ทำไมโนบิตะถึงขี้เกียจ? จิตวิทยาของเด็กผู้ชายที่รอให้โดราเอมอนมาช่วยตลอด

เราด่าโนบิตะว่าขี้เกียจมา 50 ปี แต่ถ้ามองดีๆ เด็กผู้ชายคนนี้คือตัวแทนของพวกเราทุกคนตอนหมดไฟนั่นแหละ

ตื่นสาย ไม่ทำการบ้าน นอนกลางวัน รอให้โดราเอมอนหยิบของวิเศษมาช่วย แล้วก็ทำพัง สอบได้ 0 คะแนนทุกครั้ง

ถ้าโนบิตะอยู่ในห้องเรียนจริงๆ เขาคงเป็นเด็กหลังห้องที่ครูส่ายหน้า

แต่คำถามคือ... เด็กอายุ 10 ขวบคนหนึ่ง ทำไมถึงขี้เกียจได้ขนาดนั้น? เขาเกิดมาขี้เกียจเลยหรือมีอะไรทำให้เขาเป็นแบบนี้?

นักจิตวิทยาการ์ตูนเขาวิเคราะห์ไว้แบบนี้

5 เหตุผลที่ทำให้โนบิตะ "ขี้เกียจ" ไม่ใช่เพราะนิสัยไม่ดี

1. โรคพึ่งพาของวิเศษ - Learned Helplessness

นี่คือเหตุผลอันดับหนึ่งเลย ชีวิตโนบิตะมีโดราเอมอน ทุกครั้งที่มีปัญหา แค่ร้องไห้ "โดราเอมอนช่วยด้วยย" ของวิเศษก็ออกมา สมองของโนบิตะเลยเรียนรู้ว่า "ไม่ต้องพยายามก็มีคนช่วย" เหมือนเราที่มีพ่อแม่คอยทำการบ้านให้ เราก็จะเลิกพยายามไปเอง นี่ไม่ใช่ขี้เกียจ แต่คือเคยชินกับการมีทางลัด

2. ทำอะไรก็โดนด่า = เลยไม่อยากทำอะไรเลย

สังเกตไหม โนบิตะพยายามตั้งใจเรียนทีไร สอบได้ 0 เหมือนเดิม พยายามเป็นคนดีทีไร ไจแอนท์ก็มาต่อย สุดท้ายสมองมันเลยคิดว่า "ทำไปก็โดนด่าอยู่ดี นอนดีกว่า" ในจิตวิทยาเรียกว่า "ความสิ้นหวังแบบเรียนรู้" คือพยายามแล้วล้มเหลวบ่อยจนเลิกเชื่อว่าตัวเองทำได้

3. เขาไม่ได้ขี้เกียจ แต่เขาไม่มีเป้าหมาย

โนบิตะไม่เคยอยากเป็นที่หนึ่งเหมือนเดคิสุงิ ไม่ได้อยากเก่งกีฬาเหมือนไจแอนท์ สิ่งเดียวที่เขาอยากได้คือ "ได้อยู่กับชิซุกะ" กับ "ได้นอนกลางวันสบายๆ" เมื่อคนเราไม่มีเป้าหมายที่ชัด สมองจะไม่สั่งให้ลุกไปทำอะไรเลย เราก็เป็นเหมือนกันเวลาไม่มีเดดไลน์ เราก็ไถมือถือทั้งวัน

4. สมองสายจินตนาการ ไม่ใช่สายท่องจำ

โนบิตะสอบได้ 0 คะแนนตลอด แต่เวลาได้ของวิเศษ เขาสามารถคิดแผนพิสดารได้เป็นร้อยแผน ทั้งแผนหนีไจแอนท์ แผนจีบชิซุกะ แผนหลอกแม่ นี่คือเด็กที่มีความคิดสร้างสรรค์สูงมาก แต่ระบบโรงเรียนที่วัดด้วยคะแนนสอบ มันวัดความเก่งของเขาไม่ได้ เขาเลยดูเหมือนขี้เกียจในห้องเรียน

5. ความขี้เกียจคือเกราะป้องกันตัว

ลึกๆ แล้วโนบิตะกลัวความผิดหวัง กลัวว่าถ้าพยายามเต็มที่แล้วยังสอบได้ 0 มันจะเจ็บกว่า การบอกว่า "เราขี้เกียจเลยไม่ได้ทำ" มันเจ็บน้อยกว่า "เราพยายามเต็มที่แล้วแต่ก็ยังห่วย" ขี้เกียจเลยกลายเป็นข้ออ้างที่ปลอดภัยที่สุด

แล้วโนบิตะขี้เกียจจริงไหม?

ถ้าดูดีๆ โนบิตะไม่เคยขี้เกียจกับ 3 เรื่องนี้เลย

เรื่องชิซุกะ - ขยันมาก วิ่งตามได้ทั้งวัน

เรื่องนอน - ขยันนอนกลางวันได้เป็นชั่วโมง ใครเรียกก็ไม่ตื่น

เรื่องขอของวิเศษ - ขยันอ้อนโดราเอมอนได้ทั้งวันไม่มีเบื่อ

สรุปคือ มนุษย์เราไม่ได้ขี้เกียจตลอดเวลา เราแค่ขยันเป็นบางเรื่องเท่านั้นเอง เรื่องไหนที่เราเห็นคุณค่า เราจะขยันเองโดยไม่ต้องมีใครบังคับ

โนบิตะสอนเราว่า บางทีเด็กที่ดูขี้เกียจที่สุด อาจจะไม่ใช่เด็กที่ไม่เก่ง แต่เป็นเด็กที่ยังหาสิ่งที่ตัวเองอยากขยันไม่เจอก็แค่นั้น

ถ้าวันนี้คุณรู้สึกขี้เกียจเหมือนโนบิตะ ลองถามตัวเองดูว่า คุณไม่ได้ขี้เกียจหรอก คุณแค่ยังไม่มีโดราเอมอน หรือยังไม่มีชิซุกะในชีวิตแค่นั้นเอง