ประวัติ “ดีเซลน้อย ช.ธนะสุกาญจน์” ขุนเข่าเสาโทรเลขแห่งมวยไทย

ประวัติ “ดีเซลน้อย ช.ธนะสุกาญจน์” ขุนเข่าเสาโทรเลขแห่งมวยไทย

หากพูดถึงยอดมวยไทยผู้มีสไตล์โดดเด่นจนหาตัวจับยาก ชื่อของ ดีเซลน้อย ช.ธนะสุกาญจน์ หรือเจ้าของฉายา “ขุนเข่าเสาโทรเลข” และ “ขุนเข่าทะลุฟ้า” จะต้องถูกกล่าวถึงในฐานะหนึ่งในตำนานมวยเข่าที่อันตรายที่สุดของวงการมวยไทย

ด้วยรูปร่างสูงโปร่ง ช่วงแขนและขายาว ประกอบกับการตีเข่าที่ทั้งแม่นยำและหนักหน่วง ดีเซลน้อยสามารถครองความยิ่งใหญ่ในรุ่นไลต์เวตได้อย่างยาวนาน จนถึงขั้นประสบปัญหาหาคู่ชกที่เหมาะสมไม่ได้ในช่วงปลายของอาชีพ

จุดเริ่มต้นบนผืนผ้าใบ

ดีเซลน้อย ช.ธนะสุกาญจน์ มีชื่อจริงว่า ชรินทร์ สอนดี ชื่อเล่นว่า “ต้อย” มีภูมิลำเนาอยู่ที่อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

จุดเด่นทางกายภาพของเขาคือรูปร่างที่สูงโปร่ง โดยมีส่วนสูงประมาณ 188 เซนติเมตร ซึ่งถือว่าสูงมากสำหรับนักมวยไทยรุ่นไลต์เวตในช่วงทศวรรษ 1980

ช่วงแขนและขาที่ยาวทำให้ดีเซลน้อยได้เปรียบด้านระยะโจมตี สามารถจับคู่ต่อสู้เข้าสู่วงในได้จากระยะที่นักมวยคนอื่นอาจทำได้ยาก รูปร่างที่สูงชะลูดนี้ยังเป็นที่มาส่วนหนึ่งของฉายา “ขุนเข่าเสาโทรเลข”

สไตล์การชกแบบ “เข่ามหากาฬ”

ดีเซลน้อยจัดเป็นนักมวยประเภท มวยเข่า หรือ “มวยเข่าเดิน” ที่เน้นกดดันคู่ต่อสู้อย่างต่อเนื่อง ก่อนใช้การล็อกคอและตีเข่าในระยะประชิด

อาวุธสำคัญของเขาคือ ลูกเข่าลอย และการจับคอตีเข่าวงใน เมื่อเข้าสู่ระยะประชิด ดีเซลน้อยสามารถใช้ช่วงแขนที่ยาวควบคุมศีรษะและลำตัวของคู่ชก ก่อนส่งเข่าเข้าโจมตีอย่างแม่นยำและรุนแรง

ความอันตรายไม่ได้อยู่ที่พละกำลังเพียงอย่างเดียว แต่ยังรวมถึงจังหวะการจับ การทรงตัว และความสามารถในการตีเข่าซ้ำอย่างต่อเนื่อง ทำให้คู่ต่อสู้เสียพื้นที่และไม่สามารถออกอาวุธของตัวเองได้อย่างถนัด

นี่คือเหตุผลที่นักมวยรูปร่างสูงไม่ได้หมายความว่าจะเป็นมวยเข่าชั้นยอดทุกคน เพราะการใช้รูปร่างให้เกิดประโยชน์ยังต้องอาศัยทักษะวงใน การควบคุมสมดุล และความแข็งแรงของร่างกายด้วย

ครองแชมป์จนแทบไร้ผู้ท้าชิง

ดีเซลน้อยสามารถคว้าแชมป์รุ่นไลต์เวต น้ำหนัก 135 ปอนด์ ของสนามมวยเวทีลุมพินีได้ในปี 1981 และครองตำแหน่งต่อเนื่องเป็นเวลาหลายปี

ตลอดช่วงที่อยู่บนจุดสูงสุด เขาเอาชนะนักมวยฝีมือดีหลายคน จนแทบไม่เหลือคู่ชกในพิกัดเดียวกันที่สามารถขึ้นมาท้าทายตำแหน่งได้อย่างเหมาะสม

ความโดดเด่นของดีเซลน้อยจึงไม่ได้เกิดจากชัยชนะเพียงไฟต์ใดไฟต์หนึ่ง แต่เกิดจากการรักษามาตรฐานและความได้เปรียบของตัวเองได้ต่อเนื่องในช่วงเวลาที่วงการมวยไทยเต็มไปด้วยยอดมวยฝีมือดี

ไฟต์ประวัติศาสตร์กับ “สามารถ พยัคฆ์อรุณ”

หนึ่งในการชกที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุดคือการพบกันระหว่าง ดีเซลน้อย ช.ธนะสุกาญจน์ กับ สามารถ พยัคฆ์อรุณ ยอดมวยอัจฉริยะผู้มีเชิงชกและสายตาที่เฉียบคม

จากข้อมูลประวัติการแข่งขันที่ตรวจสอบได้ทั่วไป ไฟต์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ที่สนามมวยราชดำเนิน โดยชกกันในพิกัดพิเศษประมาณ 132 ปอนด์ ไม่ใช่วันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ที่สนามมวยลุมพินีตามที่ปรากฏในต้นฉบับเดิม

รูปเกมวันนั้นเป็นการต่อสู้ระหว่างมวยคนละรูปแบบ สามารถพยายามใช้ความรวดเร็ว การถีบ การเตะสกัด และชั้นเชิงเพื่อควบคุมระยะ ขณะที่ดีเซลน้อยเดินกดดัน พยายามจับเข้าสู่วงในและใช้ลูกเข่าเป็นอาวุธหลัก

เมื่อครบห้ายก ดีเซลน้อยเป็นฝ่ายชนะคะแนน ไฟต์นี้ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในการแข่งขันครั้งสำคัญของมวยไทยยุคนั้น และมีการบันทึกว่าทั้งสองคนได้รับค่าตัวในระดับสูงเป็นประวัติการณ์ของวงการมวยไทยในเวลานั้น

เก่งจนประสบปัญหาไม่มีคู่ชก

ความเก่งกาจของดีเซลน้อยกลับกลายเป็นข้อจำกัดในช่วงปลายอาชีพ เพราะเขาประสบปัญหา หาคู่ชกในประเทศที่เหมาะสมไม่ได้

ด้วยส่วนสูง ช่วงชก และความอันตรายของวงใน นักมวยในพิกัดเดียวกันจำนวนมากเสียเปรียบทางกายภาพอย่างชัดเจน ขณะที่การขยับขึ้นไปชกในรุ่นที่ใหญ่กว่าก็หมายถึงการต้องเผชิญคู่ต่อสู้ที่มีน้ำหนักและพละกำลังมากกว่า

ดีเซลน้อยจึงมีช่วงเวลาที่ไม่ได้ขึ้นชกนาน เนื่องจากขาดผู้ท้าชิง ก่อนจะยุติเส้นทางการแข่งขันในช่วงที่ยังมีศักยภาพสูง แหล่งข้อมูลประวัติหลายแห่งระบุไปในทิศทางเดียวกันว่า การไม่มีผู้ท้าชิงที่เหมาะสมเป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ทำให้อาชีพของเขาสิ้นสุดลง

ถ่ายทอดวิชามวยไทยสู่คนรุ่นหลัง

หลังผ่านช่วงชีวิตบนสังเวียน ดีเซลน้อยยังคงมีบทบาทในวงการมวยไทย ทั้งการฝึกสอน การถ่ายทอดเทคนิคมวยเข่า และการเข้าร่วมกิจกรรมเกี่ยวกับมวยไทยในประเทศไทยและต่างประเทศ

เขาเคยเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นและมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฝึกนักมวย รวมถึงเดินทางไปยุโรปเพื่อร่วมถ่ายทอดศิลปะมวยไทยกับนักมวยระดับตำนานคนอื่น ๆ

แม้ยุคสมัยของการแข่งขันจะผ่านไปแล้ว เทคนิคการจับคอ การควบคุมวงใน และการตีเข่าของดีเซลน้อยยังคงถูกนำมาศึกษาโดยนักมวยและผู้ฝึกสอนจากหลายประเทศ

ตำนานของ “ขุนเข่าเสาโทรเลข”

สิ่งที่ทำให้ดีเซลน้อย ช.ธนะสุกาญจน์ กลายเป็นตำนาน ไม่ได้มีเพียงรูปร่างที่สูงกว่านักมวยร่วมรุ่น แต่คือความสามารถในการเปลี่ยนความได้เปรียบทางกายภาพให้กลายเป็นระบบการชกที่คู่ต่อสู้แก้ทางได้ยาก

เขาแสดงให้เห็นว่าอาวุธพื้นฐานอย่าง “เข่า” สามารถกลายเป็นอาวุธที่ทรงประสิทธิภาพได้ เมื่อผสมผสานกับการเดินกดดัน การจับล็อก การทรงตัว และจังหวะที่แม่นยำ

ชื่อของ ดีเซลน้อย ช.ธนะสุกาญจน์ จึงยังคงได้รับการยกย่องในฐานะปรมาจารย์มวยเข่า และเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่ผู้ศึกษาเรื่องมวยไทยยุคทองควรรู้จัก