ทำไม “ไอศกรีมเบียคุยะ” ของญี่ปุ่น ถึงครองแชมป์ไอศกรีมแพงที่สุดในโลก ถ้วยละสองแสน?

ไอศกรีมหนึ่งถ้วยราคาพอ ๆ กับรถมือสอง

ฟังดูเหมือนเรื่องแต่ง แต่ญี่ปุ่นทำให้มันเกิดขึ้นจริงกับ “เบียคุยะ” (Byakuya) เจลาโตสุดหรูจากแบรนด์ Cellato ซึ่งได้รับการรับรองจาก Guinness World Records ว่าเป็นไอศกรีมราคาแพงที่สุดในโลก

ถ้วยเล็กเพียงประมาณ 130 มิลลิลิตร ถูกใช้เป็นผลงานบันทึกสถิติด้วยราคา 873,400 เยน หรือคิดเป็นเงินไทยในช่วงที่สร้างสถิติราวสองแสนกว่าบาท ส่วนราคาขายบนเว็บไซต์ของแบรนด์อยู่ที่ 880,000 เยน ตัวเลขเงินบาทจึงเปลี่ยนแปลงได้ตามอัตราแลกเปลี่ยน ไม่ได้คงที่สองแสนบาทพอดี 

ตัวการสำคัญคือ “เห็ดทรัฟเฟิลขาว” ที่หายากราวกับเพชร

ส่วนผสมที่ดันราคาให้สูงลิ่วคือ เห็ดทรัฟเฟิลขาวจากเมืองอัลบา ประเทศอิตาลี วัตถุดิบหายากที่เติบโตใต้ดิน เก็บเกี่ยวได้เฉพาะบางฤดูกาล และยังเพาะเลี้ยงให้ได้ผลแน่นอนได้ยาก

Cellato ระบุว่า ทรัฟเฟิลขาวที่นำมาใช้มีราคาสูงถึงประมาณ 2 ล้านเยนต่อกิโลกรัม เมื่อขูดลงไปในเจลาโตอย่างไม่หวงต้นทุน ราคาของไอศกรีมถ้วยนี้จึงไม่ต่างจากการนำอัญมณีในโลกอาหารมารวมไว้ในขวดเล็ก ๆ 

แต่เบียคุยะไม่ได้แพงเพราะทรัฟเฟิลเพียงอย่างเดียว ภายในยังผสมชีสสองชนิด รวมถึง พาร์มิจาโน เรจจาโน กากสาเกหรือ “สาเกคาสุ” ซึ่งให้กลิ่นหมักและรสอูมามิ ก่อนโรยหน้าด้วยแผ่นทองคำเปลว และเสิร์ฟพร้อมน้ำมันทรัฟเฟิลขาวสำหรับเทคลุกก่อนรับประทาน 

ไม่ได้ตั้งใจทำให้หวาน แต่ต้องการสร้างรสชาติแบบอาหารหรู

เบียคุยะจึงไม่ใช่ไอศกรีมหวานจัดที่ซื้อมาแล้วตักกินทันที รสชาติของมันอยู่กึ่งกลางระหว่างของหวานกับอาหารคาว มีทั้งความมันของนม ความเค็มจากชีส กลิ่นหมักของกากสาเก และกลิ่นทรัฟเฟิลที่เข้มข้น

สูตรนี้พัฒนาร่วมกับ ทาดาโยชิ ยามาดะ หัวหน้าเชฟของร้านอาหารฟิวชัน RiVi ในโอซาก้า โดยใช้เวลาทดลองประมาณหนึ่งปีครึ่งกว่าจะทำให้วัตถุดิบจากญี่ปุ่นและอิตาลีอยู่ร่วมกันได้โดยไม่มีกลิ่นใดกลบรสชาติทั้งหมด

แม้แต่ช้อนก็สร้างโดยช่างฝีมือเกียวโต

ในชุดยังมีช้อนโลหะที่แกะสลักด้วยมือโดยช่างฝีมือจากเมืองฟุชิมิ จังหวัดเกียวโต ซึ่งมีความเชี่ยวชาญด้านเครื่องประดับโลหะสำหรับวัดและศาลเจ้า อย่างไรก็ตาม Guinness ระบุว่า ราคาช้อนนี้ไม่ได้ถูกนำไปรวมในมูลค่าที่ใช้รับรองสถิติ หมายความว่าเฉพาะตัวไอศกรีมก็แพงพอจะสร้างสถิติโลกอยู่แล้ว 

มันคุ้มค่าถ้วยละสองแสนหรือไม่?

หากวัดเพียงความอิ่ม เบียคุยะคงไม่มีทางคุ้ม เพราะเงินจำนวนเดียวกันสามารถซื้อไอศกรีมทั่วไปได้หลายพันถ้วย แต่สำหรับลูกค้ากลุ่มมหาเศรษฐี สิ่งที่ซื้อไม่ใช่แค่รสชาติ หากเป็นวัตถุดิบหายาก งานฝีมือ บรรจุภัณฑ์ และประสบการณ์ที่มีคนเพียงไม่กี่คนบนโลกเคยลอง

ดังนั้น เหตุผลที่เบียคุยะครองแชมป์จึงไม่ใช่เพราะมันใส่ทองคำจนเต็มถ้วย แต่เพราะทุกส่วนถูกออกแบบให้หรูที่สุด ตั้งแต่เห็ดใต้ดินในอิตาลี กากสาเกแบบญี่ปุ่น สูตรของเชฟระดับสูง ไปจนถึงช้อนที่สร้างโดยช่างเกียวโต