เปิดความลับ “นิวเคลียร์ใส่กระเป๋าเป้” ระเบิดปรมาณูที่เล็กที่สุดในโลก และภารกิจเสี่ยงตายที่ไม่คาดคิด

ถ้าพูดถึง "ระเบิดนิวเคลียร์" หลายคนคงนึกถึงภาพขีปนาวุธยักษ์หรือจรวดข้ามทวีป แต่คุณรู้หรือไม่ว่า... ในช่วงยุคสงครามเย็น สหรัฐอเมริกาเคยสร้างระเบิดนิวเคลียร์ขนาดจิ๋วที่ “ใส่กระเป๋าเป้สะพายหลัง” ให้ทหารแบกไปถล่มข้าศึกได้แบบสบายๆ!

มันมีชื่อว่าหัวหน้าระเบิด W54 หรือโครงการ SADM (Special Atomic Demolition Munition) นวัตกรรมสุดระทึกที่ถูกยัดลงกระเป๋าสะพายขนาดเพียง 30 เซนติเมตร ยาว 45 เซนติเมตร และหนักราวๆ 26-32 กิโลกรัมเท่านั้น (พอๆ กับกระเป๋าเดินทางที่เราแบกขึ้นเครื่องบินเลย!)

💣 เล็กนิดเดียว... แต่ทำลายล้างทั้งเมือง!

แม้ขนาดจะเล็กจนยัดใส่เป้ได้ แต่แรงระเบิดของมันมีพลังทำลายล้างเทียบเท่ากับดินระเบิด TNT ตั้งแต่ 10 ถึง 1,000 ตัน!

เป้าหมายของหน่วยรบพิเศษระดับท็อปที่ได้รับภารกิจนี้ ไม่ใช่การเอาไปขว้างใส่ทหารข้าศึก แต่เป็นการ "แอบแบกใส่เป้" ดำน้ำหรือกระโดดร่มชูชีพเข้าไปในดินแดนศัตรู เพื่อวางระเบิดทำลายจุดยุทธศาสตร์สำคัญ เช่น สะพานข้ามแม่น้ำ เขื่อนเก็บน้ำ อุโมงค์ หรือโรงไฟฟ้า เพื่อตัดกำลังไม่ให้กองทัพศัตรูบุกเข้ามาได้

นอกจากนี้ หัวหน้าระเบิด W54 ยังถูกนำไปติดกับเครื่องยิงไร้แรงถอยขนาดเล็กอย่าง Davy Crockett ที่ยิงระเบิดนิวเคลียร์ออกจากฐานบนสามขาได้เหมือนปืนครกในสนามรบจริงอีกด้วย

😱 ภารกิจเสี่ยงตายที่ไม่ต่างจาก "ตั๋วเที่ยวเดียว"

ความน่ากลัวที่แท้จริงไม่ได้มีแค่แรงระเบิด... แต่อยู่ที่ "ชีวิตของทหารผู้ปฏิบัติงาน"

ในการสัมภาษณ์อดีตทหารกล้าที่เคยผ่านการฝึกโครงการนี้ พวกเขายอมรับตรงๆ ว่า "นี่คือภารกิจฆ่าตัวตายชัดๆ" เพราะการเข้าไปติดตั้งระเบิดนิวเคลียร์ในพื้นที่ศัตรู แล้วต้องตั้งเวลาถอยหลังเพื่อหนีให้พ้นระยะรัศมีระเบิดและรังสีนิวเคลียร์ในระยะเวลาอันสั้น เป็นเรื่องที่เกือบจะเป็นไปไม่ได้เลย! บางภารกิจถึงขั้นต้องคุ้มกันจุดวางระเบิดจนกว่าจะจุดชนวนเลยทีเดียว