Telstar ส่งภาพโทรทัศน์สดข้ามแอตแลนติกในปี 1962 ได้อย่างไร ทั้งที่ดาวเทียมโคจรไม่ได้ค้างเหนือจุดเดิม?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

Telstar 1 รับและทวนสัญญาณโทรทัศน์ข้ามแอตแลนติกได้เฉพาะช่วงที่วงโคจรพาดผ่านมหาสมุทร ราว 18 นาทีต่อครั้ง เมื่อพ้นแนวที่สถานีสองฝั่งรับสัญญาณพร้อมกันได้ การถ่ายทอดก็หยุดลง จึงส่งภาพสดได้โดยไม่ต้องค้างเหนือจุดเดิม

NASA ระบุว่าจรวด Delta ปล่อย Telstar 1 ขึ้นสู่วงโคจรเมื่อ 10 กรกฎาคม 1962 และมันส่งภาพสดไปฝรั่งเศสได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง ส่วนสัญญาณโทรทัศน์ข้ามแอตแลนติกที่เผยแพร่ต่อสาธารณะครั้งแรกเกิดวันที่ 23 กรกฎาคม ภาพสดช่วงแรกกับการออกอากาศสู่ผู้ชมวงกว้างจึงเป็นคนละเหตุการณ์

เส้นทางของภาพเริ่มที่สถานีภาคพื้นดินแห่งหนึ่งส่งสัญญาณขึ้นไปให้ดาวเทียมรับ แล้ว Telstar ขยายและทวนสัญญาณกลับลงมายังอีกสถานี NASA อธิบายว่าดาวเทียมสื่อสารชนิดนี้ขยายสัญญาณที่รับมาเพื่อส่งต่อ สถานีภาคพื้นดินยุคนั้นมีเสาอากาศขนาดใหญ่ เช่น เสาแบบฮอร์นที่ Andover ในรัฐเมน สูงเจ็ดชั้นและหนัก 340 ตัน

การส่งต่อจะเกิดได้เมื่อสถานีต้นทางและสถานีปลายทางเชื่อมต่อกับดาวเทียมได้ในเวลาเดียวกัน เมื่อ Telstar ผ่านเหนือแอตแลนติก สัญญาณจึงเดินทางข้ามไปได้ชั่วคราว พอมันเคลื่อนไปพ้นแนวรับของสถานีใดสถานีหนึ่ง ช่องทางก็ขาด NASA ระบุว่าหน้าต่างออกอากาศแต่ละครั้งยาวประมาณ 18 นาที จึงต้องนัดเวลาให้ตรงกับรอบผ่านของดาวเทียม

วงโคจรของ Telstar เป็นวงรี และ NASA History Office จัดไว้ในกลุ่มดาวเทียมวงโคจรระดับกลาง มันจึงเคลื่อนผ่านท้องฟ้าแทนการอยู่เหนือจุดเดิมตลอดเวลา ภาพสดข้ามทวีปเกิดขึ้นได้ในช่วงที่สถานีมีแนวรับส่งร่วมกัน

บริการต่อเนื่องเกิดขึ้นได้เมื่อมีดาวเทียมสื่อสารใน วงโคจรค้างฟ้า NASA ระบุว่า Intelsat 1 หรือ Early Bird ซึ่งปล่อยในปี 1965 เป็นดาวเทียมสื่อสารดวงแรกที่เข้าสู่วงโคจรชนิดนี้ จากพื้นโลกมันดูเหมือนอยู่เหนือจุดเดิม จึงเชื่อมสถานีข้ามทวีปได้ต่อเนื่องกว่า Telstar ที่ต้องรอให้โคจรผ่านเหนือมหาสมุทร

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th