เทพประจำอาชีพค้าขาย เทพที่ต้องนับถือ และเทพที่ควรนับถือ

เทพประจำอาชีพค้าขาย

อันนี้มี 2 ตอน คือ เทพที่ต้องนับถือ และเทพที่ควรนับถือ

คำว่า "ต้อง" คือ must หมายถึงไม่มีไม่ได้

คำว่า "ควร" คือ should หมายถึงไม่มีก็ได้

มาตอนแรกก่อน กล่าวถึงเทพที่ต้องนับถือ

ท่านคือ ฟ่านหลี่ เป็นบุคคลจริงในยุคชุนชิว (ร่วมยุคกับขงจื๊อเล่าจื๊อ) เป็นขุนนางในแคว้นฉู่ มีผลงานและความสามารถเป็นที่นับถือ แต่เมื่อภายหลังท่านกลัวภัยจึงหนีออกจากแคว้นฉู่ และแต่งงานกับนางไซซี(หนึ่งในสี่ยอดหญิงงาม) และเปลี่ยนชื่อแซ่เป็นเถาจู่กง และทำการค้าจนรุ่งเรือง ทำให้เป็นที่นับถือกันในหมู่พ่อค้าวาณิชย์ ตลอดจนนักธุรกิจทั้งหลาย (บางท้องที่ถือว่าท่านเป็นไฉ่ซิงเอี้ยประจำถิ่น) แต่สิ่งที่นับถือหรือเน้นบูชา ไม่ใช่คุณวิเศษหรืออิทธิฤทธิ์ของท่าน แต่บูชาและนับถือในคำสอนของท่าน หากน้อมนำมาปฏิบัติก็จะช่วยให้ค้าขายดี รุ่งเรือง บริหารธุรกิจก้าวหน้า คำสอนสำคัญๆมี

ตัวอย่างให้ 2 บท คือ

1. กฎทองพึงปฏิบัติ 12 ประการ

- ต้องรู้นิสัยใจคอของลูกน้อง

- ต้องรู้จักควบคุมลูกน้อง ไม่ใช้อคติ และโทสะเป็นสำคัญ

- ต้องมีจุดมุ่งหมายทางการค้าที่ชัดเจน ไม่วอกแวกหวั่นไหว

- ต้องรู้จักจัดระเบียบสินค้าหน้าร้าน รวมถึงการจัดร้าน

- ต้องตัดสินใจรวดเร็ว ไม่ลังเล เพื่อไม่ให้พลาดโอกาส

- ต้องบริหารเงินให้เป็น เพื่อการลงทุนในวันข้างหน้า

- ต้องใช้งานลูกน้องให้ถูกคน เหมาะสมตามความสามารถ

- ต้องรู้จักพูด รู้จักเจรจา มีวาทศิลป์ ร่าเริง

- ต้องรู้จักแสวงหาสินค้ามาขาย

- ต้องรู้จักทางหนีทีไล่ รู้จักบุกรู้จักถอย เมื่อเกิดปัญหาหรือขาดทุน

- ต้องทำตัวเป็นแบบอย่าง ด้วยการรักษากฎระเบียบของร้าน

- ต้องมีวิจารณญาณในการอ่านแนวโน้มการตลาด ภาวะเศรษฐกิจ

2. กฎทองที่ควรเลี่ยง 12 ประการ

- ห้ามตระหนี่ ปฏิเสธไม่ช่วยเหลือคนเดือดร้อน

- ห้ามลังเล ล่าช้า ขาดความมั่นใจ

- ห้ามทำการเกินตัวเกินกำลัง หน้าใหญ่ใจโต

- ห้ามคดโกง ให้ยึดความซื่อสัตย์เป็นยอดสรณะ

- ห้ามเก็บหนี้ช้า กำหนดให้เป็นกำหนด

- ห้ามลดราคา ถ้าไม่จำเป็น

- ห้ามตามผู้อื่น ขายของตามผู้อื่นเหมือนผู้อื่น

- ห้ามสวนกระแสธุรกิจ ลงทุนไม่ดูตลาด

- ห้ามทำตัวติดหล่มโคลน (สำนวนจีน แปลว่า คนโบราณคร่ำครึ ไม่ทันเหตุการณ์)

- ห้ามยืมเงินผู้อื่นมาลงทุน ถ้าไม่จำเป็น

- ห้ามนำเงินทุนสำรองมาใช้ ถ้าไม่จำเป็น

- ห้ามนำสินค้าที่ไม่มั่นใจคุณภาพมาขาย

....ที่เล่ามานี้เป็นคำสอนเบื้องตน จริงๆแล้วท่านเขียนตำราการค้าขายไว้เยอะมาก จึงนับถือกันที่ตำรา การนับถือตัวบุคคลโดยตรงนั้นไม่มี คนจีนโบราณเหยียดอาชีพพ่อค้ามากกว่ากรรมกร เพราะเป็นอาชีพที่หัวใส หากินง่าย ไม่ใช่ผู้ผลิตที่แท้จริง เพียงอาศัยกำไรจากการเปลี่ยนมือของผู้ถือสินค้า

...ตอนต่อไปมาพูดถึงเทพที่ควรมีในร้านค้าครับ อันนี้ง่ายแล้ว เพราะมีให้ไหว้ มีให้บูชา ปรัชญาไม่ล้ำลึกมาก แต่ก็มีแฝง ไว้ค่อยมาเหลาครับ