ชีวิตฉัน ขาดแมวไม่ได้

วันนี้วันที่ 16 ตุลาคม เป็นวันแมวจรสากล ฉันจะเล่าชีวิตฉันที่ชอบแมวตั้งแต่เด็ก และแมวที่ฉันเลี้ยงทุกตัวล้วนมาจากแมวจร เพราะฉันสงสารเวลาเจอแมวจร ฉันจะต้องพยายามหาอาหารให้ได้ เพื่อนำไปให้แมวจรกินอิ่มแล้วรอดจากความหิวกระหาย แมวจรเมื่อเราให้อาหารมัน มันก็จะมากินที่บ้านเราทุกวัน จนตอนนี้ไม่ว่าฉันจะอยู่บ้านไหน ก็หนีไม่พ้นแมว

1.บ้านพักที่ทำงาน ตอนนี้มีแมวจร ประมาณ 7 ตัว ที่แวะเวียนมาขออาหาร แต่มีลูกแมวจร 3 ตัวที่อยู่ประจำไม่ไปไหนนอกจากหน้าบ้านพักชื่อ อ้อแอ้ แพนด้า และแอลซ่า เป็นแมววันเด็กที่กำลังซน ชอบเล่นกัดนิ้วมือฉัน และมี 1 ตัว ที่ฉันเอาไปนอนกอด คือ น้องแพนด้า นางเป็นฉลาด ไม่เคยขี้ และ ฉี่บนที่นอนฉัน ส่วนอีก 2 ตัว ฉันไม่กล้าเอาไปนอนกอด เพราะมีประวัติขี้ และ ฉี่มั่วซั่ว

2.บ้านแม่ฉันมีแมว 7 ตัว มีตัวหนึ่งที่ขี้อ้อนสุดๆ คือแมววิเชียรมาศพันธุ์ผสม นางเข้าสู่วัยรุ่นแล้ว แต่ตอนเล็กๆ ฉันเลี้ยงมันที่บ้านพักเล่นกันมันทุกเช้า เย็น จนหายซึมเศร้า ตอนนี้เวลามันเจอฉันก็จะมาหาให้กอดให้อุ้มและเกาที่คอเป็นส่งเข้านอน

3.ที่บ้านเช่าต่างจังหวัดที่เป็นบ้านเกิดเมีย ฉันกับเมียจะอยู่แค่เสาร์-อาทิตย์ แต่แมว 5 ตัวจะอยู่ทุกวัน กลายเป็นบ้านเช่าหลังนี้คือบ้านแมว โดยที่เมียฉันจะไปนอนทุกๆ 2 วัน เพื่อเคลียร์กระบะทราย และเพิ่มน้ำ และ อาหาร

4. บ้านเมีย มีอยู่ 5 ตัว แต่ฉันชอบสุดๆ คือ แมววิเชียรมาศวัยเด็ก วัยกำลังซน ชื่อน้องไมโล ฉันตั้งชื่อให้มันเอง เพราะมันมีสีขนเหมือนน้ำไมโล มันขี้อ้อนมาก น่ารักมาก