ไอ้งั่งตาแดง

อินเดียแต่โบราณมนุษย์มักแบ่งชนชั้นวรรณะ เป็นวรรณะต่างๆห้ามสมสู่กัน ในคนต่างวรรณะหากมีการฝ่าฝืน ลูกที่เกิดจากพ่อแม่ต่างวรรณะนั้นจะถูกขับไล่และถูกรังเกียติเหมือนไม่ใช่คน ดูถูกเหยียดหยามขับไล่ออกจากเมือง มีความเป็นอยู่เยี่ยงสัตว์ ไม่มีภาษาไม่มีวัฒนธรรม ต้องเที่ยวเก็บเศษอาหารกินเพื่อประทังชีวิต นานวันเข้าคนนอกวรรณะนี้มีจำนวนมากขึ้นอยู่ตามทั่วไป ถูกตัดสิทธิ์ลิดรอนทุกๆอย่างที่จะพึงมี หากใครแอบดูคนวรรณะอื่นกราบไหว้รูปเคารพขององค์เทพเหล่าใดหรือลัทธิใด ก็จะถูกควักลูกตา หากใครแอบฟังคนวรรณะอื่นสาทะยายมนต์ก็จะถูกเหล็กแหลมแทงหูให้หูหนวก หากใครได้พูดหรือกล่าวพาดพิงถึงการเซ่นสรวงบูชาก็จะถูกตัดลิ้น เพราะคนส่วนมากถือว่าคนพวกนี้ไม่ใช่คนฆ่าได้ไม่บาป ทั้งจิตใจและความคิดของคนนอกวรรณะจึงไม่มีความศรีวิไลและความงดงามเลย ถูกหล่อหลอมไว้ด้วยความทุกข์แต่ก็อยากมีสิ่งยึดเหนี่ยว ผ่านไปรุ่นแล้วรุ่นเล่าจึงได้ประชุมกันว่าเราอยากจะมีพระเจ้าของเรา เราจะขออ้อนวอนต่อพระเจ้าของเรา จึงพยายามอ้อนวอนในสิ่งที่ตนไม่รู้จัก คำสวดอ้อนวอนนั้นดังไปถึงเหล่าทวยเทพทั้งหมดแต่ก็ไม่มีเทพองค์ใดที่จะเมตตาเลย

ด้วยแรงอธิฐานส่งไปถึงพระศิวะในขณะที่ท่านบังเกิดความกำหนัดขึ้นมา ท่านเลยสะดุ้งแล้วก็เล็งเห็นทั้งหมด เลยรำพึงว่าเรานี้ก็ไม่ต่างจากคนพวกนั้น เพราะท่านเองก็มักโดนเหยียดหยามจากยะสะเทพบิดรว่าท่านเป็นเทพนอกรีด ทำตัวไม่สมเกียรติและศักดิ์ศรีของการเป็นเทพท่านจึงแก้เผ็ดโดยการไปเอาลูกสาวพระเทพบิดรมาเป็นชายาเพื่อระบายกำหนัดและได้ตัดหัวยะสะเทพบิดรและเอาหัวแพะมาต่อเพื่อให้อับอายจนไม่มีใครกล้าดูถูกและยอมรับท่านในที่สุด ท่านจึงเกิดความเห็นใจและเวทนาจึงใช้ใครตัวเองบริเวณในที่ลับทิ้งลงมายังโลกบังเกิดเป็นผู้มีบุญในวรรณะนอกรีด แต่มีความเฉลียวฉลาดสามารถรวบรวมฝูงชนนอกรีดให้เป็นกลุ่มให้เป็นหัวหน้าผู้นำสั่งสอนศิลปะวิทยาต่างๆโดยไม่ให้กระทบกระเทือนวรรณะอื่น และท่านยังมอบพระเวทย์ต่างๆให้ส่งผลให้มีลูกสาวกษัตริย์เกิดมาหลงรักและได้สมรสกัน โดยที่กษัตริย์ทำอะไรไม่ได้เพราะว่ามีลูกสาวคนเดียวเลยต้องจำใจจำยอมให้ลูกแต่งกับคนนอกวรรณะ และเหตุการณ์คล้ายกันเกิดขึ้นบ่อยครั้งจนกลืนวรรณะทั้งหมดไม่มีวรรณะนอกรีด ครั้งชายผู้มีบุญเสียชีวิตลงการเหยียดวรรณะก็กลับคืนมาอีก จึงได้คิดมีการสร้างรูปเคารพของคนชายคนนี้ที่เป็นองค์แทนของพระผู้มาโปรด โดยการสร้างนั้นคิดประดิษฐ์ให้ผิดแผกแปลกไปจากรูปเคารพอื่นๆ

เช่นทำเหมือนงั่งเศียรโล้นเปรียบเหมือนผู้มีบุญที่ยังไม่ได้เป็นกษัตริย์ ทำเป็นเศียรแหลมทรงเครื่องเปรียบเหมือนดั่งว่าได้เป็นกษัตริย์แล้ว เพราะด้วยความไม่มีวัฒนธรรมรูปร่างจึงไม่ค่อยสวยงามนัก แต่พอสร้างมาทีไรคนวรรณะอื่นก็จะมาทำลายตัวหังทิ้งบ้าง ทุบทำลายบ้าง ทำให้หน้าบิดเบี้ยวปูดโปนบ้าง เลยคิดทำกันเป็นขนาดเล็กเพื่อใช้พกติดตัว ครั้งจะแขวนไว้ข้างบนก็กลัวคนจะเห็นก็เลยแขวนไว้ข้างล่างในร่มผ้าในที่ตำ่เลยเป็นที่นิยมทำกันแพร่หลายในกลุ่มและได้แยกย้ายกระจัดกระจายไปยังบ้านอื่นเมืองอื่น เครื่องรางเหล่านี้บังเกิดอาณุภาพแปลกๆ ผู้หญิงพกมักจะได้สามีเป็นวรรณะที่สูง ผู้ชายพกมักจะได้แบบเดียวกันบังเกิดโชคลาภเงินทองรวมถึงเสน่ห์ข้าวของต่างๆจนกลายเป็นที่นิยมและแพร่หลายในบุคคลชั้นสูงสืบต่อกันมา แต่ก็ยังเป็นที่ปิดบังและหวงห้ามไม่ค่อยสืบทอดสรรพวิชาต่อกัน จึงสร้างเรื่องสร้างราวในทางไม่ดีว่าเครื่องรางแบบนี้เป็นของตำ่ ใครใช้แล้วมักเดือดร้อนเป็นไปต่างๆนาๆและกล่าวหาว่าเป็นครื่องรางที่สกปรกเพื่อป้องกันมิให้บุคคลอื่นได้ใช้สงวนไว้แต่กลุ่มของตน แท้ที่จริงแล้วงั่งนี้จะเป็นเครื่องรางของคนชั้นสูงก็ว่าได้ เพราะเหตุที่ว่าชายใช้ได้หญิงสูงศักดิ์ หญิงใช้ได้ชายสูงศักดิ์ พกไว้กับตัวมักจะมีบุคคลที่สูงกว่าเข้ามาในชีวิตเสมอ และเป็นเครื่องรางที่ไม่มีเสื่อมแม้จะตกอยู่ในที่เช่นใด เหมือนดั่งครั้งกำเนิดเกิดจากคนนอกวรรณะโดนดูถูกเหยียดหยามก็กลับไปเป็นใหญ่ในแว่นแคว้น คือก้าวล่วงพ้นความเสื่อมเป็นเครื่องรางที่อยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์และกฎระเบียบใดๆที่มนุษย์สมมุติขึ้นเพราะเป็นเครื่องรางที่ก่อเกิดด้วยจิตที่เป็นวิมุต ด้วยจิตที่เป็นปรมัตถ์