1วันของเทวดาทำอะไรบ้าง

เวลา1วันบนสวรรค์เท่ากับกี่ปีบนโลกมนุษย์

 สวรรค์มี6ชั้น

.ชั้นจาตุมหาราชิกา 1วัน1คืน เท่ากับ50ปีมนุษย์

.ชั้นดาวดึงส์ 1วัน1คืน เท่ากับ100ปีมนุษย์

.ในชั้นยามา1วัน1คืน เท่ากับ200ปีมนุษย์

.ชั้นดุสิต 1วัน1คืน เท่ากับ400ปีมนุษย์

.ชั้นนิมมานรดี 1วัน1คืน เท่ากับ 800ปีมนุษย์

.ชั้นปรนิมมิตวสวัตดี 1วัน1คืนเท่ากับ1600ปีมนุษย์

 * เวลาเช้าของเทวดา- ถวายความเคารพ ฟังธรรมและแผ่เมตตา

 เมื่อท้องฟ้าส่องสว่าง  เทวดาทั้งหลายรวมตัวกันที่พระราชวังสวรรค์ หรือที่ต้นไม้แห่งความปรารถนา เพื่อถวายความเคารพต่อผู้เป็นเจ้าและฟังธรรมจากพระเทพผู้มีอิทธิฤทธิ์ ทรงสนทนาแลกเปลี่ยนความดี ความเมตตา และวิธีรักษาจิตใจให้บริสุทธิ์

บางองค์บินไปทั่วสวรรค์ แผ่เมตตาไปยังมนุษย์ สัตว์และสรรพสิ่ง

*กลางวัน-เพลิดเพลินแต่ไม่หลงใหลปฎิบัติธรรมเพื่อรักษาฐานะ

 เทวดามีสวนดอกไม้ สระบัว  แก้วมณี และเสน่หาที่งดงาม มีดนตรีเสียงไพเราะ มีอาหารรสทิพย์  เทวดาไม่มีความหิวแต่จำเป็นต้องกินอาหารทิพย์เพื่อรักษาสภาพความประณีตผ่องใส และอายุขัยของภพภูมิสวรรค์เอาไว้

สิ่งที่เทวดาควรทำ

.ทำบุญเพิ่มพูน-แผ่เมตตา ช่วยเหลือ สร้างความสุขให้ผู้อื่น

.รักษาจิตใจ-ไม่ให้ความโลภ โกรธ หลง เข้าครอบงำ

.ตรึกตรองธรรม-รู้ว่าสิ่งใดเกิดขึ้น สิ่งนั้นย่อมดับไป ทุกสิ่งไม่เที่ยง แม้ความเป็นเทวดาก็เช่นกัน

  ถ้าประมาท หลงใหลในความสุขจนลืมทำความดี พอหมดอายุขัยจะต้องกลับมาเกิดในภูมิที่ต่ำลง จึงต้องขยันสร้างกุศล

*เย็นถึงค่ำ-สังสรรค์และเตรียมพร้อมรับวันใหม่

เมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า สวรรค์ส่องแสงสว่างด้วยดวงดาวและแก้วมณี  เทวดามารวมกันอีกครั้ง เพื่อสังสรรค์ แบ่งปันความสุข และสรุปผลงานที่ทำในวันนี้-มีความสุขที่ได้ทำดี เสียใจที่ทำดีไม่พอ ตั้งปณิธานว่าพรุ่งนี้จะต้องดีกว่าเดิม

บางองค์เสด็จลงมายังบนโลกมนุษย์แวะเวียนดูความเป็นไป-เห็นคนดีก็ชื่นชมและคอยคุ้มครอง  เห็นคนทุกข์ก็แผ่เมตตาให้กำลังใจ เห็นคนชั่วก็เตือนทางอ้อมแต่ไม่เคยบังคับเพราะทุกคนมีกรรมเป็นของตนเอง

*ก่อนบรรทม-ตรึกถึงความจริง

เทวดาทรงนั่งสมาธิครู่หนึ่ง ตรึกว่า

แม้สุขสวรรค์จะยิ่งใหญ่เพียงใด ก็ไม่เที่ยง  ยังมีการเวียนว่ายตายเกิด

เทวดาไม่ต้องทำงานหนักเพื่อหาอาหารหรือที่อยู่เพราะผลบุญเก่าอวยพรให้ทุกสิ่งพร้อมสรรพ

สัญญาณที่บอกว่าเทวดาใกล้หมดบุญ

.ผิวพรรณเศร้าหมอง จากที่เคยเปล่งปลั่งงดงามกลับหมองคล้ำลง

.ผ้าทิพย์หรือเครื่องประดับเศร้าหมอง อาภรณ์ที่เคยสว่างไสวหมดความเงางาม

.มีเหงื่อจากรักแร้  

.ดอกไม้ทิพย์เหี่ยวเฉา ดอกไม้ประจำกายหรือดอกไม้ในอุทยานที่เคยสดชื่นกลับเหี่ยวแห้งลง

.กระวนกระวายในที่นั่งของตน รู้สึกเบื่อหน่าย ไม่มีความสุข หรือร้อนรนจนไม่อยากนั่งอยู่ที่เดิมบนอาสนะทิพย์

.