การล่วงละเมิดทางเพศ (Sexual Abuse / Sexual Harassment)

การล่วงละเมิดทางเพศไม่ใช่เรื่องล้อเล่น และไม่ได้จำกัดอยู่แค่การข่มขืน แต่รวมถึงพฤติกรรมทางเพศที่ละเมิดสิทธิ์และสร้างความทุกข์ใจให้ผู้อื่น ซึ่งผู้ถูกกระทำมีสิทธิ์ปกป้องตัวเองและดำเนินคดีตามกฎหมายได้

การล่วงละเมิดทางเพศ หมายถึง พฤติกรรมหรือการกระทำใด ๆ ที่เกี่ยวข้องในทางเพศ โดยที่อีกฝ่าย “ไม่ยินยอม” (Non-consensual) ไม่เต็มใจ หรืออยู่ในสภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ และส่งผลกระทบต่อจิตใจ ร่างกาย หรือศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของผู้ถูกกระทำ

เพื่อให้เข้าใจง่ายและชัดเจน เราสามารถแบ่งลักษณะการล่วงละเมิดทางเพศออกเป็น 3 รูปแบบหลัก ดังนี้

1. การล่วงละเมิดทางวาจา เป็นการใช้คำพูดที่ส่อไปในทางลามกอนาจาร หรือสร้างความอึดอัดใจ เช่น

• การแซว วิจารณ์รูปร่าง หน้าตา หรือสัดส่วนในเชิงชู้สาว
• การพูดจาแทะโลม เล่าเรื่องลามก หรือถามเรื่องเพศสัมพันธ์ส่วนตัวของอีกฝ่าย
• การชวนคุยหรือตื๊อเพื่อขอมีเพศสัมพันธ์ แม้จะถูกปฏิเสธแล้วก็ตาม

2. การล่วงละเมิดที่ไม่ใช้วาจา แต่ใช้สายตาหรือท่าทาง เป็นการแสดงออกที่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกถูกคุกคามทางเพศโดยไม่ได้พูด เช่น

• การจ้องมองร่างกาย จ้องหน้าอก หรือกวาดสายตามองขึ้นลงด้วยท่าทีแทะโลม
• การทำอนาจารต่อหน้าผู้อื่น เช่น การโชว์อวัยวะเพศ
• การส่งภาพ ข้อความลามก หรือสื่ออนาจารให้อีกฝ่ายทางโซเชียลมีเดียโดยที่เขาไม่ต้องการ

3. การล่วงละเมิดทางร่างกาย เป็นการสัมผัสเนื้อตัวร่างกายโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งมีความรุนแรงตั้งแต่ระดับเริ่มต้นไปจนถึงขั้นอาชญากรรม เช่น

• การฉวยโอกาสแต๊ะอั๋ง โอบกอด จับมือ ลูบไล้ หรือหอมแก้ม
• การบังคับ ขู่เข็ญ หรือใช้กำลังเพื่อกอดจูบและจับต้องอวัยวะพึงสงวน
• การข่มขืนกระทำชำเรา คือการใช้อวัยวะเพศหรือสิ่งอื่นล่วงล้ำเข้าสู่อวัยวะเพศ ทวารหนัก หรือช่องปาก โดยที่อีกฝ่ายไม่ยินยอม รวมถึงกรณีที่อีกฝ่ายไม่มีสติ (เช่น เมาสุรา ถูกวางยา หรือหลับอยู่) ซึ่งถือเป็นความผิดทางอาญาร้ายแรง

สิ่งเหล่านี้ควรศึกษาและบอกบุตรหลานให้ทราบว่าการกระทำดังกล่าวคือการล่วงละเมิด เพราะเด็กที่ยังไม่มีความรู้และไร้เดียงสา มักตกเป็นเหยื่อได้ง่ายกว่าผู้ใหญ่ที่บรรลุนิติภาวะแล้ว ผู้ปกครองและคนรอบข้างควรช่วยกันสอดส่อง รับฟังเรื่องราวอย่างตั้งใจ และตรวจสอบข้อเท็จจริงร่วมกันด้วยนะคะ

หากตกเป็นผู้ถูกกระทำหรือพบเห็นเหตุการณ์ สามารถขอความช่วยเหลือเบื้องต้นได้ที่สายด่วน 1300 (ศูนย์ช่วยเหลือสังคม) หรือแจ้งความที่สถานีตำรวจในพื้นที่