ศรัทธาด้วยใจ กราบหลวงปู่ศิลาวิหารไม้วัดพระธาตุหมื่นหิน ใจที่ดีฝึกแล้วนำสุขมาให้

หากจะเล่ากล่าวขานตำนานความศรัทธา มากกว่าครึ่งประเทศนั้นน้อยนักจักไม่รู้

ต่างกล่าวขานในหลายเรื่องหลายประการ  ตามความเชื่อประสบและพบพาน 

หากว่าวันนี้นั้นได้มีโอกาสได้มากราบ สักการะพระมหาศิลาโดยศรัทธาสนอง 

กราบลงด้วยจิตรพิจารณาถี่ถ้วนทุกทำนอง พร้อมคำสั่งสอนจากหลวงปู่คู่ชีวีสุขใจ

    หลายครั้งหรือว่าหลายรอบที่เรานั้นได้ยินในส่วนของการถามในนามของหลวงปู่ ด้วยความที่แต่ก่อนนั้นไม่ได้อาศัยอยู่ในบ้านเรา พอเรานั้นกลับบ้านมา ถนนหนทางนั้นมีการเปลี่ยนไปอย่างมาก หากว่าจะนับเส้นทางหรือว่านึกถึงเส้นทางกลับบ้านโดยไม่มีการนำทาง น่าจะกลับไม่ถึง หลายครั้งที่มีคนถามว่าเรานั้นเป็นคนที่ไหน คำตอบที่ได้ 

   หลังจากนั้นคำถามก่อนนั้นจะถามว่า รู้จักหลวงปู่ศิลาไหม ท่านดังมากในภาคอีสาน  เราอาจจะยัง งงเพราะว่าไม่เคยได้ยิน แต่ไม่กี่ปีหลังจากนั้น เราเริ่มที่จะออกทำงาน ในทุกเส้นทางที่เรานั้นไปกลับ จะต้องผ่านในส่วนของรูปปั้นที่มีความใหญ่ที่สุดในประเทศ ตั้งตระหง่านอยู่กลางแจ้ง จากที่เรานั้นเจอในครั้งแรก ยังเป็นสีดำ และถนนบริเวณนั้นยาวประมาณหนึ่งร้อยกิโลกว่าๆ  ไม่มีแสงไฟหรือว่าบ้านสักเท่าไหร่ มีเพียงทุ่งนาข้าว และป่าอ้อย ป่ายาง แต่จากนั้นประมาณสองปีได้  รอบบริเวณเส้นทางมีบ้านหรือว่าที่พักร้านอาหาร ปั้มน้ำมันเพิ่มขึ้นจำนวนมาก เจริญอย่างรวดเร็วจนตกใจ 

   จากกายที่ไม่เป็นทองกลับอร่าม แสงไฟสาดส่องทั่วทั้งสองเลน มีบ้านเรือนเกิดขึ้นมากมาย ทำให้สองข้างทางนั้นไม่ได้เงียบอีกต่อไป นั่นแสดงว่า ด้วยจิตและพลังศรัทธาของคนทั้งประเทศนั้นหลั่งใหลมาที่นี่ ไม่ขาดสาย  ซึ่งแต่ก่อนที่ยังไม่ได้มีการร้องเรียนเรื่องของการเดินทางหรือว่าการจัดระเบียบรถนั้น สองข้างทางมากกว่าหนึ่งกิโลนั้นรถจะติดยาว จนไม่มีทางในการสัญจร แต่หลังจากมีการจัดระเบียบก็ไม่เคยเห็นรถจอดเรียงรายกันเลย 

    กราบกรานด้วยหัวใจ มองแล้วสุขเกษม ใจที่นิ่งไม่ได้ไหวติงกับสิ่งที่มารบกวนใจ จิตที่สะอาดจะมองเห็นในความขาวสะอาดหรือสิ่งที่คนอื่นนั้นมองได้ยาก  มีพระอาจารย์ท่านหนึ่งตอนที่เรานั้นปฏิบัติบอกว่า ใจที่นิ่งสนิทเงียบและบริสุทธิ์เรานั้นจะได้มองเห็นหรือว่าสัมผัสในเสียงของความคิดของคนที่เรานั้นสนทนาด้วย 

   วันนี้มีความสุขมากที่ครั้งหนึ่งนั้นได้ มองและนั่งไม่ไกลจากหลวงปู่  เพราะว่าทุกครั้งคนนั้นมาเยอะมากจนไม่มีทางเข้าไปด้านใน แต่ครั้งนี้เหมือนว่าจะมาเงียบๆ  คงเป็นช่วงเวลาของเรา ที่ได้กราบหลวงปู่และให้ท่านได้เคาะหัว ให้สิ่งชั่วร้ายนั้นหายไป

    ด้วยเหตุผลหลายอย่าง เรานั้นไม่ต้องอธิบายว่า ท่านหลวงปู่นั้นอย่างนั้นอย่างนี้หรือไม่ ช่วยในเรื่องอะไร เราเองนั้นไม่ได้สนใจ เพราะว่าคนเรานั้นสามารถที่จะดิ้นรนหรือว่าพยายามด้วยตัวเอง ต่อให้คนอื่นนั้นช่วยหรือว่าให้กำลังใจมากขนาดไหน สุดท้ายแล้วหากว่าตนเองนั้นไม่ทำ ก็ไม่มีสิ่งไหนมาช่วยได้ ศรัทธาคือความสุข และความสุขดุจสิ่งไหนจะมาเทียบเท่ากับ 

  "ความสุขทางกายและทางใจ"