ศึกสายเลือดสองสี: มรกตปะทะเพลิงกัลป์

ท่ามกลางแสงแดดแผดเผาของลานประลองดินแห้งระแหง เสียงเชียร์จากผู้ชมรอบทิศทางดังกระหึ่มจนแผ่นดินสะเทือน วันนี้คือวันตัดสินเสือสองตัวที่อยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้... "ไอ้เขียว" และ "ไอ้แดง"

​เปิดฉากความเดือด

​ไอ้เขียว ยืนนิ่งอยู่ฝั่งทิศใต้ ร่างกายของมันกำยำ ผิวหนังสีเขียวเข้มราวกับมรกตสะท้อนแสงแดด มันเป็นนักสู้สายทรหด นิ่งสงบ แต่พร้อมจะขยับเข้าไปขย้ำเหยื่อด้วยพละกำลังมหาศาล มือหนากระชับดาบใหญ่คู่ใจด้วยความมั่นคง

​ตรงข้ามกันคือ ไอ้แดง ที่ยืนขยับร่างกายอยู่ฝั่งทิศเหนือ ออร่าสีแดงเพลิงแผ่ออกมาจากตัวราวกับไฟลุกโชน มันคือนักสู้สายความเร็วและสัญชาตญาณดิบ นัยน์ตาสีแดงก่ำจับจ้องไปที่ไอ้เขียวด้วยความกระหายชัยชนะ ในมือถือทวนยาวปลายแหลมคมที่พร้อมจะทิ่มแทงทุกสิ่งที่ขวางหน้า

​"เข้ามาเลยไอ้เขียว! วันนี้แหละที่ข้าจะพิสูจน์ว่าสีแดงมันแรงกว่า!" ไอ้แดงตะโกนก้อง พร้อมควงทวนจนเกิดเสียงลมหวีดหวิว

​ไอ้เขียวไม่ตอบอะไร เพียงแค่ยกดาบขึ้นระดับอกและก้าวเท้าซ้ายไปข้างหน้า นัยน์ตานิ่งสนิทราวกับน้ำนิ่ง

​การปะทะ: ความเร็วปะทะความถึก

​วินาทีที่ 1: ไอ้แดงพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วสูงจนเห็นเป็นเส้นแสงสีแดง มันแทงทวนเข้าใส่จุดตายของไอ้เขียวอย่างรวดเร็วเป็นสิบ ๆ ครั้ง!

​วินาทีที่ 2: เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! ไอ้เขียวไม่ได้หลบ แต่ใช้ใบดาบหนารับการโจมตีได้อย่างแม่นยำ แรงปะทะทำเอาประกายไฟกระเด็นสาดกระจาย

​วินาทีที่ 3: ไอ้แดงอาศัยความพลิ้วตัว ม้วนตัวหลบไปด้านหลังแล้วตวัดทวนฟาดเข้าที่สีข้างของไอ้เขียวเต็มเหนี่ยว!

​ตึ้ง! เสียงทวนกระทบเนื้อหนาดังสนั่น แต่ไอ้เขียวเพียงแค่เซไปครึ่งก้าว ผิวสีเขียวของมันมีเพียงรอยถลอกตื้น ๆ เท่านั้น มันหันกลับมาฉีกยิ้มเหี้ยม

​"มีดีแค่นี้เหรอไอ้แดง? ถึงตาข้าบ้างล่ะ!"

​ไอ้เขียวระเบิดพลังก้าวเท้าลุยไปข้างหน้า ดาบใหญ่ถูกเหวี่ยงเป็นวงกลมสร้างแรงลมพายุขนาดย่อม ไอ้แดงต้องรีบถอยฉากและใช้ด้ามทวนรับ แต่แรงเหวี่ยงมหาศาลของไอ้เขียวทำเอาไอ้แดงถึงกับเข่าทรุด ดินรอบ ๆ ตัวแตกกระจาย

​จุดเดือดสุดท้าย

​ทั้งคู่ผลัดกันรุกรับอย่างดุเดือด ไอ้แดงอาศัยความเร็วฝากรอยแผลไว้บนตัวไอ้เขียวจนเลือดซึม ส่วนไอ้เขียวก็ใช้พละกำลังทุบจนไอ้แดงเริ่มหอบเหนื่อยและบอบช้ำภายใน

​จนกระทั่งถึงจังหวะตัดสิน...

​ไอ้แดงรวบรวมพลังไฟทั้งหมดไว้ที่ปลายทวน พุ่งตัวทะยานขึ้นฟ้าแล้วทิ้งตัวลงมาเหมือนอุกกาบาตสีแดง "เพลงทวนทลายสวรรค์!"

​ไอ้เขียวเห็นดังนั้นจึงไม่คิดจะหลบ มันปักหลักแน่น ย่อตัวลง และอัดพลังทั้งหมดลงไปที่แขนทั้งสองข้างจนกล้ามเนื้อขยายใหญ่ขึ้น "ดาบผ่าปฐพี!"

เมื่อทั้งสองการโจมตีระดับสูงสุดปะทะกันกึ่งกลางลานประลอง เกิดระเบิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นควันตลบอบอวลจนมองไม่เห็นอะไรนานนับนาที...

​เมื่อฝุ่นเริ่มจางลง... ผู้ชมทุกคนต่างเงียบกริบ

​ไอ้แดง ยืนคุกเข่าข้างหนึ่ง ด้ามทวนหักเป็นสองท่อน หอบหายใจเหนื่อยสะบักสะบอม แต่แววตายังคงยอมรับในความพ่ายแพ้

​ไอ้เขียว ยังคงยืนตระหง่าน ดาบใหญ่ปักลงบนพื้นเพื่อพยุงตัว มีรอยแผลลึกที่หัวไหล่แต่ใบหน้ายังคงนิ่งสงบ

​ไอ้เขียวเดินเข้าไปหาไอ้แดง ยื่นมือหนาไปข้างหน้า ไอ้แดงมองมือคู่นั้นก่อนจะยิ้มออกมาแล้วจับมือนั้นยัดตัวเองลุกขึ้นยืน

​"แกนี่มันอึดชะมัดเลยว่ะ ไอ้เขียว" ไอ้แดงพูดพลางเช็ดเลือดที่มุมปาก

"แกเองก็เร็วลืมตายเหมือนกัน... ไว้แผลหายดีเมื่อไหร่ มาเจอกันใหม่" ไอ้เขียวตอบกลับพร้อมตบไหล่เพื่อนร่วมลานประลอง

​เสียงเฮจากผู้ชมดังก้องขึ้นอีกครั้ง ไม่ใช่แค่เพราะชัยชนะของไอ้เขียว แต่เพราะหัวใจของนักสู้ทั้งสองสีที่มอบการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดให้ทุกคนได้เห็น!