5 ประเทศเพื่อนบ้านที่กำลังแข่งขันกับไทยด้านการท่องเที่ยว ใครมีจุดแข็งอะไร

ไทยยังเป็นหนึ่งในจุดหมายท่องเที่ยวหลักของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยปี 2025 มีนักท่องเที่ยวต่างชาติเข้าไทยประมาณ 32.97 ล้านคน และสร้างรายรับจากการท่องเที่ยวราว 48.27 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่ประเทศรอบข้างก็มีจุดขายเฉพาะตัวที่กำลังดึงนักท่องเที่ยวจากตลาดเดียวกับไทยมากขึ้น 

 

การแข่งขันจึงไม่ได้หมายความว่าประเทศเหล่านี้จะมาแทนไทยทั้งหมด แต่เป็นการแข่งขันกันในเรื่อง ชายหาด วัฒนธรรม ธรรมชาติ อาหาร ราคา และประสบการณ์ใหม่ ๆ

 

1. เวียดนาม — ธรรมชาติหลากหลายและเมืองท่องเที่ยวโตเร็ว

 

เวียดนามกลายเป็นคู่แข่งสำคัญของไทย โดยปี 2025 มีนักท่องเที่ยวต่างชาติประมาณ 21.17 ล้านคน และมีรายรับจากการท่องเที่ยวประมาณ 39 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 

 

จุดแข็งของเวียดนามคือมีสถานที่ท่องเที่ยวหลากหลาย ตั้งแต่ฮานอย โฮจิมินห์ซิตี้ ฮาลองเบย์ ไปจนถึงดานัง ฮอยอัน และฟูก๊วก

 

อีกด้านที่ได้เปรียบคือ อาหารและค่าครองชีพ ซึ่งสามารถดึงนักท่องเที่ยวที่ต้องการเดินทางแบบคุ้มค่าได้

 

เวียดนามจึงไม่ได้แข่งขันกับไทยเฉพาะเรื่องทะเล แต่สามารถขายทั้ง เมืองเก่า ธรรมชาติ อาหาร คาเฟ่ และการท่องเที่ยวชายฝั่ง ในประเทศเดียว

 

2. มาเลเซีย — โครงสร้างพื้นฐานดีและดึงนักท่องเที่ยวจากประเทศเพื่อนบ้าน

 

มาเลเซียมีจุดแข็งที่ไทยต้องจับตามอง โดยเฉพาะการเดินทางทางอากาศและการเชื่อมต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน

 

ปี 2024 มาเลเซียมีนักท่องเที่ยวต่างชาติมากกว่า 25 ล้านคน เพิ่มขึ้น 24.2% จากปี 2023 โดยนักท่องเที่ยวจำนวนมากมาจากสิงคโปร์ อินโดนีเซีย จีน และไทย 

 

จุดแข็งของมาเลเซียคือ กัวลาลัมเปอร์ เมืองสมัยใหม่ อาหารหลากหลาย แหล่งช้อปปิ้ง เกาะและชายหาด รวมถึงการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ

 

นอกจากนี้ยังสามารถใช้ความหลากหลายทางวัฒนธรรมของชาวมลายู จีน และอินเดียเป็นจุดขาย ทำให้นักท่องเที่ยวได้สัมผัสวัฒนธรรมหลายแบบในประเทศเดียว

 

3. กัมพูชา — นครวัดคือแม่เหล็กขนาดใหญ่

 

กัมพูชามีจุดขายที่แตกต่างจากไทยอย่างชัดเจน นั่นคือ นครวัดและมรดกอารยธรรมเขมร

 

ปี 2025 กัมพูชามีนักท่องเที่ยวต่างชาติประมาณ 5.57 ล้านคน รายได้จากการท่องเที่ยวประมาณ 3.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 

 

จุดแข็งจึงไม่ได้อยู่ที่การทำตลาดชายหาดเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการขาย ประวัติศาสตร์ โบราณสถาน วัฒนธรรม และประสบการณ์เชิงอารยธรรม

 

นอกจากนี้กัมพูชายังมีชายฝั่งและหมู่เกาะ เช่น เกาะรง ซึ่งสามารถเจาะตลาดนักท่องเที่ยวที่ต้องการทะเลและบรรยากาศที่เงียบกว่าจุดท่องเที่ยวขนาดใหญ่ของไทย

 

แต่ตัวเลขก็สะท้อนว่า ขนาดอุตสาหกรรมท่องเที่ยวยังห่างจากไทยมาก จึงไม่ควรพูดว่ากัมพูชากำลังแซงไทยโดยรวม

 

4. ลาว — จุดขายคือความสงบและธรรมชาติ

 

ลาวมีข้อได้เปรียบที่แตกต่างจากไทย เพราะสามารถขายภาพลักษณ์ของประเทศที่ สงบ ไม่เร่งรีบ และใกล้ชิดธรรมชาติ

 

ปี 2025 ลาวมีนักท่องเที่ยวต่างชาติประมาณ 4.58 ล้านคน และรายรับจากการท่องเที่ยวประมาณ 1.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 

 

หลวงพระบางเป็นจุดเด่นสำคัญ ทั้งเมืองเก่า วัดวาอาราม และวัฒนธรรมท้องถิ่น ขณะที่วังเวียงดึงดูดนักท่องเที่ยวด้วยภูเขา แม่น้ำ และกิจกรรมกลางแจ้ง

 

ข้อได้เปรียบอีกอย่างคือการเดินทางทางบกและรถไฟเชื่อมต่อกับจีน ทำให้ลาวสามารถรับนักท่องเที่ยวจากจีนและประเทศเพื่อนบ้านได้สะดวกขึ้น

 

5. เมียนมา — วัฒนธรรมและโบราณสถานที่ยังมีเอกลักษณ์

 

เมียนมามีทรัพยากรการท่องเที่ยวที่โดดเด่น ทั้ง พุกาม เจดีย์โบราณ ชายหาด และวัฒนธรรมท้องถิ่น

 

อย่างไรก็ตาม ประเทศนี้เป็นกรณีที่ต้องแยกคำว่า “ศักยภาพ” ออกจาก “สถานการณ์จริง” เพราะปัญหาความไม่สงบและความเสี่ยงด้านความปลอดภัยส่งผลกระทบต่อการท่องเที่ยวอย่างหนัก

 

ปี 2025 เมียนมามีนักท่องเที่ยวต่างชาติเพียงประมาณ 973,000 คน และรายรับจากการท่องเที่ยวประมาณ 220 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามข้อมูลอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง 

 

ดังนั้น เมียนมามี ทรัพยากรการท่องเที่ยวที่แข็งแรง แต่ข้อจำกัดด้านสถานการณ์ภายในประเทศทำให้ยังไม่สามารถใช้ศักยภาพดังกล่าวได้เต็มที่

 

แล้วไทยยังได้เปรียบอะไร?

 

หากเทียบกันตรง ๆ ไทยยังมีข้อได้เปรียบหลายด้าน ทั้งจำนวนโรงแรม โครงสร้างพื้นฐาน สนามบิน การเดินทางภายในประเทศ อาหาร แหล่งท่องเที่ยวชายทะเล และประสบการณ์ด้านการรองรับนักท่องเที่ยว

 

ข้อมูลปี 2025 ในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงระบุว่าไทยมีโรงแรมประมาณ 21,109 แห่ง และห้องพักราว 846,596 ห้อง มากกว่าประเทศในกลุ่มเดียวกันอย่างชัดเจน 

 

แต่จุดที่ไทยไม่ควรมองข้ามคือ คู่แข่งไม่ได้ขายสินค้าแบบเดียวกันทั้งหมด

 

เวียดนามขายความคุ้มค่าและธรรมชาติ

มาเลเซียขายความหลากหลายและโครงสร้างพื้นฐาน

กัมพูชาขายอารยธรรมและนครวัด

ลาวขายความสงบและธรรมชาติ

เมียนมาขายประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

 

ส่วนไทยมีจุดแข็งที่ค่อนข้างครบทั้ง ทะเล อาหาร เมือง วัฒนธรรม ธรรมชาติ ช้อปปิ้ง และบริการ

 

ดังนั้นการแข่งขันในอนาคตอาจไม่ใช่เรื่องว่า “ประเทศไหนจะเอานักท่องเที่ยวจากไทยไปทั้งหมด” แต่เป็นการแข่งขันว่า นักท่องเที่ยวหนึ่งคนจะเลือกใช้เวลาและเงินของตัวเองที่ประเทศไหนมากกว่ากัน ซึ่งเป็นโจทย์ที่ไทยต้องรักษาความได้เปรียบเอาไว้ให้ได้