อุบัติเหตุบนถนนใกล้ตัวกว่าโอกาสถูกรางวัลใหญ่

เวลาคุยกันเรื่องโชค คนมักพูดถึงการถูกรางวัลใหญ่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง บางคนซื้อสลากทุกงวด บางคนซื้อเฉพาะเวลามีเลขที่ถูกใจ ความฝันแบบนี้ไม่ใช่เรื่องผิด เพราะมันเป็นความสุขเล็ก ๆ ที่ทำให้หลายคนยิ้มได้

แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่แปลกดี ทุกคนรู้ว่าโอกาสถูกรางวัลใหญ่ต่ำมาก ทว่ากลับใช้ชีวิตเหมือนโอกาสเกิดอุบัติเหตุบนถนนก็ต่ำไม่ต่างกัน ทั้งที่ความจริงกลับอยู่คนละด้านเลย

ถนนเป็นสิ่งที่ต้องเจอแทบทุกวัน ไม่ว่าจะขับรถเอง นั่งรถสาธารณะ ขี่มอเตอร์ไซค์ เดินข้ามถนน หรือแม้แต่นั่งอยู่ในรถที่คนอื่นเป็นคนขับ ทุกครั้งที่ออกจากบ้านก็เท่ากับเข้าไปอยู่ในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงอยู่แล้ว เพียงแต่ความเสี่ยงนั้นไม่ได้เกิดขึ้นทุกครั้ง เลยทำให้หลายคนเผลอลืมว่ามันมีอยู่จริง

เคยเห็นคนยอมขับรถเร็วเพราะคิดว่าอีกไม่กี่นาทีก็ถึงบ้าน เคยเห็นคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบข้อความระหว่างติดไฟแดงแล้วปล่อยให้สายตาหลุดจากสภาพแวดล้อม เคยเห็นคนไม่คาดเข็มขัดนิรภัยเพราะไปใกล้ ๆ หรือสวมหมวกกันน็อกแบบไม่รัดสายเพราะรู้สึกว่าแค่แป๊บเดียว เรื่องเล็ก ๆ เหล่านี้เกิดขึ้นทุกวันจนกลายเป็นภาพธรรมดา

หลายครั้งอุบัติเหตุไม่ได้เกิดจากความประมาทครั้งใหญ่ แต่มาจากความเคยชินที่สะสมทีละนิด วันหนึ่งโชคยังเข้าข้าง อีกวันก็ผ่านไปได้ จนเริ่มเชื่อว่าคงไม่เกิดอะไรกับตัวเอง ความคิดแบบนี้ค่อย ๆ ฝังรากโดยไม่รู้ตัว

ลองสังเกตดู เวลามีข่าวคนถูกรางวัลใหญ่ คนจะพูดกันทั้งวัน เพราะเป็นเรื่องที่เกิดยากและน่าตื่นเต้น แต่เวลามีข่าวอุบัติเหตุ คนอ่านแล้วก็เลื่อนผ่าน ทั้งที่เหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นแทบทุกวัน บางครั้งเกิดหลายครั้งในวันเดียว เพียงแค่ไม่ได้เกิดกับคนใกล้ตัว ความรู้สึกจึงไม่สะเทือนมากนัก

มีคำอธิบายทางจิตวิทยาอย่างหนึ่ง มนุษย์มักให้ความสำคัญกับเหตุการณ์ที่สร้างความหวังมากกว่าความเสี่ยงที่คุ้นชิน ความฝันเรื่องเงินก้อนใหญ่จึงอยู่ในหัวได้นานกว่าเรื่องการระวังตัว ทั้งที่หากมองด้วยเหตุผล โอกาสที่คนคนหนึ่งจะต้องเจอกับเหตุการณ์บนท้องถนนระหว่างชีวิตมีมากกว่าการได้รางวัลใหญ่หลายเท่า

ไม่ได้หมายความว่าต้องเลิกซื้อสลาก หรือเลิกฝันถึงโชคดี ความหวังกับความระมัดระวังเดินไปด้วยกันได้ ซื้อสลากหนึ่งใบไม่ได้ทำให้ชีวิตแย่ลง แต่การลดความเร็วลงเพียงนิดเดียว คาดเข็มขัดทุกครั้ง สวมหมวกกันน็อกให้ถูกต้อง หรือยอมรอสัญญาณไฟอีกไม่กี่วินาที บางครั้งกลับมีค่ามากกว่าที่คิด เพราะมันช่วยเพิ่มโอกาสให้ได้กลับบ้านไปหาคนที่รออยู่

เมื่ออายุมากขึ้น จะเริ่มเห็นว่าความสุขไม่ได้มีแค่วันที่ได้รับเงินก้อนโต แต่รวมถึงวันที่ทุกคนในบ้านกลับมาพร้อมหน้าพร้อมตา กินข้าวด้วยกัน เล่าเรื่องธรรมดาของแต่ละวัน แล้วก็เข้านอนโดยไม่มีใครต้องเข้าโรงพยาบาล ความธรรมดาแบบนี้เคยมองข้ามกันง่าย ๆ จนวันที่เห็นคนรอบตัวสูญเสีย จึงรู้ว่ามันมีราคาเพียงใด

คนที่ขับรถมานานหลายสิบปีโดยไม่เคยเกิดอุบัติเหตุ ไม่ได้แปลว่าเก่งกว่าใครเสมอไป หลายครั้งเป็นเพราะไม่ปล่อยให้ตัวเองประมาท แม้จะขับเส้นทางเดิมทุกวันก็ยังมองกระจก ยังเปิดไฟเลี้ยว ยังเว้นระยะ และยังยอมเสียเวลาอีกนิดเพื่อความปลอดภัย เรื่องพวกนี้ไม่ค่อยมีใครชม แต่ผลลัพธ์คือได้ใช้ชีวิตต่อไปตามปกติ

ชีวิตมีเรื่องให้ลุ้นอยู่มากแล้ว ความหวังจากรางวัลใหญ่เก็บไว้เป็นสีสันก็ได้ แต่ทุกครั้งที่จับกุญแจรถหรือก้าวลงจากฟุตปาธ อาจให้ความสำคัญกับโอกาสที่จะกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยมากขึ้นอีกนิด เพราะคนที่รักไม่ได้รอถามว่าวันนี้โชคดีแค่ไหน เขาแค่อยากเห็นกลับมาถึงบ้านเหมือนทุกวันก็พอ