ฮิโรโอะ โอโนดะอยู่ในป่าฟิลิปปินส์นาน 29 ปีได้อย่างไร

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

วันที่ 10 มีนาคม 1974 ชายญี่ปุ่นวัย 52 ปีเดินออกจากป่าบนเกาะลูบัง ประเทศฟิลิปปินส์ ในชุดทหารเก่าที่ขาดวิ่น มือหนึ่งถือปืนไรเฟิล อีกมือส่งมอบดาบให้เจ้าหน้าที่ เขาไม่ได้เป็นเชลยศึกจากสมรภูมิที่เพิ่งจบ แต่เป็นทหารที่ใช้ชีวิตอยู่ในป่าเกือบสามทศวรรษหลังญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง

ชายคนนั้นคือ ฮิโรโอะ โอโนดะ นายทหารข่าวกรองของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น ผู้เชื่อว่าภารกิจของตนยังดำเนินต่อไป แม้โลกภายนอกจะเปลี่ยนผ่านจากสงครามไปไกลแล้ว

ภารกิจที่ไม่มีคำสั่งเลิก

โอโนดะถูกส่งไปยังเกาะลูบังในเดือนธันวาคม 1944 เขาได้รับหน้าที่ทำสงครามกองโจร ทำลายสนามบินและท่าเรือ รวมถึงขัดขวางการยกพลขึ้นบกของฝ่ายสัมพันธมิตร คำสั่งที่ติดตัวเขามีใจความว่า ห้ามยอมจำนนและห้ามปลิดชีพตนเอง

สำหรับทหารทั่วไป คำสั่งอาจสิ้นสุดเมื่อผู้บังคับบัญชาประกาศยกเลิก แต่โอโนดะเข้าใจว่าหน้าที่นี้ต้องดำเนินต่อไปจนกว่าจะได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาโดยตรง ความกำกวมเพียงประโยคเดียวจึงกลายเป็นกรอบชีวิตของเขานานถึง 29 ปี

เมื่อกองกำลังอเมริกันและฟิลิปปินส์เข้าควบคุมเกาะในปี 1945 โอโนดะกับทหารอีกสามนายถอยเข้าไปในภูเขา ทั้งสี่คนใช้ป่าเป็นที่พัก ซ่อนตัวตามเส้นทางธรรมชาติ และหาอาหารจากผลไม้ สัตว์ป่า รวมถึงข้าวที่ขโมยจากพื้นที่เกษตร

ใบปลิวที่เขาอ่านแล้วไม่เชื่อ

หลังญี่ปุ่นยอมแพ้ มีการโปรยใบปลิวลงมายังเกาะ พร้อมข้อความให้ทหารญี่ปุ่นออกจากป่า ครอบครัวของพวกเขายังส่งจดหมายและรูปถ่ายมาเพื่อยืนยันว่าการสู้รบจบลงแล้ว

โอโนดะไม่ได้ไม่เคยเห็นข่าว เขาเห็นทั้งใบปลิวและข้อความจากคนภายนอก เพียงแต่มองว่าทั้งหมดอาจเป็นกลลวงของฝ่ายตรงข้าม เหตุผลของเขาคือ หากสงครามจบจริง เหตุใดจึงยังไม่มีผู้บังคับบัญชามายกเลิกภารกิจด้วยตนเอง และเหตุใดจึงยังมีทหารกับตำรวจออกลาดตระเวนในพื้นที่

เมื่อข้อมูลทุกชิ้นถูกตีความผ่านความระแวง ข่าวยอมแพ้จึงกลายเป็นหลักฐานว่าอีกฝ่ายกำลังพยายามล่อให้เขาออกจากที่ซ่อน ใบปลิวที่ตั้งใจให้เขากลับบ้านกลับทำให้เขาระวังตัวหนักขึ้น

สมาชิกในกลุ่มค่อย ๆ หายไป ยูอิจิ อาคัตสึ แยกตัวและยอมจำนนในปี 1950 โชอิจิ ชิมาดะเสียชีวิตจากการปะทะในปี 1954 ส่วนคินชิชิ โคซูกะถูกตำรวจฟิลิปปินส์ยิงเสียชีวิตในปี 1972 หลังจากนั้นโอโนดะเหลืออยู่เพียงคนเดียว

คนแปลกหน้าที่เขายอมฟัง

วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 1974 นักผจญภัยชาวญี่ปุ่นชื่อนาริโอะ ซูซูกิพบโอโนดะในป่า ซูซูกิบอกเขาว่าสงครามจบไปนานแล้ว แต่โอโนดะยังไม่ยอมวางอาวุธ เขายืนยันว่าจะยอมกลับก็ต่อเมื่อได้รับคำสั่งจากอดีตผู้บังคับบัญชา

ซูซูกินำภาพถ่ายกลับญี่ปุ่น รัฐบาลจึงตามหานายพันโยชิมิ ทานิกุจิ ผู้เคยออกคำสั่งให้โอโนดะ ทานิกุจิไม่ได้เป็นนายทหารอีกแล้ว หลังสงครามเขากลายเป็นเจ้าของร้านหนังสือ แต่ยังเป็นบุคคลเดียวที่โอโนดะเชื่อว่าจะมีอำนาจยกเลิกภารกิจ

คำสั่งจากคนเดิม

วันที่ 9 มีนาคม 1974 ทานิกุจิเดินทางไปเกาะลูบังและสวมเครื่องแบบทหารกลับเข้าไปในป่า เขาอ่านคำสั่งอย่างเป็นทางการให้โอโนดะฟังว่า ภารกิจทั้งหมดถูกยกเลิกแล้ว และเขาไม่จำเป็นต้องสู้ต่อ

ครั้งนี้โอโนดะยอมรับคำสั่ง เขาส่งมอบปืนไรเฟิลแบบอาริซากะ ดาบ กระสุนประมาณ 500 นัด และอาวุธที่ยังใช้งานได้ให้แก่เจ้าหน้าที่ฟิลิปปินส์ ก่อนเข้าพิธีส่งมอบตัวอย่างเป็นทางการในกรุงมะนิลา

หากนับจากวันที่ญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้ในเดือนสิงหาคม 1945 จนถึงวันที่โอโนดะวางอาวุธ เขาอยู่ในภาวะสงครามต่ออีกประมาณ 28 ปี 6 เดือน 8 วัน สื่อจึงมักเรียกช่วงเวลานี้สั้น ๆ ว่า 29 ปี

เรื่องของโอโนดะไม่ได้มีเพียงภาพชายผู้มีวินัยและอดทนสูง ป่าแห่งนั้นยังมีการปะทะ การแย่งอาหาร และความสูญเสียของคนในพื้นที่ การยกย่องความแข็งแกร่งของเขาจึงต้องวางคู่กับข้อเท็จจริงว่า ภารกิจที่ยืดเยื้อออกไปหลังสงครามจบแล้วส่งผลกระทบต่อผู้คนที่ไม่เคยเลือกจะอยู่ในสงครามนั้นด้วย