ชายผู้ทำให้โลกโยนจานเล่นกัน แล้วขอให้ตัวเองกลายเป็นจานร่อนหลังเสียชีวิต

ฟังดูเหมือนเรื่องแต่ง แต่เกิดขึ้นจริง

ถ้าถามว่าของเล่นชิ้นไหนธรรมดาที่สุดแต่สร้างรอยยิ้มให้คนทั่วโลกได้มากที่สุด หลายคนน่าจะนึกถึง จานร่อน (Frisbee) เพราะแค่มีพื้นที่โล่งกับคนสองคน ก็โยนรับกันได้เป็นชั่วโมง แต่เรื่องที่หลายคนไม่เคยรู้คือ หนึ่งในผู้ให้กำเนิดจานร่อนกลับมีคำสั่งเสียที่แปลกจนคนฟังต้องร้องว่า "เอาจริงเหรอ"

วอลเตอร์ เฟรเดอริก มอร์ริสัน (Walter Frederick Morrison) เป็นนักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน ผู้พัฒนาแผ่นร่อนพลาสติกที่ต่อมากลายเป็นต้นแบบของ Frisbee ในยุคหลัง จุดเริ่มต้นของไอเดียมาจากการโยนถาดพายและฝาถาดเล่นกัน ก่อนจะพัฒนารูปทรงให้บินได้ดีขึ้น จนเกิดผลิตภัณฑ์ที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก

แต่สิ่งที่ทำให้ชื่อของเขาถูกพูดถึงอีกครั้ง กลับไม่ใช่ตอนมีชีวิต

ก่อนเสียชีวิตในปี 2010 มอร์ริสันได้บอกครอบครัวไว้ว่า อยากให้นำเถ้ากระดูกของเขาไปผสมกับเม็ดพลาสติก แล้วผลิตออกมาเป็นจานร่อนจริง ๆ จากนั้นแจกให้ญาติและเพื่อนสนิทเก็บไว้ หรือจะนำออกไปโยนเล่นก็ได้ เขาไม่ได้มองว่านี่เป็นเรื่องน่ากลัว ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกว่านี่เป็นการจากโลกไปในแบบที่สะท้อนตัวตนของตัวเองที่สุด

เมื่อเวลาผ่านไป ครอบครัวก็ทำตามความตั้งใจนั้นจริง มีการผลิตจานร่อนจำนวนหนึ่งจากพลาสติกที่ผสมเถ้ากระดูกของเขา พร้อมข้อความระลึกถึงเจ้าของไอเดีย ถือเป็นของที่ระลึกซึ่งมีคุณค่าทางใจมากกว่าการนำไปจำหน่าย

หลายคนอาจรู้สึกว่าการโยนจานร่อนที่มีส่วนผสมของเถ้ากระดูกคนฟังดูประหลาด แต่ถ้ามองในมุมของมอร์ริสัน เขาเพียงอยากให้ตัวเองยังได้ "บิน" ต่อไป แม้ร่างกายจะจากโลกนี้แล้ว เป็นอารมณ์ขันแบบนักประดิษฐ์ที่ผูกชีวิตเข้ากับผลงานของตัวเองอย่างแท้จริง

เรื่องนี้ยังสะท้อนอีกอย่างว่า สิ่งประดิษฐ์เล็ก ๆ บางชิ้นสามารถกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผู้คนได้มากเพียงใด ตั้งแต่สนามหญ้าหน้าบ้าน ชายหาด สวนสาธารณะ ไปจนถึงการแข่งขันระดับโลก จานร่อนไม่ใช่แค่ของเล่นอีกต่อไป แต่เป็นวัฒนธรรมที่เดินทางข้ามรุ่น และเจ้าของไอเดียก็เลือกปิดฉากชีวิตด้วยวิธีที่สอดคล้องกับผลงานของตัวเองที่สุด

บางคนทิ้งชื่อไว้บนหนังสือ บางคนทิ้งไว้บนอาคาร ส่วนวอลเตอร์ มอร์ริสัน เลือกทิ้งตัวเองไว้บนจานร่อนที่ยังคงลอยอยู่บนท้องฟ้า