชีพเกษตรกรรม โดยเฉพาะการทำนา นอกจากนี้จังหวัดยังมีสถานที่สำคัญอย่างเขื่อนเจ้าพระยา ซึ่งมีบทบาทต่อการจัดการน้ำและการเกษตรในพื้นที่ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา

 

ชัยนาทแสดงให้เห็นว่าจังหวัดที่มีประชากรไม่มากอาจมีบทบาทสำคัญในด้านการจัดการทรัพยากรน้ำและการผลิตอาหารของประเทศ

 

10. จังหวัดอุทัยธานี

 

อุทัยธานีเป็นจังหวัดในภาคกลางตอนบน มีภูมิประเทศหลากหลายทั้งพื้นที่ราบและภูเขา อีกทั้งยังมีพื้นที่ป่าไม้และทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญ

 

จังหวัดนี้มีประชากรประมาณ 3 แสนคนหรือน้อยกว่านั้นตามช่วงเวลาของข้อมูล เศรษฐกิจในหลายพื้นที่เกี่ยวข้องกับการเกษตรและการค้าภายในชุมชน

 

อุทัยธานียังเป็นที่ตั้งของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ซึ่งเป็นพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติที่มีความสำคัญระดับนานาชาติ

 

จังหวัดนี้จึงไม่ได้โดดเด่นเฉพาะเรื่องจำนวนประชากร แต่ยังมีความสำคัญในด้านการอนุรักษ์ป่าไม้และความหลากหลายทางชีวภาพอีกด้วย

 

ทำไมบางจังหวัดจึงมีประชากรน้อยกว่าจังหวัดอื่น

 

จำนวนประชากรในแต่ละจังหวัดเกิดจากหลายปัจจัย ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยขนาดพื้นที่เพียงอย่างเดียว จังหวัดที่มีพื้นที่กว้างขวางแต่เป็นภูเขาหรือป่าไม้จำนวนมากอาจมีประชากรน้อยกว่าจังหวัดที่มีพื้นที่เล็กแต่เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจ

 

อีกปัจจัยหนึ่งคือโอกาสในการทำงาน จังหวัดที่มีโรงงานอุตสาหกรรม สำนักงานขนาดใหญ่ สถานศึกษา และระบบคมนาคมที่สะดวก มักดึงดูดให้ผู้คนย้ายเข้ามาทำงานหรืออยู่อาศัยมากขึ้น

 

ขณะเดียวกัน จังหวัดที่มีเศรษฐกิจพึ่งพาการเกษตรหรือการท่องเที่ยวตามฤดูกาล อาจมีประชากรตามทะเบียนราษฎรไม่มากนัก แต่มีผู้เดินทางเข้ามาทำงานหรือท่องเที่ยวในบางช่วงเวลา

 

นอกจากนี้ จำนวนประชากรตามทะเบียนราษฎรไม่ได้เท่ากับจำนวนคนที่อาศัยอยู่จริงในพื้นที่ตลอดทั้งปี เพราะบางคนทำงานต่างจังหวัดหรือย้ายไปเรียนหนังสือในจังหวัดอื่น

 

สรุป 10 จังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดในไทย

 

จากข้อมูลประชากรปี 2568 ที่เผยแพร่ในแหล่งข้อมูลออนไลน์ สมุทรสงครามเป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุด รองลงมาคือระนองและสิงห์บุรี ส่วนจังหวัดอื่น ๆ ในกลุ่มประชากรน้อย ได้แก่ ตราด นครนายก แม่ฮ่องสอน พังงา อ่างทอง ชัยนาท และอุทัยธานี

 

อย่างไรก็ตาม ลำดับตั้งแต่ช่วงกลางลงไปอาจแตกต่างกันตามวันอ้างอิงและวิธีนับประชากร จึงควรตรวจสอบตารางประชากรจากกรมการปกครองหรือสำนักงานสถิติแห่งชาติอีกครั้ง หากต้องการนำตัวเลขไปใช้อ้างอิงอย่างเป็นทางการ

 

สิ่งที่น่าสนใจคือ แม้จังหวัดเหล่านี้จะมีประชากรไม่มาก แต่แต่ละแห่งก็มีเอกลักษณ์ทางธรรมชาติ วัฒนธรรม การเกษตร และเศรษฐกิจที่แตกต่างกัน การดูจำนวนประชากรจึงเป็นเพียงจุดเริ่มต้นในการทำความเข้าใจจังหวัดต่าง ๆ ของประเทศไทยเท่านั้น