สมปรารถนาตามคำอ้อนวอนขอ "ท่าน้ำนโมในประเทศอินเดีย

สายนั้นน้ำนั้นมั่นคงเสมอ เท่าที่เธอนั้นเคยเจอจงเชื่อมั่น

ทุกครั้งการจากลานั้นเสมอมา ล้ำค่าช่วงสีสันในเส้นทางที่ต้องการ

กี่ครั้งที่เรานั้นนั่งมองแบบตั้งคำถาม พยายามมองพยายามดิ้นสู่สถาน

ทุกครั้งของการเดินทางมีช่วงเวลา  น้ำคือสิ่งที่จะนำพาความร่มเย็นเป็นนิรันตร์ 

      ท่าน้ำนโมนั้นยังคงเป็นสถานที่ที่เรานั้นต้องสอบถามหรือว่าต้นทาง หากว่าเรานั้นนึกถึงในส่วนของเส้นทางที่เรานั้นเดินทางไปยังอินเดียนั้นจะต้องเจอในส่วนของสถานที่ที่เรียกว่าการเผาของไฟบรรลัยที่เผาอย่างไม่แยแสอะไรทั้งนั้น  วันที่เรานั้นเดินทางไปที่ท่าน้ำนโมในครั้งแรกนั้น จะแปลกใจว่าไม่ค่อยเป็นสถานที่ที่มีในส่วนของประชาชนนั้นมากนัก เพราะว่าเป็นท่าน้ำที่ส่วนมากนั้นจะเป็นการที่นำในส่วนของอัฐินั้นไปลอยน้ำ โปรยดอกไม้   

   สำหรับในอินเดียนั้นส่วนมากจะไม่มีการเผาหรือว่าเก็บกระดูกเหมือนบ้านเรา เพราะว่าหากว่าไม่มีในส่วนของทรัพย์สิน หรือว่าเงินในการจ่ายนั้นจะไม่สามารถที่จะเผาร่างนั้นได้ เพราะว่าไม่มีการจ่ายเงินจะไม่มีฟืนใช้สำหรับการเผาร่าง จะต้องลอยทิ้งลงในแม่น้ำ

   ตามความเชื่อของชาวอินเดียในการจัดการศพนั้น หากว่าไม่มีในส่วนของเงินนั้นจะต้องโยนศพนั้นทิ้งลงไปในน้ำ หากว่าเป็นร่างของผู้หญิงและเด็กนั้นจะต้องโยนลงไปในน้ำเพราะว่าเชื่อว่าจะได้ไปสวรรค์  เส้นทางที่เรานั้นนั่งมองสายน้ำ หากว่าหลายปีนั้นมีการเผาศพและทิ้งศพลงไป แต่สุดท้ายแล้วนั้นน้ำนั้นได้เดินทางไปยังสถานที่ใหม่ ทำให้น้ำในบริเวณนั้นสะอาดไม่มีที่ติ ร่มเย็นเหมือนเดิม 

     การกรวดน้ำลงในน้ำ ด้วยโถน้ำนั้นทำให้เรานั้นเข้าใจว่า เหมือนกันกับเป็นการอวยพร น้ำที่ลั่งรินลงไปในน้ำนั้นคือการสร้างเสียซึ่งความสุขที่ไม่แตกต่าง ยกมือขึ้นเหนือศรีษะในลักษณะของรูปที่มีการสร้างขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่ จากนั้นลั่งรินลงไปในน้ำ มีเสียงที่ทำให้นึกถึงในส่วนของความสุข

     ยิ่งกว้างใหญ่มากเท่าไหร่ ความสุขจะกระจายไปมากเท่านั้น หากว่าเรานั้นมาที่ท่าน้ำนโมสิ่งที่เรานั้นต้องเจอคือในส่วนของศพทที่ลอยไปมา นั่นหมายถึงการระลึกนึกถึงในส่วนของธรรมชาติของคนเรา เมื่อมีการจากลาหรือว่าหมดลมหายใจ สุดท้ายแล้วไม่ได้ต่างอะไรกับสัตว์  ที่รอการย่อยสลายหรือว่าการกลายเป็นอาหาร 

     ความเชื่อของเรื่องการเชิดชูและการส่งเสริมสิ่งที่อยู่สูงนั้นยังคงค่าเสมอ  ระหว่างเส้นทางเมื่อเรานั้นประนมกร จะสร้างเรื่องราวมากมายให้เสมอ หากว่าชีวิตของเรานั้นยังดำเนินหรือว่าสร้างในความสุขจะยังคงอยู่ไม่เสื่อมคลาย 

   ลักษณะที่เรานั้นเห็นในท่านะโมนั้นเหมือนบอกเราว่า เมื่อไหร่ที่พ้นจากความทุกข์แล้ว จะโผล่ขึ้นมาอีกครั้งเมื่อถึงเวลา