ชีวิตนี้มีหลายสิ่งที่อยากได้ แต่ไม่มีทางได้

คุณจะเข้าใจคำว่า ‘เหยื่อล่อ’ ได้อย่างชัดเจนก็เมื่อเจอสิ่งล่อใจให้ทำผิดล่อให้น้ำลายไหล

ล่อให้ภายในแด่วดิ้นเหมือนจะลงแด งยิ่งย้ำคิดว่าชาตินี้ยังไงก็ไม่มีทางได้ ยิ่งทรมานเหมือนจะตายให้ได้เดี๋ยวนี้

เหยื่อล่อนั้นอาจเป็นดาราที่เข้ามาเป็นวิมานลอยในหัวหรืออาจเป็นคนตัวเป็นๆที่ต้องเจอกันจริงๆเกือบทุกวันคุยเกือบทุกวัน ประทับใจเกือบทุกวันต้องกัดปากเกร็งเกือบทุกวัน

เหยื่อล่อนั้นอาจไม่เห็นหัวคุณ เมินคุณหรืออาจอยากเล่นด้วยแต่เล่นไม่ได้ ติดภารกิจ ติดใบทะเบียนสมรส หรือติดห่วงว่าอยู่ด้วยกันแล้วจะไม่มีกินไปด้วยกัน

ชีวิตหนึ่งคุณเจอเหยื่อล่อได้หลายครั้ง แต่ละครั้งจะชวนคุณสำรวจใจตัวเองว่าชีวิตมาถึงไหน

หลักลอย ยอมทำผิดทุกอย่างเพื่อให้ได้มาหรือมีหลักแล้ว มีจุดยืนแล้วยอมตายดีกว่าผิดศีล

แรงทะยานที่บีบคั้นให้ผิดศีลข้อ ๓ ในยุคนี้มักรุนแรงเกินห้ามใจ เพราะสิ่งแวดล้อมยั่วยุและหว่านล้อมให้หลงผิด คิดว่าใครๆเขาก็ทำกัน ผู้คนจึงหลงเชื่อเสียงเรียกร้องจากมารในตนได้มาก ยิ่งถูกหลอกหลอนกันซ้ำๆด้วยคำว่า‘ชาตินี้ไม่มีทางได้’ มากขึ้นเท่าไร หัวใจยิ่งถูกบีบคั้นให้อยากได้สิ่งต้องห้ามหนักขึ้นเหมือนยอมเสพเฮโรอีนเกินขนาดให้ตายดับดีกว่าไม่ได้เสพแล้วขาดใจตายอยู่ดี

เมื่อไม่มีสุขอื่นให้เปรียบเทียบไม่มีเครื่องต่อรองกับมารภายใน...คุณจะหน้ามืดลืมหมดว่าตัวเองเคยด่าคนอื่นไว้อย่างไร เคยท่องว่าจะห้ามใจไม่ผิดศีลข้อไหนบ้างใจจะเหมือนกระทิงเปลี่ยวอยากพุ่งเข้าชนเป้าให้ได้ท่าเดียว

แต่หากคุณได้ดีมีสุขทางธรรมมีสุขอื่นที่ประณีตกว่า คุณจะพบข้อแลกเปลี่ยนที่โลกภายในเปรียบเทียบได้ บอกตัวเองถูกว่าจะสละเหยื่อล่อที่เป็นสุขหยาบๆเป็นสุขลมๆแล้งๆชั่วคราวเพื่อแลกมากับเป้าหมายใหม่แบบไหน อะไรคุ้มกว่ากัน ยั่งยืนกว่ากันจับต้องได้จริงกว่ากัน

ยุคเราเป็นยุคนรกล่อใจได้สวยหวานจึงเป็นยุคที่ทุกคนควรรู้จักรสหวานชื่น จากการมีสมาธิ มีสติที่เจริญแล้วกันให้ได้ ไม่อย่างนั้นก็เหมือนไม่มีภูมิคุ้มกัน ไม่มีเครื่องป้องกันตัว ขณะต้องอยู่ในเมืองที่เต็มไปด้วยโรคร้ายระบาดหนัก!