เมื่อ "Self-love" ถูกเข้าใจผิด จนกลายเป็นข้ออ้างของคนเห็นแก่ตัว

ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา คำว่า Self-love หรือ "การรักตัวเอง" กลายเป็นแนวคิดที่ได้รับความนิยมอย่างมาก หลายคนเริ่มหันมาใส่ใจสุขภาพจิต กล้าตั้งขอบเขตกับคนอื่น และเลิกทนกับความสัมพันธ์ที่บั่นทอนตัวเอง ซึ่งถือเป็นเรื่องที่ดี

แต่ในขณะเดียวกัน ก็เริ่มมีปรากฏการณ์ที่น่าคิด เมื่อบางคนใช้คำว่า "รักตัวเอง" เป็นเหตุผลรองรับพฤติกรรมที่สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น

เช่น

- ผิดนัดโดยไม่บอก เพราะ "ฉันต้องเลือกตัวเอง"

- ไม่รับผิดชอบหน้าที่ แต่บอกว่า "ไม่อยากฝืนใจ"

- พูดจาทำร้ายคนอื่น แล้วอ้างว่า "ฉันแค่พูดตรง ๆ"

- เอาเปรียบคนอื่น แล้วบอกว่า "ฉันต้องรักตัวเองก่อน"

คำถามคือ...นี่คือ Self-love จริงหรือ?

Self-love ไม่ใช่การทำอะไรก็ได้

การรักตัวเองไม่ใช่การตามใจตัวเองทุกเรื่อง และไม่ใช่การใช้ความสุขของตัวเองเป็นเหตุผลให้คนอื่นต้องรับผลเสีย

Self-love ที่แท้จริง คือการดูแลความต้องการของตัวเอง พร้อมกับเคารพสิทธิและความรู้สึกของผู้อื่น

คุณสามารถปฏิเสธได้ แต่ไม่จำเป็นต้องดูถูกอีกฝ่าย

คุณสามารถเลือกตัวเองได้ แต่ไม่จำเป็นต้องผิดคำพูดหรือทิ้งความรับผิดชอบ

คุณสามารถเดินออกจากความสัมพันธ์ที่ไม่ดีได้ แต่ไม่จำเป็นต้องทำร้ายอีกฝ่ายเพื่อให้ตัวเองรู้สึกชนะ

เส้นแบ่งระหว่าง Self-love กับ Selfish

จุดต่างสำคัญอยู่ที่ ผลกระทบและความรับผิดชอบ

คนที่รักตัวเองจะตั้งขอบเขต แต่ก็พร้อมรับผิดชอบต่อการตัดสินใจของตัวเอง

ส่วนคนที่เห็นแก่ตัว มักให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ของตัวเองเป็นหลัก โดยไม่สนใจว่าคนอื่นจะได้รับผลกระทบอย่างไร

การเลือกตัวเองไม่ใช่เรื่องผิด แต่การเลือกตัวเองด้วยการเอาเปรียบหรือทำร้ายคนอื่น ไม่ควรถูกเรียกว่า Self-love

รักตัวเอง และเห็นใจคนอื่น สามารถเกิดขึ้นพร้อมกันได้

บางคนเข้าใจผิดว่าถ้าใจดีกับคนอื่น แปลว่าไม่รักตัวเอง หรือถ้ารักตัวเอง ก็ต้องไม่แคร์ใคร

แต่ความจริง คนที่มี Self-love อย่างมั่นคง มักเป็นคนที่เคารพทั้งตัวเองและผู้อื่น

พวกเขาไม่ยอมให้ใครเอาเปรียบ แต่ก็ไม่เลือกที่จะเอาเปรียบใครเช่นกัน

กระแส Self-love เป็นสิ่งที่มีคุณค่า เพราะช่วยให้ผู้คนหันกลับมาดูแลตัวเองมากขึ้น แต่การรักตัวเองไม่ควรกลายเป็นข้ออ้างในการละเลยความรับผิดชอบ หรือสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น

Self-love คือการเคารพคุณค่าของตัวเอง

Selfish คือการให้คุณค่ากับตัวเอง จนลืมเคารพคุณค่าของคนอื่น

สังคมที่น่าอยู่ ไม่ใช่สังคมที่ทุกคนเสียสละจนหมดตัว แต่ก็ไม่ใช่สังคมที่ทุกคนเลือกแต่ตัวเองเช่นกัน หากเป็นสังคมที่ผู้คนรู้จักดูแลตัวเอง ควบคู่ไปกับการเคารพสิทธิ ความรู้สึก และความรับผิดชอบที่มีต่อผู้อื่น