อำเภอที่มีชื่อสั้นที่สุดในประเทศไทย

สวัสดีชาวโพสต์จังกันทุกคน ถ้าพูดถึงชื่ออำเภอในประเทศไทย หลายคนอาจนึกถึงชื่อที่มีหลายพยางค์และออกเสียงยาว ๆ แต่จริง ๆ แล้วประเทศไทยก็มีอำเภอที่ชื่อสั้นมาก ๆ โดยบางแห่งมีชื่อเพียง 1 พยางค์ เท่านั้น

ที่น่าสนใจคือ อำเภอชื่อสั้นเหล่านี้กระจายอยู่หลายจังหวัด โดยแต่ละแห่งก็มีลักษณะพื้นที่ วิถีชีวิต และจุดเด่นแตกต่างกันไป บางแห่งเป็นเมืองท่ามกลางภูเขา บางแห่งเป็นพื้นที่เกษตรกรรม และบางแห่งเป็นเมืองท่องเที่ยวชื่อดัง

มาดูกันว่าอำเภอชื่อสั้น ๆ เหล่านี้มีที่ไหนบ้าง

1. อำเภอปง จ.พะเยา

ปง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพะเยา มีภูมิประเทศค่อนข้างหลากหลาย ทั้งพื้นที่ราบ พื้นที่ลูกคลื่น เนินเขา และพื้นที่ภูเขาสูง โดยบางส่วนอยู่ในลุ่มน้ำยม มีแม่น้ำยมและลำน้ำสายต่าง ๆ เป็นแหล่งน้ำสำคัญ

พื้นที่ของอำเภอปงจึงมีทั้งชุมชน พื้นที่เกษตร และพื้นที่ป่าเขา โดยเฉพาะบริเวณอุทยานแห่งชาติดอยภูนางซึ่งมีภูเขาสูงสลับซับซ้อน และยอดดอยภูนางมีความสูงประมาณ 1,222 เมตรจากระดับน้ำทะเล 

2. อำเภอปัว จ.น่าน

ปัว เป็นอีกชื่ออำเภอที่มีเพียง 1 พยางค์ และเป็นพื้นที่ที่มีเอกลักษณ์ด้านภูมิประเทศและวัฒนธรรมของจังหวัดน่าน

พื้นที่ปัวมีลักษณะเป็นที่ราบสลับเนินเขา อยู่บริเวณด้านตะวันตกของดอยภูคา โดยมีพื้นที่ราบลุ่มแคบ ๆ ตามแนวลุ่มน้ำปัว ทำให้พื้นที่เหมาะกับการทำเกษตรกรรม ชุมชนในพื้นที่จึงมีทั้งพื้นที่นาและพื้นที่ภูเขา รวมถึงมีวิถีชีวิตและวัฒนธรรมแบบล้านนาที่ค่อนข้างโดดเด่น 

3. อำเภอฮอด จ.เชียงใหม่

ฮอด เป็นอำเภอทางตอนใต้ของจังหวัดเชียงใหม่ ลักษณะพื้นที่โดยทั่วไปมีทั้งป่าไม้และภูเขา โดยบางพื้นที่เป็นพื้นที่สูงและมีที่ราบสำหรับทำการเกษตรแทรกอยู่

พื้นที่ของอำเภอมีเส้นทางสำคัญที่เชื่อมต่อจากเชียงใหม่ลงไปยังจังหวัดแม่ฮ่องสอน ทำให้ฮอดมีบทบาทเป็นพื้นที่ผ่านไปยังภาคเหนือตอนล่างและพื้นที่ชายแดน นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ธรรมชาติและป่าเขาค่อนข้างมาก โดยบางตำบลของอำเภอมีพื้นที่สูงกว่า 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล 

4. อำเภอปาย จ.แม่ฮ่องสอน

ปาย น่าจะเป็นหนึ่งในชื่ออำเภอ 1 พยางค์ที่คนไทยคุ้นเคยมากที่สุด เพราะเป็นเมืองท่องเที่ยวชื่อดังของแม่ฮ่องสอน

พื้นที่ปายส่วนใหญ่เป็นภูเขาและพื้นที่ราบระหว่างหุบเขา มีแม่น้ำปายไหลผ่าน และมีพื้นที่ที่เหมาะสำหรับทำการเกษตรและเป็นที่อยู่อาศัย ส่วนบริเวณตัวเมืองมีลักษณะเป็นพื้นที่ราบและเนินเขา และมีเศรษฐกิจที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวอย่างชัดเจน 

จุดเด่นอีกอย่างคือสภาพอากาศของปาย โดยเฉพาะช่วงฤดูหนาวที่อากาศเย็น และภูมิประเทศแบบหุบเขาทำให้บางพื้นที่มีหมอกปกคลุมเป็นประจำ จึงเป็นเสน่ห์สำคัญของเมืองท่องเที่ยวแห่งนี้ 

5. อำเภอเถิน จ.ลำปาง

เถิน เป็นอำเภอทางตอนใต้ของจังหวัดลำปาง พื้นที่อยู่ในบริเวณตอนใต้ของจังหวัด ซึ่งมีทั้งป่าไม้และพื้นที่ทุ่งหญ้า โดยภูมิประเทศของจังหวัดลำปางโดยรวมเป็นที่ราบสูงและมีภูเขาล้อมรอบ

อำเภอเถินยังเป็นพื้นที่ที่มีเส้นทางคมนาคมสำคัญผ่าน ทำให้เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างลำปางกับพื้นที่ทางภาคเหนือตอนล่าง นอกจากนี้บริเวณเถินยังมีแม่น้ำและลำน้ำที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่เกษตรกรรมในท้องถิ่น 

6. อำเภอเมืองตาก จ.ตาก

ถ้านับชื่อว่า ตาก แบบคำเดียว อาจทำให้หลายคนเข้าใจว่าเป็นชื่อจังหวัด แต่จริง ๆ แล้วจังหวัดตากมี อำเภอเมืองตาก อยู่ด้วย

เมืองตากเป็นพื้นที่ที่มีทั้งภูเขา ป่าไม้ และที่ราบริมแม่น้ำปิง โดยพื้นที่ภูเขามีสัดส่วนค่อนข้างมาก ส่วนบริเวณชุมชนเมืองดั้งเดิมจะกระจายตัวตามแนวแม่น้ำปิง ทำให้แม่น้ำมีบทบาทต่อการตั้งถิ่นฐานและวิถีชีวิตของคนในพื้นที่มาเป็นเวลานาน 

บริเวณเมืองเก่าตากยังมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมหลายแห่ง เช่น ศาลหลักเมืองและวัดเก่า รวมถึงพื้นที่ริมแม่น้ำปิงที่เป็นส่วนหนึ่งของภูมิทัศน์เมืองเก่า 

7. อำเภอเทิง จ.เชียงราย

เทิง เป็นอำเภอทางตะวันออกของจังหวัดเชียงราย พื้นที่มีทั้งที่ราบลุ่ม ที่ราบเชิงเขา และภูเขา โดยมีแม่น้ำอิงและแม่น้ำลาวเป็นแหล่งน้ำสำคัญ

บริเวณที่ราบเหมาะกับการทำเกษตรกรรม ขณะที่พื้นที่โดยรอบมีภูเขาและป่าไม้ ทำให้ภูมิประเทศของเทิงค่อนข้างหลากหลาย นอกจากนี้อำเภอยังเป็นพื้นที่เชื่อมต่อไปยังเชียงของและเชียงคำ จึงมีความสำคัญด้านการคมนาคมของพื้นที่ตะวันออกของเชียงรายด้วย 

8. อำเภอพาน จ.เชียงราย

พาน เป็นอีกอำเภอชื่อสั้นของเชียงราย ตั้งอยู่บริเวณแอ่งเชียงราย มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มและพื้นที่ราบค่อนข้างกว้าง ทำให้เหมาะกับการเพาะปลูก

บริเวณรอบอำเภอมีแนวเทือกเขาและดอยหลายแห่ง ขณะที่พื้นที่ราบมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน ชุมชนจึงมีพื้นฐานด้านเกษตรกรรมค่อนข้างชัดเจน และมีการปลูกพืชหลายชนิดในพื้นที่ 

9. อำเภอจุน จ.พะเยา

จุน เป็นอำเภออีกแห่งที่ชื่อสั้นเพียง 1 พยางค์ และเป็นพื้นที่ที่มีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำค่อนข้างมาก ดินในพื้นที่ส่วนหนึ่งเป็นดินตะกอนที่เกิดจากการสะสมของลำน้ำ จึงเหมาะกับการเพาะปลูก

ประชาชนในพื้นที่ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรม และยังคงมีการอนุรักษ์วัฒนธรรม ประเพณี และภูมิปัญญาท้องถิ่นของชุมชนเอาไว้ ทำให้จุนมีทั้งความโดดเด่นด้านเกษตรและวิถีชีวิตท้องถิ่น 

แหล่งที่มา: กรมการปกครอง, กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช, ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร และข้อมูลจากหน่วยงานท้องถิ่นของแต่ละพื้นที่.