เธอที่ข้างเตียง

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อหลายปีมาแล้ว ตอนนั้นเทรนผีถ้วยแก้วกำลังมาแรงมากในโรงเรียนของฉัน ฉันเองก็เป็นหนึ่งในผู้ที่อยากเล่นเหมือนกัน ตอนนั้นฉันจำได้เลยว่าฉันเขียนกระดานขึ้นมาเอง เอาแก้วจากที่บ้านไปที่โรงเรียนเพื่อเล่นในตอนพักกลางวัน ในครั้งนี้มีเพื่อนร่วมกันเล่นหลายคนมาก ฉันจำไม่ได้ว่าเท่าไหร่ พวกเราเริ่มเล่นตามวิธีที่ฉนค้นมาจากในเน็ต แต่สุดท้ายแล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แก้วไม่ได้ขยับ ตอนนั้นฉันคิดว่ามันคงไม่ได้ผลจริงเก็บของทุกอย่างกลับบ้านโดยลืมเชิญ'สิ่งนั่น'ออกจากแก้วเป็นการปิดพิธี ฉันเผากระดานทิ้งแต่ยังคงเก็บแก้วไว้ที่ตู้โชว์ในบ้าน ในคืนนั้นเองก็มีเรื่องแปลกเกิดขึ้น ฉันลืมตาตื่นในตอนดึก ห้องนอนของฉันติดกับห้องตายายและมีหน้าต่างบานใหญ่อยู่ตรงกลางระหว่างสองห้องเท่านั้น ฉันรู้สึกขยับตัวลำบาก บางทีอันอาจจะป่วยหรือเป็นอะไรสักอย่าง ฉันจึงหันหัวไปทางขวาเพื่อจะตะโกนปลูกคุณยาย แต่พอหันไปแทนที่จะเจอแต่กระจดหน้าต่าง ฉันกลับแต่ใบหน้าของคนนอนอยู่ข้างฉัน ใบหน้านั้นส่งยิ้มให้ ตอนนั้นฉันตกใจสุดขีด พยามจะลุกขึ้นแต่ร่างกายกลับไม่ฟังคำสั่งเลย เจ้าร่างกายไม่รักดีนอนแน่นิ่งไม่ยอมขยับ ฉันตะโกนสุดเสียงแล้วก็ได้รับรู้ว่าไม่มีเสียงผ่านออกไปเลย ทางเลือกสุดท้ายของฉันคือการหลับตา ข่มตานอนให้คิดซะว่าเรื่องทั้งหมดไม่เกิดขึ้นจริง  ช่วงประมาณตีห้า คุณตาได้เข้ามาปลุกฉันพร้อมกับสร้อยพระของท่าน ฉันตื่นมามองท่านด้วยความงงงวย ฉันมีสร้อยพระอยู่แล้วทำไมท่านถึงเอามาให้อีก พอฉันจับดูที่คอก็พบว่าสร้อยพระของฉันขาดไปแล้ว ต้องขอบอกก่อนว่าปกติฉันก็นอนดิ้นมากอยู่แล้ว แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป ฉันไม่เคยเดินจนสร้อยพระขาดมาก่อน คุณตาของฉันบอกว่าฉันนอนดิ้นส่งเสียงดังมากกว่าปกติ ท่านรู้สึกแปลกใจเลยเข้ามาดูกลัวว่าฉันจะเป็นอะไรไป สิ่งที่ฉันคิดตอนนั้นคือคุณตารู้ได้อย่างไรว่าในสร้อยพระฉันขาดต้องเอาเส้นใหม่มาให้ ท่านไม่เคยตอบคำถามนี้ ช่วงสายคุณตาและคุณยายพาฉันไปทำบุญที่วัดทั้ง ๆ ที่ปกติครอบครัวเราเข้าวัดนับครั้งได้ ฉันขอให้อะไรก็ตามที่คิดไม่ใม่ดีกับฉันหายไป พอถึงช่วงเวลาเข้านอน ครั้งนี้ฉันสวดมนต์ก่อนนอน ทำติดต่อกันหลายคืน ฉันไม่เคยเห็นสิ่งนั้นกลับมา ฉันไปที่โรงเรียนได้สืบค้นข้อมูลมาบางส่วน พบว่าเมื่อไม่กี่ปีก่อนมีเด็กถูกรถชนตายที่หน้าโรงเรียน บางที่เด็กคนนั้นอาจจะเหงา ต้องการเพื่อนเล่น แต่ทางที่ดีฉันขอให้เขาไปสู่สุขติเถอะนะ