เทพเจ้าแห่งแดนใต้ พ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์

พ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์

พ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์ วัดสวนขัน วัดพระธาตุน้อย พระครูพิศิษฐ์อรรถการ หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า “พ่อท่านคล้าย” วาจาสิทธิ์ เทวดาเมืองคอน

เทพเจ้าแห่งแดนใต้

พระครูพิศิษฐ์อรรถการ หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า “พ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์” นามตามสมณศักดิ์ท่านคือ พระครูพิศิษฐ์อรรถการ เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดสวนขัน จังหวัดนครศรีธรรมราช พ่อท่านคล้าย นามเดิมว่า “คล้าย สีนิล” เกิดตรงกับวันอังคาร ที่ 27 มีนาคม พ.ศ.2419 ตรงกับขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4 ปีชวด จ.ศ.1238 ร.ศ.95 ที่บ้านโคกทือ หมู่ที่ 10 ตำบลหลักช้าง อำเภอฉวาง (ปัจจุบันคืออำเภอช้างกลาง) จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบุตรของนายอินทร์ นางเหนี่ยว สีนิล มีพี่สาว 1 คน ชื่อนางเพ็งเป็นภรรยานายซ้าย เพ็ชรฤทธิ์ ไม่มีบุตรสืบสกุลแต่มีบุตรบุญธรรมหนึ่งคน ชื่อนายครื้น เพ็ชรฤทธิ์

การศึกษาเบื้องต้น

เมื่อพ่อท่านอายุประมาณ 10 ขวบ พอจะเรียนอักษรสมัยตามประเพณีในสมัยนั้น บิดาก็เริ่มให้เรียนหนังสือ โดยบิดาเป็นผู้สอนเองที่บ้าน พ่อท่านได้เรียนจนชำนิชำนาญทั้งอักษรไทยและขอมอ่านออกเขียนได้เป็นอย่างดี เมื่ออายุประมาณ 13 ขวบบิดาของท่านก็ได้นำไปฝากให้เรียนวิชาเลขในสำนักของนายขำไม่ทราบนามสกุล อดีตเจ้าอาวาสวัดทุ่งปอน (จันดี) บ้านโคกทือ เมื่อเรียนจบหลักสูตรแล้วก็ได้อยู่ช่วยบิดามารดาประกอบอาชีพโดยสุจริตสืบมาต่อมาได้ไปฝึกหัดเล่นหนังตะลุงกับนายทองสาก ประกอบกับพ่อท่านคล้ายมีหน้าตาดี น้ำเสียงไพเราะ จึงมีคนติดใจการเล่นหนังตะลุงของท่านมาก

เหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพ่อท่าน

พ่อท่านคล้าย มีลักษณะนิสัย เป็นคนมีมานะอดทน ขยันหมั่นเพียร อยู่ในโอวาทคำสั่งสอนของบิดามารดาและครูอาจารย์อย่างเคร่งครัด สุภาพ เรียบร้อย ว่านอนสอนง่าย นิสัยอ่อนโยนละมุนละไม จึงเป็นที่รักของบิดามารดา ครูอาจารย์และญาติมิตรเป็นอันมากมาก เมื่ออายุ 15 ปี พ่อท่านคล้าย ประสบอุบัติเหตุในการถางป่าทำไร่ที่ จ.กระบี่ กระดูกปลายเท้า สามนิ้วแตกละเอียด รักษาไม่หาย ด้วยกำลังใจที่เด็ดเดี่ยว พ่อท่านคล้ายได้ใช้มีดปาดตาลตัดปลายเท้าออกด้วยตัวเอง และใช้ยาพอกจนหายเป็นปกติ

การบรรพชาอุปสมบท

พ่อท่านคล้าย ได้บรรพชาเป็นสามเณร เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ.2438 (อายุ 19 ปี) บรรพชาที่วัดจันดี ตำบลหลักช้าง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช บรรพชาโดยอาจารย์ พระอธิการจันเจ้าอาวาสวัดจันดี (ทุ่งปอน) แต่ผู้เฒ่าบางท่านเล่าให้ฟังว่าพระอุปัชฌาย์กรายให้บรรพชา พ่อท่านเป็นสามเณรแล้วพูดว่า สามเณรคล้ายเจ้ามีวัตถุวิบัติทางพระวินัย แต่ไม่ร้ายแรงอะไรมากนักยังพอที่จะให้อุปสมบทเป็นพระภิกษุได้ ฉันขอให้เจ้าท่องพระปาฏิโมกข์ให้ได้ก่อนจึงจะทำพิธีอุปสมบทให้

ถึงวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ.2439 สามเณรคล้ายพร้อมด้วยสามเณรย้อย (นายย้อย รุ่งเรือง บ้านวัวหลุน) ได้เดินทางจากวัดทุ่งปอนมายังวัดวังม่วงโดยมีช้างเป็นพาหนะ ในวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ.2439 เวลา 13.00 น. ได้อุปสมบท ณ อุทกุกเขปสีมา (ศาลาน้ำ) วัดวังม่วง หมู่ที่ 2 ตำบลฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยมีพระครูกราย คงฺคสุวณฺโณ เจ้าอาวาสวัดหาดสูง เจ้าคณะอำเภอฉวาง เป็นพระอุปัชฌายะ พระอาจารย์สังข์ สิริรตโน เจ้าอาวาสวัดไม้เรียง เป็น พระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์ล้อม ถิรโชโต (นายล้อม ธรทฤธิ์ ครูสอนหนังสือไทยคนแรก แห่งอำเภอฉวาง) วัดวังม่วงเป็นอาจารย์ผู้ให้สรณคมและศีลก่อนจะทำพิธีอุปสมบท ได้รับฉายาว่า จนฺทสุวณฺโณ แล้วได้ไปจำพรรษา อยู่ที่วัดทุ่งปอน หรือวัดจันดี

พ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์ บอกไว้ก่อนละสังขาร วันใดเบอร์ออกศูนย์สามตัว เมื่อนั้นฉันสิ้นบุญ เป็นไปตามนั้นจริงๆ

วันใดเบอร์ออกศูนย์สามตัว เมื่อนั้นฉันสิ้นบุญ!! "พ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์"บอกไว้ก่อนละสังขาร!! เป็นไปตามนั้นจริงๆ สาธุ ครั้นถึงวันอาทิตย์ที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๑๓ ตรงกับแรม ๙ ค่ำ เดือน ๑๒ ปีจอ คุณศรัทธา นิ่มมาณพ หัวหน้าหน่วยสร้างสะพานรถไฟได้บันทึกว่า พ่อท่านคล้ายจะเดินทางไปจังหวัดสุรินทร์เนื่องในงานพุทธาภิเษกที่คณะพุทธบริษัทจังหวัดนั้นนิมนต์ไว้ ถึงเวลา ๑๖.๐๐ น. คุณศรัทธาพร้อมด้วยสารวัตรได้ไปที่พระเจดีย์ธาตุน้อยเพื่อรับพ่อท่านคล้ายขึ้นรถไฟ

แต่ปรากฏว่า พ่อท่านคล้ายอาพาธกะทันหัน จับตัวท่านดูรู้สึกว่าตัวท่านร้อนมาก จึงได้นิมนต์ท่านขึ้นรถด่วน พร้อมด้วยคณะศิษยานุศิษย์ทั้งพระและชาวบ้านคือ พระใบฎีกาครื้น, พระเจิม, โกหล่วน, คุณวิเชียร, คุณแจ้ง, คุณประดิษฐ์และคุณศรัทธา รุ่งเช้าอีกวันถึงกรุงเทพฯ เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า วันนั้นหมอได้จัดให้อยู่ที่ตึกสุทธิสารรณกร ห้องเบอร์ที่ ๔ และย้ายมาอยู่ที่ห้องเบอร์ที่๕ ในตึกเดียวกัน

ถึงวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๑๓ หวยออกเลข ๐๐๐ (ตองศูนย์) ตอนนั้นลุงหริ(นายสิริ พาณิชย์กุล)ตกใจมากที่หวยออกเลขนี้ และได้นึกถึงคำพูดของพ่อท่านที่เคยพูดว่า “วันใดเบอร์ออกศูนย์สามตัว เมื่อนั้นฉันสิ้นบุญ” และได้คิดในใจว่าสงสัยพ่อท่านจะต้องมรณภาพแล้ว

หมอได้พยายามรักษาอย่างเต็มความสามารถเป็นเวลา ๑๔ วัน อาการของพ่อท่านก็มีแต่ทรงกับทรุด และได้มรณภาพในคืนวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๑๓ เวลา ๒๓.๐๕ น. ด้วยโรคหอบของคนแก่ ต่อหน้าหมอที่รักษาและศิษยานุศิษย์ทั้งหลาย สิริอายุได้ ๙๔ ปี ๙ เดือน ๘ วัน ๗๔ พรรษาและดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสวนขัน ๖๕ ปี