แผนซ้อนแผน! ระวังตัวไว้ให้ดี เมื่อผู้หญิงใช้ "ความสบายใจ" มาเป็นเหยื่อล่อ... สุดท้ายจบไม่สวย!

พี่น้องครับ... เคยสังเกตไหมครับว่า โลกนี้มันมีกับดักอยู่ประเภทนึง ที่ผู้ชายอกสามศอกอย่างเราๆ มักจะเดินไปเหยียบด้วยความเต็มใจ แถมยังยิ้มแฉ่งรับชะตากรรมเหมือนคนโดนป้ายยา!

กับดักที่ว่าเนี่ย ไม่ใช่แชร์ลูกโซ่ ไม่ใช่แก๊งคอลเซ็นเตอร์ ไม่ต้องมีสคริปต์ฮัลโหลพี่คะมีพัสดุตกค้าง... แต่มันคือสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "ผู้หญิงที่เอาความสบายใจมาหลอกเรา" ครับท่านผู้ชม!

ลองนึกภาพตามฮะ... ย้อนกลับไปช่วงโปรโมชั่น เดือนแรกๆ ที่เริ่มคุยกัน จังหวะนั้นเธอจะมาในคราบของ "เซฟโซน" (Safe Zone) เคลื่อนที่ได้ เป็นศาลาพักใจ เป็นแม่พระผู้มาโปรด

เธอบอกว่า "เราเป็นคนชิลๆ นะตัวเอง ไม่อะไรมากหรอก" "ไปกินข้าวแกงข้างทางก็ได้ เรากินง่าย อยู่ง่าย ไม่ติดหรู" "เตงจะไปเตะบอลกับเพื่อน ไปปาร์ตี้ก็ไปดิ เราเข้าใจ ผู้ชายก็ต้องมีสังคมป่ะ"

โอ้โห! วินาทีนั้น... ในหัวผู้ชายอย่างเราคือมีเสียงพิณ เสียงแคน เสียงแตรสังข์ดังกระหึ่ม! นี่มันนางฟ้าจำแลงลงมาโปรดสัตว์โลกชัดๆ! เราเจอแล้วโว้ยยย ช้างเผือกในป่าคอนกรีต! เพชรยอดมงกุฎที่ตามหามาทั้งชีวิต!

ด้วยความชะล่าใจ ประกอบกับความหน้ามืดตามัว เราก็เทใจให้ไปเต็มๆ ครับ ยอมมอบพาสเวิร์ดเฟซบุ๊ก มอบรหัสเอทีเอ็ม คิดว่าชีวิตนี้กูรอดแล้ว เวรี่กู้ด เวรี่แฮปปี้ มีแฟนเข้าใจเราขนาดนี้ จะไปหาที่ไหนได้อีก!

แต่พี่น้องครับ... กฎข้อแรกของการเอาตัวรอดบนโลกใบนี้ที่กระทรวงศึกษาธิการไม่ได้สอนไว้คือ "ความชิล... ไม่มีอยู่จริงในโลกของสตรีเพศ!"

จำไว้นะครับ... ผู้หญิงที่บอกว่าตัวเองชิล ก็เหมือนป้าย Sale 80% หน้าห้างนั่นแหละ! เห็นป้ายแดงๆ ปุ๊บรีบวิ่งพุ่งหลาวเข้าไปด้วยความหวัง แต่พอไปถึงหน้าเคาน์เตอร์ อ้าว... มีตัวหนังสือเล็กๆ เท่ามดเขียนไว้ว่า "เฉพาะสินค้าที่ร่วมรายการ" และแน่นอน... ไอ้สิ่งที่เราอยากได้ มันไม่เคยลดราคาเลยโว้ยยย!

พอสถานะเปลี่ยนจาก "คนคุย" เป็น "แฟน" หรือจาก "แฟน" เป็น "เมีย" ป๊าบบบ! เหมือนสวิตช์ไฟคัตเอาท์โดนสับอย่างแรง! ร่างทองที่เคยเห็นเมื่อสามเดือนก่อน ค่อยๆ สลายไป กลายเป็นร่างทรงอะไรก็ไม่รู้!

ไอ้ที่บอกกินง่ายๆ ข้าวแกงก็ได้... กลายเป็น "เตงจะให้เค้ากินแต่กะเพราไก่ไข่ดาวทุกวันพุธเหรอ? ไม่ใส่ใจเค้าเลยอ่ะ! รู้ป่ะว่าวันครบรอบสามเดือนที่เราเดินชนกันหน้าเซเว่นน่ะ ร้านโอมากาเสะเปิดใหม่ตรงนู้นทำไมไม่พาไป! ไม่รักเค้าแล้วใช่ป่ะ!"

ไอ้ที่บอกไปเตะบอลเลย เข้าใจๆ... กลายเป็น "เตะอะไรนักหนาบอลน่ะ! นัดกันไปเตะบอลหรือไปดูน้องๆ พริตตี้เทน้ำแข็ง! โทรศัพท์มือถือน่ะเปิดให้มันมีเสียงบ้าง ไม่ใช่ตั้งสั่นเป็นเจ้าเข้า พอเค้าโทรไปไม่รับนะ อ้างว่าไม่ได้ยิน! ทีเพื่อนชวนไปกินเบียร์ล่ะหูไวเชียว!"

จาก "เซฟโซน" นุ่มๆ อุ่นๆ หอมๆ กลายเป็น "วอร์โซน" (War Zone) ดงระเบิดตะเข็บชายแดนทันที! จากที่เคยเป็นพื้นที่ปลอดภัย ตอนนี้กลายเป็นพื้นที่ควบคุมพิเศษระดับสูงสุด ที่ต้องรายงานตัว โลเคชั่น รูปถ่ายเซลฟี่ทุก 3 ชั่วโมง ยิ่งกว่าผู้ต้องหาโดนคุมประพฤติ ติดกำไล EM!

สรุปสเต็ปการโดนตกของพวกเราชาวพ่อบ้านใจกล้า:

• ขั้นที่ 1 ทอดแห: โชว์ความเป็นผู้หญิงชิลๆ ไม่เรื่องเยอะ เข้าอกเข้าใจ ประดุจไลฟ์โค้ช

• ขั้นที่ 2 รวบตึง: ทำให้เราตายใจ เสพติดความสบายใจ จนรู้สึกขาดเธอไม่ได้

• ขั้นที่ 3 ลอกคราบ: เผยร่างจริง ตั้งกฎเหล็ก สถาปนาตัวเองเป็น ผบ.ทบ. (ผู้บัญชาการที่บ้าน) อย่างเป็นทางการ

สุดท้าย... ผู้ชายอย่างเราก็ทำอะไรไม่ได้ครับ นอกจากก้มหน้าก้มตารับกรรม และท่องไว้ในใจว่า "เมียถูกเสมอ" เพราะไอ้ความสบายใจจอมปลอมในวันนั้น มันเปลี่ยนสถานะเราให้กลายเป็นลูกไก่ในกำมือในวันนี้ไปซะแล้ว... ถ้าร้องเจี๊ยบๆ ก็รอดไป แต่ถ้าหือเมื่อไหร่... คอขาดเมื่อนั้นครับพี่น้อง! (ฮ่าๆๆ)ใครเคยโดน "เซฟโซนลอกคราบ" แบบนี้บ้างฮะ? มาสารภาพบาป หรือแชร์วีรกรรมความชิล (ที่แสนน่ากลัว) ของแฟนให้ฟังหน่อยครับ อยากรู้ว่าผมไม่ได้โดนต้มจนเปื่อยอยู่คนเดียว! 👇🤣