รถตู้คันเดิม...กับความทรงจำที่ไม่เคยหายไป

รถตู้คันเดิม...กับความทรงจำที่ไม่เคยหายไป

บางเรื่องในชีวิต ถึงเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เราก็ยังจำได้เสมอ

เกือบ 10 ปีที่แล้ว ตอนที่ฉันเรียนอยู่ปีสาม ฉันได้มีโอกาสไปฝึกงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง วันนั้นฉันไม่เคยรู้เลยว่า การเดินทางไปฝึกงานครั้งนั้น จะกลายเป็นหนึ่งในความทรงจำที่สำคัญที่สุดในชีวิต

ทุกเช้า ฉันจะไปรอขึ้นรถตู้หน้าหอพักพร้อมกับเพื่อน ๆ ของฉัน คือ ต้น และ ก้อง ระหว่างทางรถตู้จะไปรับนักศึกษาฝึกงานจากอีกมหาวิทยาลัยหนึ่งขึ้นมาด้วย

และวันนั้นเอง ฉันได้เห็นผู้หญิงคนหนึ่ง...

ฉันจะเรียกเธอว่า B

ความคิดแรกในใจของฉันคือ...

"คนนี้สวยจัง"

หลังจากเริ่มฝึกงาน เราต่างแยกย้ายกันไปตามแผนก ฉันเรียนวิศวกรรมเครื่องกล ส่วน B เรียนวิศวกรรมไฟฟ้า แต่ไม่นาน เราก็เริ่มทำความรู้จักกันมากขึ้น

B มีเพื่อนสนิทชื่อ ฟ้า

ทุกเช้าบนรถตู้ B จะชอบหันมาถามฉันว่า

"ทำอะไรอยู่?"
"ฟังเพลงเหรอ?"

คำถามธรรมดา ๆ เหล่านั้น กลายเป็นสิ่งที่ฉันรอคอยในทุกวัน

เราคุยกัน หยอกล้อกัน หัวเราะด้วยกัน ทั้งบนรถและในที่ทำงาน โดยที่ตอนนั้นเราต่างก็มีคนรักอยู่แล้ว

ฉันเคยถาม B ว่ามีแฟนไหม

B บอกว่ามี

ฉันก็บอกเหมือนกันว่าฉันมีแฟนแล้ว

ฉันไม่ได้คิดอะไรเกินเลย...

แต่ลึก ๆ ในใจ ฉันก็แอบอิจฉาคนที่ได้อยู่ข้างเขา

---

ก่อนฝึกงานจบประมาณหนึ่งสัปดาห์ พวกเรามีนัดกินเลี้ยงกัน

วันนั้นเป็นวันที่มีความสุขมากที่สุดวันหนึ่งในชีวิต

เราดื่มกันจนเมา B เข้ามาหอมแก้มฉัน และเมามากจนเพื่อนต้องให้ฉันไปกล่อม B นอน

หลังจากนั้น ฟ้าเดินมาบอกฉันว่า

"B ไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครเลยนะ เราว่า B น่าจะชอบเธอ"

ตอนนั้นฉันตกใจมาก

เพราะฉันไม่เคยคิดเลยว่า คนที่ฉันมองว่าสวยและน่ารักมาก จะมีความรู้สึกแบบนั้นกับฉัน

---

หลังจากฝึกงานจบ B ส่งข้อความมาบอกว่า

B ชอบฉัน...

ชอบมาตั้งแต่วันที่เจอกันครั้งแรก

แต่ในเวลาเดียวกัน เราต่างก็มีคนรักอยู่แล้ว

ฉันกลัวว่าทุกอย่างจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ จึงเลือกปกป้อง B

ฉันบอกกับแฟนของ B ว่า

"อย่าโกรธ B เลย เรื่องนี้เป็นความผิดของฉันเอง ขออย่าให้พวกเธอต้องเลิกกัน"

แต่สุดท้าย ความสัมพันธ์ของ B ก็จบลง

เพราะความจริงคือ ความสัมพันธ์ของเขามีปัญหามาก่อนแล้ว

---

ในขณะเดียวกัน ชีวิตของฉันเองก็พังลงเช่นกัน

ฉันกลับไปหาแฟนที่คบกันมา 4 ปี ฉันคิดว่าเขาคงยังอยู่ เพราะที่ผ่านมาเขาอดทนกับฉันมามาก

แต่ฉันคิดผิด

เขาเลือกเดินออกไป และมีคนใหม่

ตอนนั้นฉันเสียใจมาก

กินไม่ได้
นอนไม่หลับ
ร้องไห้ทุกคืน

ฉันไม่เคยคิดเลยว่า คนที่ฉันคิดว่าจะอยู่กับฉันตลอดไป จะเป็นคนที่เดินจากไป

---

ในช่วงเวลาที่ฉันแย่ที่สุด B เป็นคนหนึ่งที่อยู่ข้างฉัน

เราคุยกันทุกวัน

ค้างสายกันทั้งวันทั้งคืน

แม้แต่ตอนอาบน้ำ ฉันก็ยังไม่อยากวางสาย

เพราะฉันไม่อยากอยู่คนเดียว

แต่เมื่อเวลาผ่านไป เราทั้งคู่เริ่มเข้าใจว่า...

ถึงแม้วันหนึ่งเราจะไม่มีใครเหลืออยู่เลย

เราอาจไม่สามารถกลับมาเป็นคู่รักกันได้

เพราะบาดแผลจากอดีตนั้นลึกเกินไป

---

สุดท้ายฉันบอกกับ B ว่า

"ขอบคุณนะ ที่อยู่กับฉันในวันที่ฉันแย่ที่สุด ขอบคุณที่เป็นเพื่อนในช่วงเวลาที่ฉันไม่เหลือใคร ขอให้ B เจอความรักที่ดีนะ ส่วนฉันจะเดินตามทางของตัวเอง"

หลังจากนั้น เราต่างเดินไปตามเส้นทางของตัวเอง

---

วันนี้ B มีงานที่ดี มีครอบครัว มีคนรักที่ดี และมีบ้านของตัวเอง

ฉันรู้สึกยินดีกับเขาจริง ๆ

เมื่อย้อนกลับไป...

ฉันไม่ได้อยากให้เรื่องราวนั้นกลับมาเกิดขึ้นอีก

และไม่ได้อยากเปลี่ยนตอนจบ

ฉันแค่รู้สึกขอบคุณ

ขอบคุณรถตู้คันเดิมในวันนั้น
ขอบคุณคำถามธรรมดา ๆ ว่า "ฟังเพลงเหรอ?"
ขอบคุณคนคนหนึ่งที่เข้ามาอยู่ข้างกัน ในวันที่ชีวิตของฉันมืดมนที่สุด

บางคนไม่ได้เข้ามาเพื่ออยู่กับเราตลอดชีวิต

บางคนเข้ามาเพื่อเป็นความทรงจำที่สวยงาม

และสำหรับฉัน...

B จะเป็นหนึ่งในเรื่องราวที่ฉันจะเก็บไว้เสมอ

ไม่ว่าจะผ่านไปอีกกี่ปี
ไม่ว่าฉันจะแก่ลงแค่ไหน

ฉันจะยังจำได้ว่า...

ครั้งหนึ่งในชีวิต

ฉันเคยมีช่วงเวลาที่ดีมาก ๆ กับคนคนหนึ่ง

บนรถตู้คันเดิม