ถามจริง! แดดเมืองไทยตอนนี้กลัวใครบ้าง? อาบน้ำเสร็จเหงื่อแตกทันที สรุปต้องอาบกี่รอบถึงจะรอด?

ก้าวขาออกจากห้องน้ำปุ๊บ... เหงื่อซึมร่องตูดปั๊บ!

บอกตรงๆ นี่ไม่ใช่หน้าร้อนธรรมดาแล้ว แต่มันคือการซ้อมตกนรกของจริง ยิ่งถ้าเห็นบิลค่าไฟเดือนนี้ประกอบด้วยนะ... ขนลุกยิ่งกว่าเจอผีในบ้านตัวเองซะอีก!

ปรากฏการณ์ "อาบน้ำเหมือนไม่ได้อาบ" กำลังกลายเป็นวาระแห่งชาติที่คนไทยทุกคน ไม่ว่าจะคนกรุงคอนโดหรูตึกสูง หรือคนต่างจังหวัดต้องเจอชะตากรรมเดียวกันหมด

ตื่นเช้ามาด้วยความตั้งใจว่าจะอาบน้ำให้เย็นฉ่ำ สดชื่นพร้อมออกไปสู้ชีวิต แต่ความเป็นจริงคืออะไร? แค่เอื้อมมือไปปิดฝักบัว หยิบผ้าเช็ดตัวมาซับ น้ำยังไม่ทันแห้งดี เม็ดเหงื่อชุดใหม่ก็ผุดขึ้นมาประท้วงทันที ราวกับว่าร่างกายเรามีระบบกลั่นเหงื่ออัตโนมัติทำงานแข่งกับเวลานึ่งซาลาเปา

จนอดยกมือทาบอกแล้วถามตัวเองไม่ได้ว่า ตกลงวันๆ หนึ่งกูต้องอาบน้ำกี่รอบถึงจะเอาชนะอีแดดเมืองไทยนี้ได้? แล้วดีไซน์บ้านช่องห้องหับหรือผังเมืองบ้านเรา มันออกแบบมายังไงให้พื้นที่อยู่อาศัยกลายเป็นเตาอบขนาดใหญ่ได้ขนาดนี้?

ถ้าลองมาผ่าตรรกะดูดีๆ แบบไม่มโน ปัญหาอาบน้ำแล้วไม่หายร้อนเนี่ย มันมีเหตุผลรองรับอยู่ไม่ใช่เราคิดไปเอง

ข้อแรก: สิ่งที่เรียกว่า "เกาะความร้อนเมือง" บ้านส่วนใหญ่ในยุคนี้ โดยเฉพาะพวกทาวน์เฮาส์ ตึกแถว หรือคอนโดกล่องเหลี่ยมๆ มันสร้างด้วยคอนกรีต ซึ่งคุณสมบัติของมันคือโคตรชอบอมความร้อน แดดส่องทั้งวันมันก็ดูดเก็บไว้ แล้วค่อยๆ คายออกมาตอนดึกกับตอนเช้า ผลคืออะไร? น้ำในท่อประปาและผนังห้องน้ำเราเลยร้อนระอุเป็นน้ำอุ่นออนเซ็น การอาบน้ำร้อนๆ แบบนั้นมันไม่ได้ช่วยลดอุณหภูมิแกนกลางของร่างกายเราเลยสักนิด

ข้อสอง: ความเข้าใจผิดเรื่องความถี่ หลายคนสติแตก อาบมันวันละ 4-5 รอบ แต่อย่าลืมนะว่าทางการแพทย์เขาเตือนไว้ การอาบน้ำบ่อยเกินไปมันไปล้างไขมันธรรมชาติที่เคลือบผิวเราออกหมด ผลคือผิวแห้ง ระคายเคืองง่าย และทำให้กลไกการระบายความร้อนของร่างกายเพี้ยนหนักกว่าเดิมอีก

ข้อสามที่หนีไม่พ้น: วิกฤตค่าไฟกับการเปิดแอร์ ความร้อนมันพุ่งชนกระเป๋าตังค์โดยตรง พอร้อนจนตับจะแลบ ทางเลือกเดียวคือเปิดแอร์สู้ แต่พอเปิดบิลค่าไฟเดือนพฤษภาคมปุ๊บ หลายบ้านถึงกับตาค้าง ยอดพุ่งกระฉูดเป็นประวัติการณ์ จนเกิดภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกว่าจะยอมตัวเหนียว หรือจะยอมกระเป๋าฉีกนอนแห้งตายเพราะไม่มีตังค์จ่ายค่าไฟดี

เรื่องนี้ถ้าไปส่องตามคอมเมนต์หรือเว็บบอร์ดต่างๆ บอกเลยว่าชาวเน็ตแตกออกเป็นสองเสียงสู้กันยับ

ฝั่งแรกคือ "ทีมเซฟเงิน เน้นธรรมชาติสู้ชีวิต" พวกนี้จะบอกว่าร้อนแค่นี้ทนได้ ให้ปรับพฤติกรรมเอาสิ เปิดพัดลมไล่อากาศสิ ชโลมแป้งเย็นตรางูเข้าไปหลังอาบน้ำ หรือตั้งแอร์สัก 27 องศาแล้วเปิดพัดลมช่วยจ่อเอา ฝั่งนี้เขามองว่าพวกที่บ่นค่าไฟแพงแต่เปิดแอร์ยับ 24 ชั่วโมงคือย้อนแย้ง แถมยังชอบแซะซ้ำว่าทำไมไม่ยอมล้างแอร์ตามกำหนด แอร์จะได้ไม่ทำงานหนัก

แต่กราบขอโทษเถอะครับ... อีกฝั่งคือ "ทีมด่าระบบ เน้นความสบาย" เขาโต้กลับหน้าหงายทันทีว่า สภาพอากาศตอนนี้ที่อุณหภูมิทะลุไป 40 กว่าองศาเนี่ย แป้งเย็นหรือพัดลมมันเอาไม่อยู่แล้ว! มันเหมือนเอาพัดลมมาเป่าลมร้อนใส่หน้าชัดๆ

การที่ต้องมานั่งทนร้อนประหยัดไฟ มันสะท้อนความล้มเหลวของการจัดการราคาพลังงานของภาครัฐต่างหาก ค่า FT เอย โครงสร้างราคาค่าไฟที่ไม่เป็นธรรมเอย ทำให้ประชาชนต้องแบกรับภาระ ทั้งที่สภาพอากาศร้อนนรกแตกขนาดนี้ ควรถูกมองเป็นภัยพิบัติรูปแบบหนึ่งที่รัฐต้องยื่นมือมาช่วย ไม่ใช่ปล่อยให้ประชาชนต้มตัวเองอยู่ใต้หลังคาสังกะสีหรือตึกปูนร้อนๆ ตามยถากรรมแบบนี้

จุดเปลี่ยนของมหากาพย์ความร้อนนี้ บอกได้คำเดียวว่าไม่มีทางที่แดดจะแรงน้อยลงในปีหน้า เพราะตามสถิติโลกมีแต่จะเดือดขึ้นเรื่อยๆ สิ่งที่เป็นทางรอดจริงๆ จึงกลายเป็นการปรับตัวเชิงโครงสร้างและการลงทุนระยะยาว

บ้านยุคใหม่คือต้องจัดเต็ม ทั้งฉนวนกันความร้อน ระบบช่องระบายอากาศใต้หลังคา หรือไม่ก็ต้องยอมควักเงินก้อนใหญ่ติดแผงโซลาร์เซลล์ไปเลย เพื่อดึงไฟแดดมาเปิดแอร์ฟรีๆ ช่วงกลางวันซึ่งเป็นตอนที่ร้อนที่สุด

แต่ก็นั่นแหละ... ทางเลือกพวกนี้มันต้องใช้เงินก้อนโต ซึ่งมีแค่อภิสิทธิ์ชนหรือคนมีฐานะเท่านั้นที่เข้าถึงได้ ส่วนมนุษย์เงินเดือน หาเช้ากินค่ำ หรือคนเช่าห้องอยู่ ก็ต้องติดอยู่ในวงจรูบาทว์นี้ต่อไป

อาบน้ำรอบที่สาม... เช็ดตัว... เหงื่อแตก... นั่งหน้ามุ่ย... และสวดมนต์ลุ้นบิลค่าไฟปลายเดือนอย่างสิ้นหวัง บรรทัดฐานใหม่ของการมีชีวิตรอดในหน้าร้อนเมืองไทย เลยกลายเป็นการทำใจยอมรับสภาพ และหาความสุขเล็กๆ น้อยๆ จากการเอาตัวรอดไปวันๆ แค่นั้นเอง