ก้าวขาพ้นห้องน้ำ เหงื่อซึมร่องตูดทันที! แดดเมืองไทยหรือซ้อมตกนรก บิลค่าไฟมาทีแทบช็อก!

ถามจริงเหอะ แดดบ้านเราตอนนี้มันคิดจะเกรงใจใครบ้างไหม?

อาบน้ำเสร็จปุ๊บ เม็ดเหงื่อชุดใหม่พุ่งสวนออกมาราวกับร่างกายมีระบบกลั่นน้ำอัตโนมัติ ผ้าเช็ดตัวยังไม่ทันจะได้พาดบ่าก็เหนียวเหนอะหนะเหมือนเดิมละ บอกตรงๆ นี่มันไม่ใช่แค่หน้าร้อนธรรมดาแล้ว แต่มันคือการซ้อมตกนรกของจริง ยิ่งพอแง้มดูบิลค่าไฟเดือนนี้ประกอบด้วยนะ ขนลุกยิ่งกว่าเจอผีสิงในบ้านตัวเองซะอีก วงจรชีวิตคนไทยยุคนี้กลายเป็นอาบน้ำเหมือนไม่ได้อาบ เช็ดตัว เหงื่อแตก แล้วก็นั่งหน้ามุ่ยบ่นกับตัวเองวนไป

ความจริงไอ้อาการอาบน้ำแล้วไม่หายร้อนเนี่ย มันไม่ได้คิดไปเองกันหรอก ยิ่งพวกเราที่อาศัยอยู่ในทาวน์เฮาส์ ตึกแถว หรือคอนโดกล่องเหลี่ยมๆ ตัวดีเลย เผาแดดมาทั้งวันคอนกรีตมันอมความร้อนไว้หนาปึ้ก พอตกดึกตกเช้ามันก็คายไออุ่นระอุออกมา ท่อประปาก็โดนเผาจนน้ำกลายเป็นอุ่นออนเซ็น อาบเข้าไปอุณหภูมิในร่างมันเลยไม่ลด หลายคนสติแตกอาบมันวันละสี่ห้าเดินเข้าเดินออกห้องน้ำจนผิวแห้งแสบไปหมด สุดท้ายทนไม่ไหวต้องหนีไปพึ่งแอร์ แต่พอสิ้นเดือนมาเห็นตัวเลขค่าไฟพฤษภาคมปุ๊บ ถึงกับตาค้างหัวใจแทบวาย ยอดพุ่งกระฉูดจนต้องมานั่งกุมขมับว่าจะยอมตัวเหนียวเน่าตาย หรือยอมกระเป๋าฉีกนอนแห้งตายเพราะไม่มีเงินจ่ายค่าไฟดี

ในเน็ตตอนนี้ก็ซัดกันนัวเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งก็สายประหยัดเน้นธรรมชาติสู้ชีวิต ไล่ให้ไปทาแป้งเย็นตรางู เปิดพัดลมจ่อ เอาฮาปะวะ? สภาพอากาศแตะสี่สิบองศาแบบนี้เปิดพัดลมมันก็เหมือนเอาไดร์เป่าผมร้อนๆ มาราดหน้าชัดๆ แป้งเย็นเจอเหงื่อไหลโจ๊กก็ละลายหมด แต่อีกฝั่งเขาสับแรงกว่านั้น เขาบอกว่าการที่ประชาชนต้องมานั่งทนร้อนประหยัดไฟจนประสาทเสีย มันสะท้อนความล้มเหลวของการจัดการราคาพลังงานของภาครัฐ ค่า FT โครงสร้างค่าน้ำค่าไฟที่ไม่เป็นธรรม บีบให้คนหาเช้ากินค่ำต้องแบกรับภาระต้มตัวเองอยู่ใต้หลังคาสังกะสีตามยถากรรม

หันไปมองทางรอดเอาจริงมันก็ริบหรี่ แดดโลกใบนี้มีแต่จะเดือดขึ้นทุกปี บ้านยุคใหม่ถ้าอยากรอดคือต้องควักเงินแสนติดฉนวน ทำช่องระบายอากาศหนาๆ หรือไม่ก็ติดแผงโซลาร์เซลล์สู้แดดไปเลย แต่ก็นั่นแหละ ทางเลือกพวกนี้มันมีไว้สำหรับคนมีเงินก้อนเท่านั้น ส่วนมนุษย์เงินเดือน คนเช่าห้องแถว หรือคนหาเช้ากินค่ำทั่วไป ก็คงต้องทนอยู่ในวงจรูบาทว์นี้ต่อไป ลุ้นบิลค่าไฟปลายเดือนตาตั้ง ยอมรับสภาพและหาความสุขเล็กๆ จากการรอดชีวิตไปวันๆ แค่นั้นแหละ