ศึกรบภพรักเทพสวรรค์ ตอนที่30

​ตอนที่ 30: บาดแผลที่กายและรอยร้าวที่ใจ

​หลังจากการต่อสู้กับตระกูลซ่งและการปะทะทางอารมณ์ที่รุนแรง ฉีฟ่งเทียน ได้รับบาดเจ็บสาหัสทั้งทางกายและใจ พลังของผนึกมารที่แปรปรวนจากสภาพจิตใจที่แตกสลายทำให้เขาหมดสติไปนานหลายวัน เขาต้องรักษาตัวอยู่ภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดในหุบเขาเซียน

​กำแพงใจขององค์หญิง

​องค์หญิงฟางอี้หลง ยืนทอดถอนใจอยู่ริมหน้าต่าง พลางมองไปยังตำหนักที่พักของฉีฟ่งเทียน ในใจของนางยังคงเต็มไปด้วยความสับสน โกรธแค้น และหวาดระแวง ภาพในอดีตที่นางถูกบิดาไล่ล่าซ้อนทับกับใบหน้าของชายที่นางรัก ผู้ซึ่งมีสายเลือดเดียวกับสตรีที่ทำลายชีวิตนาง

​"ข้าจะรักคนที่เกิดจากปีศาจตนนั้นได้อย่างไร..." นางรำพึงด้วยน้ำตา

​ถ้อยคำเรียกสติจากเหม่ยลี่

​ในขณะนั้นเอง ฉีเหม่ยลี่ น้องสาวของฉีฟ่งเทียน ได้เดินเข้ามาหานางเอกด้วยสีหน้าที่สงบนิ่ง นางรู้ดีว่าพี่ชายของนางกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากที่สุด

​"องค์หญิง... ท่านจะโกรธพี่ฟ่งเทียนไปถึงเมื่อไหร่?" เหม่ยลี่เอ่ยถามเบาๆ

​"เขาหลอกข้าเหม่ยลี่! เขาเป็นลูกของนางพญามาร คนที่สั่งให้พ่อข้าฆ่าข้า!" ฟางอี้หลงตวาดกลับด้วยความอัดอั้น

​"แล้วพี่ฟ่งเทียนเลือกเกิดได้หรือ?" เหม่ยลี่สวนกลับทันควันจนองค์หญิงชะงัก "คนเราเลือกเกิดไม่ได้หรอกนะองค์หญิง แต่เราเลือกที่จะเป็นคนแบบไหนได้ ท่านดูพี่ชายข้าสิ... เขาใช้พลังที่ได้จากแม่ของเขาปกป้องท่านกี่ครั้งแล้ว? เขาเคยทำร้ายท่านแม้แต่ปลายก้อยหรือไม่?"

​ความจริงที่น่าเวทนาของนางมาร

​เหม่ยลี่นั่งลงข้างๆ และเริ่มเล่าเรื่องราวความเจ็บปวดของ เซี่ยหลิงเฟย ตามที่ฉีฟ่งเทียนเคยเล่าให้ฟังหลังจากกลับมาจากสำนักต้าไค

​"นางมารที่ท่านเคียดแค้น... แท้จริงแล้วคือนักโทษของโชคชะตา" เหม่ยลี่เล่าถึงการที่เซี่ยหลิงเฟยต้องยอมทิ้งความอ่อนโยนเพื่อรักษาชีวิตลูกชาย "นางยอมถูกคนทั้งโลกตราหน้าว่าเป็นคนเห็นแก่ตัวและโหดเหี้ยม เพียงเพื่อให้พี่ฟ่งเทียนได้เติบโตมาในโลกที่สว่างไสว ชีวิตคนเรามีทางเลือกไม่มากนักหรอกองค์หญิง บางครั้งเราต้องทำสิ่งที่เกลียดที่สุดเพื่อให้คนที่เรารักที่สุดอยู่รอด"

​แยกแยะเพื่อหัวใจ

​"ข้าขอร้องท่าน... โปรดแยกแยะระหว่างแม่และลูก" เหม่ยลี่กุมมือองค์หญิงไว้ "เซี่ยหลิงเฟยอาจมีหนี้เลือดกับท่าน แต่พี่ฟ่งเทียนมีเพียงความรักที่บริสุทธิ์ให้ท่านคนเดียว อย่าให้บาปของผู้ใหญ่มาทำลายอนาคตของคนสองคนที่รักกันเลย"

​คำพูดของเหม่ยลี่เปรียบเสมือนแสงสว่างที่ส่องเข้ามาในใจที่มืดบอดของฟางอี้หลง นางเริ่มมองเห็นความเจ็บปวดที่ฉีฟ่งเทียนต้องแบกรับ—ความเจ็บปวดที่ต้องเป็นลูกของศัตรูของหญิงที่ตนรัก

​การเริ่มต้นใหม่

​เย็นวันนั้น องค์หญิงฟางอี้หลงตัดสินใจก้าวเข้าไปในห้องพักของฉีฟ่งเทียน นางมองเห็นร่างที่ซูบผอมและใบหน้าที่ซีดเซียวของเขา ความโกรธแค้นที่เคยมีเริ่มมลายหายไป เหลือเพียงความสงสารและโหยหา นางนั่งลงข้างเตียงและจับมือเขาไว้

​"ข้าขอโทษ... ที่ข้าใจแคบจนมองไม่เห็นความจริง" นางกระซิบเบาๆ ในขณะที่ฉีฟ่งเทียนเริ่มขยับตัวและลืมตาขึ้นช้าๆ

​จบตอนที่ 30