กบไม้แคนาดา แช่แข็งร่างกายได้ในฤดูหนาวแล้วฟื้นเมื่ออุ่นขึ้น

เคยรู้สึกไหมว่าบางวันชีวิตมันก็เหนื่อยจนอยากจะกดหยุดพักสักเดือนสองเดือน แล้วค่อยกลับมาใช้ชีวิตใหม่ตอนที่อะไรอะไรมันดูดีขึ้น มนุษย์อย่างเราทำไม่ได้หรอกนะ แค่ลาพักร้อนยาวหน่อยก็โดนเจ้านายจิกกัดจนแทบอยากจะลาออกแล้ว แต่เชื่อไหมว่าในโลกใบนี้ยังมีสิ่งมีชีวิตที่ทำได้จริง และไม่ต้องรอคำอนุมัติจากใครด้วย นั่นคือ กบไม้แคนาดา หรือ Wood Frog นั่นเอง เจ้านี่คือสุดยอดตัวตึงแห่งการเอาตัวรอดที่ทำให้มนุษย์สายสตรองทั้งหลายต้องยอมก้มกราบในความสามารถ

ลองนึกถึงภาพกบตัวจิ๋วท่ามกลางฤดูหนาวของแคนาดาที่อุณหภูมิติดลบแบบสุดขั้ว จนทุกอย่างรอบตัวกลายเป็นน้ำแข็งแทนที่จะหาเสื้อหนาวมาใส่หรือบินหนีไปเมืองร้อนแบบนก กบพวกนี้กลับเลือกวิธีที่ทำเอาพวกเราอ้าปากค้าง นั่นคือการยอมให้ตัวเองกลายเป็นก้อนน้ำแข็งไปเลย หัวใจหยุดเต้น ลมหายใจหยุดนิ่ง เลือดไม่สูบฉีด กลายเป็นเหมือนกบแช่แข็งในตู้เย็นที่พร้อมจะถูกเสิร์ฟทุกเมื่อ ฟังดูเหมือนหลุดออกมาจากหนังไซไฟเกรดบีสักเรื่อง แต่มันคือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นทุกปี

การจะเป็นก้อนน้ำแข็งที่ฟื้นคืนชีพได้ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ กบพวกนี้ไม่ได้แค่ยอมแข็งตายไปเฉย ๆ แต่มันมีการเตรียมตัวมาอย่างดีเหมือนพวกชอบสะสมสต็อกของเข้าบ้านในช่วงโปรโมชั่นกบไม้จะทำการเปลี่ยนองค์ประกอบเลือดให้กลายเป็นสารกันเยือกแข็งธรรมชาติ เหมือนกับที่เราใส่น้ำยาหล่อเย็นในรถยนต์นั่นแหละ มันเปลี่ยนแป้งในร่างกายให้กลายเป็นน้ำตาลเข้มข้นจนน้ำในเซลล์ไม่จับตัวเป็นผลึกน้ำแข็งมาทิ่มแทงอวัยวะภายในให้พังยับเยิน ถ้ามนุษย์ทำแบบนี้ได้บ้าง ปัญหาสุขภาพคงน้อยลงไปเยอะ ไม่ต้องมานั่งกลุ้มใจเรื่องค่าน้ำค่าไฟหรือความเครียดจากการทำงาน แค่จำศีลแข็งตัวไปสักพัก พอหน้าร้อนมาถึงค่อยดีดตัวตื่นขึ้นมาใหม่แบบงง ๆ ว่าฉันตื่นมาทำไมในยุคนี้

สิ่งที่ตลกดีคือ กบพวกนี้ไม่ต้องมีการวางแผนอนาคต ไม่ต้องทำประกันชีวิต ไม่ต้องสนว่าใครจะมองว่ามันแปลกประหลาดแค่ไหน มันแค่ทำหน้าที่ของมันไปตามสัญชาตญาณความอยู่รอด ผิดกับมนุษย์เราที่ชอบสร้างความลำบากให้ตัวเองด้วยการพยายามเอาชีวิตไปผูกติดกับมาตรฐานที่คนอื่นวางไว้ ทั้งที่บางทีการอยู่นิ่ง ๆ แช่แข็งตัวเองจากเรื่องวุ่นวายบ้างก็อาจจะเป็นทางออกที่ดีกว่าการฝืนทนในสภาวะที่หนาวเหน็บจนใจจะขาดตาย

พอถึงเวลาที่หิมะละลาย อากาศเริ่มอุ่นขึ้น กลไกในร่างกายกบก็จะเริ่มทำงานเองโดยอัตโนมัติ หัวใจเริ่มเต้นอีกครั้ง เลือดเริ่มสูบฉีดเหมือนเครื่องยนต์ที่ติดเครื่องใหม่หลังจอดทิ้งไว้นาน มันก็แค่กระโดดออกมาหาแมลงกินเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ต้องมีการตั้งสเตตัสประกาศว่าฉันกลับมาแล้วนะ หรือโชว์รูปถ่ายสวย ๆ อวดว่าไปหลบหนาวที่ไหนมา นี่แหละคือความเรียบง่ายที่ดูเหมือนจะธรรมดาแต่โคตรพิเศษ

บางทีชีวิตคนเราก็น่าจะเลียนแบบกบไม้บ้างนะ ไม่ใช่แค่เรื่องของการอดทนต่อสภาวะเลวร้าย แต่คือการรู้จักจังหวะหยุดพัก รู้จักถนอมพลังงานตัวเองเอาไว้ใช้ในเวลาที่เหมาะสม ไม่ใช่เผาผลาญทุกอย่างที่มีไปกับการแก้ปัญหาที่ไม่ได้เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย และที่สำคัญที่สุดคือการรู้ว่าตัวเองมีขีดความสามารถแค่ไหนในการฟื้นฟูตัวเองหลังจากเจอเรื่องแย่ ๆ มา

มองไปมองมา กบพวกนี้อาจจะฉลาดกว่าเราหลายคนเสียอีกที่ไม่ต้องเสียเวลาบ่นเรื่องอากาศหนาวหรือเรื่องงานที่ค้างคา แค่ยอมรับความจริงว่าวันนี้มันหนาวเกินกว่าจะทำอะไร ก็แค่หยุดไปเลย แล้วค่อยลุยใหม่ตอนที่ทุกอย่างพร้อม ก็นั่นแหละนะ ชีวิตมันก็แค่นี้ ถ้าเราไม่ทำให้มันยุ่งยากซับซ้อนเกินไป จนบางทีเราก็อดคิดไม่ได้ว่า หรือจริงๆ แล้วการเป็นกบไม้แคนาดาอาจจะเป็นวิถีชีวิตที่น่าอิจฉาที่สุดในโลกแล้วก็ได้