วิธีกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของตัวเอง(โดยไม่รู้ตัว)

 

จงปล่อยให้ตัวเองถูกควบคุมโดยการเชื่อแบบผิด ๆ ว่าคุณแปลกแยกจากคนอื่น

 

จงเชื่อว่าคุณแข่งขันกับคนรอบตัวอยู่ตลอดเวลาและคุณจะเป็นคนที่ยอดเยี่ยมก็ต่อเมื่อคุณยอดเยี่ยมกว่าคนอื่น เชื่อว่าเงื่อนไขของคุณเป็นเงื่อนไขเพียงหนึ่งเดียวที่ถูกต้อง

 

จงทำลายความปรารถนาของตัวเองที่จะเชื่อมโยงกับผู้อื่นด้วยการเลื่อนดูโซเชียลมีเดียทุกวันอย่างบ้าคลั่ง จงมีชีวิตอยู่ด้วยการรอ รอแล้วก็รอให้ใครบางคนทำให้คุณรู้สึกถึงความรัก ปัดความรับผิดชอบทั้งหมดไปให้อีกฝ่ายและโทษพวกเขาเมื่อทำในสิ่งที่คุณต้องการไม่ได้

 

จงเชื่อว่าคุณไม่สามารถรับมือกับสิ่งต่าง ๆ ได้ด้วยตัวเอง เพราะในโลกนี้มีบางสิ่งที่จะช่วยคุณ มันสามารถช่วยคุณได้และควรทำเช่นนั้น

 

จงเชื่อว่าทะเบียนสมรสหมายถึงความรัก ชื่อตำแหน่งงานหมายถึงความสําเร็จ ศาสนาหมายถึงความดีงาม และเงินหมายถึงความสุข

 

จงเชื่อผู้มีอำนาจอย่างสุดหัวใจแล้วยอมให้พวกเขาสอนวิธีปล่อยให้ความกลัวควบคุมคุณ อย่าปล่อยให้ตัวเองรู้สึกในสิ่งที่อยู่เหนือการยอมรับของคนอื่น ถ้าชีวิตของคุณช่างดูดีเมื่อดูจากภายนอก ก็อย่าถือวิสาสะบอกว่าคุณรู้สึกไม่ดีอยู่ภายใน

 

จงลงมือทำเฉพาะสิ่งที่จะสมเหตุสมผลในสายตาของคนอื่น จงทำให้ทุกคนพึงพอใจและยึดสิ่งนี้เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในการมีชีวิตอยู่ของคุณ จงหลอกให้ตัวเองคิดว่าความปลอดภัยของการไม่รู้สึกอะไรเลยคือความสุข

 

 

จงเกลียดตัวเองที่ยังใส่ใจคนที่ไม่ควรใส่ใจอีกต่อไปแล้ว จงประณามตัวเองจนกว่าจะกดทุกความรู้สึกลงไปได้ จงใช้เวลาหลายวัน หลายเดือนๆ ของพวกเขาและหลายปีไปกับการเฝ้าดูการอัพเดตสถานะและรูปภาพใหม่เพื่อหาเหตุผลมาอธิบายความรู้สึกที่คุณอยากกำจัดทิ้งไป

 

จงทำให้ตัวเองรู้สึกปั่นป่วนด้วยการพยายามบังคับให้สมองและหัวใจดำเนินไปในทิศทางเดียวกัน

 

จงทำให้ความใส่ใจเป็นเรื่องเลวร้าย และทำให้ความรักเป็นเรื่องเลวร้ายยิ่งกว่า

 

จงทึกทักเอาเองว่าเส้นแบ่งระหว่าง “ความดี” กับ “ความชั่ว” เกิดขึ้นมาจากศาสนา เชื้อชาติ ความเชื่อ หรือประเทศชาติ ไม่ใช่จิตใจของมนุษย์

 

จงปล่อยให้ความสามารถในการยอมรับสิ่งสากลของเราเลือนหายไปเพราะความโง่เขลา

 

จงมองข้ามความเหมือนกันและความงดงามในตัวผู้คนที่คุณตัดสิน เพราะพวกเขาเกิดมาพร้อมกับพันธุกรรม ธรรมเนียมปฏิบัติ และความเข้าใจที่ต่างจากคุณเพราะถูกปลูกฝังมาไม่เหมือนคุณ อย่ารับรู้ว่าคุณก็ถูกปลูกฝังเช่นกัน

 

จงเชื่อว่าคุณคือความคิดและอารมณ์ของตัวเอง แทนที่จะมองว่าตัวเองเป็นสิ่งมีชีวิตที่คอยสังเกตความคิดและอารมณ์เหล่านั้น อย่ารับรู้ถึงบทสนทนาที่คุณพูดคุยกับตัวเองตลอดเวลา ไม่ต้องรับรู้ว่า 2 ใน 3 ของสิ่งที่คุณพูดและคิดไม่ได้เป็นของคุณโดยธรรมชาติ จงมองข้ามไปว่าสิ่งเหล่านั้นไม่ทำให้คุณได้พบความสุข ความอ่อนโยน หรือความหวัง และยอมรับมันไปทั้งอย่างนั้น

 

จงเลือกคนที่คุณจะมีปฏิสัมพันธ์ด้วยในฐานะเพื่อนมนุษย์

 

จงตัดสินว่าใครคู่ควรหรือไม่คู่ควรกับคุณโดยกรองจากคุณลักษณะและนิสัยของพวกเขา จากนั้นจำแนกพวกเขาออกเป็นกลุ่มที่คุณยอมรับได้และยอมรับไม่ได้ อย่ายอมให้คนอื่นคู่ควรกับความรักและความเคารพเพียงเพราะพวกเขามีชีวิตอยู่ นี่จะทำให้มั่นใจได้ว่าคุณไม่เคยมอบความอ่อนโยนแบบเดียวกันนี้ให้ตัวเอง

 

จงเป็นศัตรูตัวฉกาจของตัวเอง จะได้ไม่มีใครแย่งตำแหน่งนั้นไปได้

 

จงนึกถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด แล้วจะไม่มีใครทำให้คุณประหลาดใจได้อีก

 

จงเรียกสิ่งนี้ว่าการอยู่กับความเป็นจริง จงยอมรับชีวิตที่คนอื่นคิดว่าเหมาะกับคุณ อย่าเชื่อว่าการเปลี่ยนแปลงนั้นเกิดขึ้นได้จริงๆ อย่าเชื่อสิ่งที่คุณไม่สามารถมองเห็นหรือเข้าใจในทันที

 

จงตัดโอกาสไม่ให้ตัวเองพบเจอสารพัดความเป็นไปได้ จงพึงพอใจกับความสุขเพียงชั่วครู่ชั่วยามจากการได้รับความสนใจของคนอื่น

 

จงปล่อยให้เรื่องราวในอดีตเป็นตัวบอกว่าคุณควรเกลียดตัวเองมากแค่ไหน จงใช้เวลาปัจจุบันไปกับการหวนนึกถึงอดีต

 

จงยอมให้คนอื่นทำลายด้านดี ๆ ของคุณและเรียกสิ่งนี้ว่าความแข็งแกร่ง

 

จงลงหลักปักฐานกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งหรือคนใดคนหนึ่งเพราะคุณไม่กล้าตัดสินใจเลือกและเรียกสิ่งนี้ว่าความฉลาด

 

จงต่อสู้กับคนอื่น คุณจะได้ไม่ต้องเผชิญหน้ากับตัวเอง จงต่อต้านและปฏิเสธทุกสิ่งหรือทุกคนจนกว่าจะดูเหมือนว่ามันทำให้คุณเดือดดาลและทรมาน ไม่ต้องรับรู้ว่าความคิดของคุณคอยควบคุมทุกสิ่งไม่ต้องรับรู้ด้วยว่าคุณกำลังสร้างชีวิตที่ตัวเองไม่ได้ต้องการขึ้นมาทีละน้อยจากสิ่งที่คุณไม่เคยเลือกเองอย่างแท้จริง

 

______