ปอน จักรกฤษณ์ หัวใจที่ยิ่งใหญ่

หัวใจที่ยิ่งใหญ่... มักซ่อนอยู่ในมุมที่เงียบสงบที่สุดเสมอ

ภาพของพี่ปอนด์ ที่ยืนหลบมุมอยู่ข้างรถกู้ภัยด้วยความเกรงใจ ทำเอาหลายคนที่เห็นอดรู้สึกจุกในอกไม่ได้... ทั้งที่เขาคือคนที่ทุ่มเทแรงกายและทุนทรัพย์ส่วนตัว ขับรถพาร่างอันไร้วิญญาณของพระอาจารย์กลับสู่บ้านเกิดอย่างสุดกำลัง

แต่เมื่อถึงปลายทาง เขากลับเลือกที่จะถอยออกมาเป็นเพียงผู้ชมอยู่รอบนอก ไม่เข้าไปก้าวก่ายในพิธี เพียงเพราะความกังวลลึกๆ ว่าเจตนาอันบริสุทธิ์อาจถูกมองผิดไป เขาเลือกที่จะมอบพื้นที่ตรงนั้นให้ครอบครัวและผู้ศรัทธาได้ใช้เวลาอย่างเต็มที่

การกระทำเล็กๆ ที่แสนถ่อมตนนี้ คือความงดงามของคนที่คุ้นเคยกับการให้... โดยไม่เรียกร้องสิ่งใดตอบแทน

ขอส่งอ้อมกอดและกำลังใจก้อนโตให้พี่ปอนด์และทีมงานทุกคนนะครับ ขอให้รู้ไว้ว่าความดีที่ทำด้วยใจจริง แม้จะไม่มีใครเห็นในงาน... แต่กลับเปล่งประกายและสัมผัสถึงหัวใจคนทั้งประเทศแล้ว