จากขนมถุงเล็กสู่ตลาดต่างประเทศ 7 ของกินเล่นไทยที่ดูเปลี่ยนไป

ใครที่โตมากับร้านโชห่วยคงจำได้ดี ขนมถุงเล็ก ๆ แขวนเรียงเต็มหน้าร้าน หลายอย่างใช้เงินเพียงไม่กี่บาทก็ซื้อกินได้แล้ว

แต่เมื่อขนมไทยบางชนิดเดินทางออกนอกประเทศ ภาพที่ผู้บริโภคเห็นอาจเปลี่ยนไป เพราะราคาปลีกไม่ได้มีเพียงต้นทุนตัวขนม แต่ยังอาจรวมค่าขนส่ง การนำเข้า ภาษีหรือค่าธรรมเนียมตามแต่ละประเทศ ตลอดจนต้นทุนของผู้จัดจำหน่ายและร้านค้า

ที่น่าสนใจคือ ปัจจุบันสามารถตรวจสอบพบผลิตภัณฑ์ที่ผลิตในไทยอย่างกล้วยแปรรูป มะพร้าวอบกรอบ และมันหวานทอดวางจำหน่ายหรือเสนอขายในตลาดต่างประเทศจริง จึงพอสะท้อนให้เห็นว่า ของกินที่คนไทยมองว่าธรรมดา สามารถเปลี่ยนภาพลักษณ์ได้เมื่อเข้าสู่ตลาดอีกประเทศหนึ่ง

🍌 1. กล้วยฉาบ จากขนมคุ้นตาสู่ Banana Chips

กล้วยฝานบางทอดหรืออบจนกรอบเป็นของกินเล่นที่คนไทยคุ้นเคยมานาน จุดเด่นคือรสหวานธรรมชาติของกล้วยและเนื้อสัมผัสกรอบที่แตกต่างจากมันฝรั่งทอดทั่วไป

เมื่อทำตลาดต่างประเทศ สินค้าประเภทนี้มักใช้ชื่ออย่าง Banana Chips พร้อมบรรจุภัณฑ์ที่ระบุรสชาติ น้ำหนัก และข้อมูลผลิตภัณฑ์ชัดเจน ปัจจุบันแพลตฟอร์ม ThaiTrade ของกรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศก็มีสินค้ากล้วยกรอบที่ระบุว่าเป็นผลิตภัณฑ์จากประเทศไทย

🥥 2. มะพร้าวอบกรอบ ขนมบ้าน ๆ ที่หน้าตาดูพรีเมียมขึ้นทันที

มะพร้าวเป็นวัตถุดิบที่คนไทยคุ้นเคย แต่เมื่อนำเนื้อมะพร้าวมาอบจนกรอบและบรรจุในถุงสำหรับขายปลีก ภาพลักษณ์กลับดูต่างจากมะพร้าวที่เราเห็นตามตลาดทั่วไป

ในตลาดสหรัฐฯ มีตัวอย่าง Coconut Chips ที่ระบุแหล่งกำเนิดจากประเทศไทย วางขายผ่านร้านสินค้าเอเชียออนไลน์ โดยมีทั้งรสดั้งเดิมและรสปรุงแต่งต่าง ๆ

🍍 3. สับปะรดกวน ความเปรี้ยวหวานจากผลไม้แปรรูป

สับปะรดกวนเป็นขนมที่ใช้ผลไม้มาเคี่ยวจนเนื้อเหนียวข้น มีรสเปรี้ยวหวานเข้มข้นและเก็บรับประทานได้นานกว่าผลไม้สด

สำหรับตลาดต่างประเทศ จุดเปลี่ยนสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ตัววัตถุดิบเท่านั้น แต่รวมถึงรูปแบบบรรจุภัณฑ์ ขนาดรับประทาน และการอธิบายให้ผู้ซื้อเข้าใจว่านี่คือขนมผลไม้แบบไทย

🫘 4. ถั่วลันเตาทอด ของกินกรุบกรอบจากร้านโชห่วย

ถั่วลันเตาทอดกรอบเคยเป็นขนมที่พบเห็นได้ง่ายตามร้านโชห่วย หลายคนคุ้นกับถุงเล็ก ๆ ที่ซื้อกินหลังเลิกเรียนหรือระหว่างเดินทาง

เมื่อผลิตเพื่อวางขายในตลาดที่กว้างขึ้น สิ่งที่เพิ่มเข้ามาคือการควบคุมบรรจุภัณฑ์ การระบุส่วนผสม และการสร้างรสชาติให้มีตัวเลือกมากขึ้น จากขนมธรรมดาจึงสามารถถูกนำเสนอในกลุ่มขนมเอเชียหรือ Asian Snack ได้ไม่ยาก

🍠 5. มันหวานทอด จากวัตถุดิบธรรมดาสู่ขนมบรรจุถุง

มันหวานเป็นวัตถุดิบราคาเข้าถึงง่าย สามารถนำมาทำขนมได้ทั้งแบบเส้น แบบแผ่น หรือปรุงรสเพิ่มเติม จุดเด่นคือความกรอบผสมกับความหวานตามธรรมชาติของหัวมัน

ตัวอย่างในตลาดสหรัฐฯ มีมันหวานทอดที่ระบุชัดว่า Product of Thailand วางขายในรูปแบบถุงขนาดเล็กสำหรับรับประทานเป็นของว่าง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าขนมจากวัตถุดิบพื้นฐานก็สามารถเข้าสู่ตลาดสินค้านำเข้าได้

🌾 6. ข้าวแต๋น จากขนมพื้นบ้านสู่ขนมข้าวที่มีเอกลักษณ์

ข้าวแต๋นเป็นขนมพื้นบ้านของไทย ทำจากข้าวเหนียวที่ผ่านการนึ่ง ทำให้แห้ง แล้วนำไปทอด ก่อนแต่งรสหวานหรือราดน้ำตาล งานวิชาการเกี่ยวกับ Khao-Tan ก็อธิบายกระบวนการพื้นฐานในลักษณะเดียวกัน

สำหรับคนไทยอาจเป็นขนมที่คุ้นตาตามตลาดหรือร้านของฝาก แต่สำหรับผู้บริโภคที่ไม่คุ้นกับอาหารไทย รูปร่างและเนื้อสัมผัสของข้าวแต๋นอาจกลายเป็นจุดขายได้ในตัวเอง

🥜 7. ถั่วเคลือบ จากถุงเล็กสู่ขนมที่แข่งขันด้วยรสชาติ

ถั่วเคลือบน้ำตาลหรือเครื่องปรุงเป็นของกินเล่นอีกชนิดที่อยู่กับร้านโชห่วยมานาน จุดเด่นคือความกรอบ มัน และรสปรุงที่กินได้เรื่อย ๆ

เมื่อเข้าสู่ตลาดที่กว้างขึ้น บรรจุภัณฑ์ รายละเอียดส่วนผสม น้ำหนัก และรสชาติกลายเป็นส่วนสำคัญไม่แพ้ตัวขนม จากของกินที่ดูธรรมดาในสายตาคนไทย จึงสามารถเปลี่ยนภาพลักษณ์ได้เมื่อไปอยู่บนชั้นวางอีกประเทศหนึ่ง

เรื่องนี้จึงไม่ได้หมายความว่า “ขนมไทยไปต่างประเทศแล้วต้องแพงเสมอ” เพราะราคาขึ้นอยู่กับสินค้า ประเทศ ร้านค้า และช่องทางจำหน่าย แต่เป็นตัวอย่างที่น่าสนใจว่า สิ่งที่ดูธรรมดาในบ้านเรา อาจมีคุณค่าและภาพลักษณ์อีกแบบเมื่อถูกนำเสนอในตลาดใหม่