ชัยปุระการละคร หุ่นของเขาแต่ว่าเรานั้นคิดว่ามันน่ากลัว

การแสดงละครหากว่าเป็นบ้านเรานั้นเรียกว่า การเชิดหุ่นและละครดนตรี 

หลากหลายอย่างนั้นประสานกันอย่างมากในทุสถาน นำมานอนเรียงรายให้สุขสันต์

ก่อนหน้าชีวิตของเรานั้นได้กระทำกัน เล่าขานตำนานความสุขในเสียงดนตรี 

หน้าลิงหรือว่าไก่เจ้าให้ข่าวสาร สัตว์นานาอย่างประสานสุข

    ก่อนหน้านั้นเราอาจจะยังสร้างในส่วนของความสุขนอกจากว่าการสร้างในบ้านเรา แต่หากว่าเรานั้นมายังชัยปุระนั้นเขานั้นเรียกว่าการละคร นั่นคือการเปิดหมวกในอินเดียที่ไม่เพียงแต่การร้องเพลงแล้ว แต่ยังสร้างในส่วนที่เรานั้นพยายามเห็นในเรื่องราว ประวัติศาสตร์โดยการผ่านเรื่องราว 

   บางครั้งในช่วงเวลาของการเดินทางมีบางอย่างที่พยายามที่จะเดินปสู่เส้นทางที่เรานั้นเรียกว่าความพยายาม ครั้งนี้เรานั้นเดินทางมาในสถานที่แห่งนี้ครั้งนี้นั้นมีการแสดงในส่วนของการแสดงละครเชิดหุ่นหากว่ามีคนนั้นมาหยอดเงินเพื่อที่จะให้เขาแสดงแล้วเขานั้นจะแสดงทันที ไม่ว่าจะมีคนหรือว่าไม่มีเขานั้นจะเล่น เราเลยมีโอกาสที่จะได้ดู ในเรื่องของที่แสดงนั้นไม่ได้เข้าใจ แต่ว่าทำนองว่าเรานั้นกำลังดูละครเหมือนทางใต้ นักแสดงส่วนมากที่แสดงนั้นจะมีการใส่เสื้อผ้าที่สีสันฉูดฉาด เป็นตัวละครที่เรานั้นตัดสินใจที่จะซื้อกลับไปแขวนที่บ้าน แต่เมื่อเรานั้นแขวนแล้วทำให้คนที่ขับรถผ่านไปมานั้นกลัวเพราะว่ามีหน้าตาที่น่ากลัว 

     นักแสดงพร้อม นักดนตรีพร้อม ลักษณะของการแสดงในตอนแรกนั้นจะเป็นการเต้นโชว์ที่เขานั้นเรียกว่าระบำอินเดีย รอยยิ้มของหุ่นนั้นทำให้เรานั้นมีความสุขในการดูและการฟัง  ในส่วนของเครื่องดนตรีนั้นเรียกได้ว่าเป็นเครื่องดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์ของแขกอินเดียของแท้  

   เรานั้นถือว่าการแสดงละครเหล่านี้นั้นจะมีการแสดงแต่ในส่วนของวัง ไม่ได้ออกมาแสดงให้เห็น แต่ครั้งนี้นั้นเหมือนว่าเรานั้นเดินทางมาเจอในช่วงเวลาของการแสดงที่เริ่มการแสดงในช่วงพอดี ถือว่าโชคดีมาก มืออาชีพมาก ใบหน้าแม้ว่าจะไม่ค่อยมีร่องรอยของรอยยิ้มแต่ว่าสวยงามอย่างที่เรานั้นเห็นได้อย่างหลากหลาย รูปแบบทั้งเศร้าสนุกและมีความสุขสลับกัน การเดินทางนั้นแม้ว่าเรานั้นจะเดินทางไปในที่เดียวกันมากกว่าสามครั้งแต่ว่าในแต่ละครั้งนั้นจะมีหลายอย่างที่ไม่เหมือนกันสลับไปมาให้เรานั้นได้พบเจอ