เสียงจากบ้านเบลล์ทำให้คนตายจริงไหม? แยกคำเล่ากับบันทึก

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ในตำนานแม่มดเบลล์ เสียงลึกลับในบ้านอ้างว่าเป็นต้นเหตุให้จอห์น เบลล์ล้มป่วยและเสียชีวิตในปี 1820 แต่เอกสารที่เล่าเรื่องนี้ถูกพิมพ์หลังเหตุการณ์นานหลายสิบปี

กรมทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรมแห่งรัฐนอร์ทแคโรไลนาระบุว่า ไม่พบเอกสารร่วมสมัยของตำนานนี้ ร่องรอยตีพิมพ์เก่าสุดที่รู้จักอยู่ในประวัติเทศมณฑลโรเบิร์ตสันปี 1886 ห่างจากการเสียชีวิตของเบลล์ประมาณ 66 ปี และหนังสือเล่าเรื่องเต็มตามมาในปี 1894

ข้อความปี 1886 เรียกเรื่องนี้ว่า “แม่มดเบลล์” และบอกว่ามีคนสนใจมากพอจะเดินทางไปดู ผู้เขียนบรรยายวิญญาณที่มองไม่เห็นแต่มีเสียงผู้หญิง รวมถึงการแกล้งคนในบ้าน ตอนท้ายผู้เขียนปี 1886 ยังจัดเรื่องนี้เป็นตัวอย่างของความเชื่อเรื่องผีที่ยังไม่หายไป ข้อความจึงบันทึกทั้งตำนานและมุมมองของผู้เขียนต่อเรื่องนั้น

บันทึกฉบับนี้ยังไม่ได้เล่าฉากที่เสียงอ้างว่าเป็นต้นเหตุการตาย รายละเอียดดังกล่าวปรากฏชัดขึ้นในหนังสือฉบับเต็มของมาร์ติน แวน บิวเรน อินแกรม ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1894

หนังสือของอินแกรมเล่าว่าเสียงลึกลับอ้างว่าให้เบลล์ดื่มของเหลวบางอย่างจนป่วยและเสียชีวิต นี่คือคำกล่าวในตำนาน ไม่ใช่ผลชันสูตรหรือหลักฐานทางการแพทย์ของปี 1820

อินแกรมระบุว่าบทเล่าหลักดัดแปลงจากบันทึกที่ริชาร์ด วิลเลียมส์ เบลล์ ลูกชายของจอห์น เขียนในปี 1846 หนังสือเล่มนี้พิมพ์จดหมายปี 1891 จากเจ.เอ. เบลล์ ซึ่งอ้างว่ารับต้นฉบับจากพ่อและอนุญาตให้นำมาใช้หลังญาติใกล้ชิดเสียชีวิต

ต้นฉบับปี 1846 ยังไม่เคยปรากฏให้ตรวจเทียบกับหนังสือของอินแกรม จึงตรวจสอบไม่ได้ว่าเนื้อหาในฉบับพิมพ์ตรงกับคำเขียนของริชาร์ดเพียงใด

เมื่อเรียงตามเวลา จอห์น เบลล์เสียชีวิตในปี 1820, เรื่องแม่มดปรากฏในประวัติท้องถิ่นปี 1886 และเรื่องฉบับเต็มตามมาในปี 1894 เอกสารช่วยตามรอยการเติบโตของตำนาน แต่ยังไม่บอกว่าอะไรทำให้เขาเสียชีวิต

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th