ศึกรบภพรักเทพสวรรค์ ตอนที่25

​ตอนที่ 25: รอยร้าวในใจนางพญามารและการเสียสละที่โลกไม่รู้

​ท่ามกลางความหนาวเหน็บบนยอดเขาอเวจี เซี่ยหลิงเฟย นั่งบำเพ็ญเพียรอยู่ภายในถ้ำน้ำแข็งหมื่นปี รอบกายของนางมีไอสีดำขลับแผ่พุ่งออกมาอย่างรุนแรง บัดนี้นางได้บรรลุ วิชามารเซี่ยกง ขั้นที่ 12 ซึ่งเป็นขั้นสูงสุดที่มนุษย์หรือมารตนใดจะเข้าถึงได้ พลังนี้ทำให้นางกลายเป็นหนึ่งในภพมารอย่างแท้จริง ทว่าดวงตาที่ลืมขึ้นกลับเต็มไปด้วยความว่างเปล่าและโดดเดี่ยว

​คำสารภาพจากบิดา

​ในขณะเดียวกัน ณ กระท่อมไม้ไผ่กลางป่าลึก ฉีฟงเย่ พ่อของพระเอกที่เร้นกายจากโลกภายนอกมานาน ได้ตัดสินใจเล่าความจริงทั้งหมดให้ ฉีฟ่งเทียน ฟังถึงสตรีที่เป็นรักเดียวในใจ

​"ฟ่งเทียน... เจ้าอาจเห็นนางเป็นนางมารที่โหดเหี้ยม" ฉีฟงเย่เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "แต่ในสายตาของพ่อ หลิงเฟยคือนางฟ้าที่อ่อนโยนที่สุด นางรักดอกไม้ รักเสียงดนตรี และมีรอยยิ้มที่สว่างไสวกว่าดวงอาทิตย์"

​เขาส่งภาพวาดเก่าๆ ของหญิงสาวในชุดสีขาวสะอาดตาให้ลูกชายดู ใบหน้าในภาพนั้นดูผุดผ่อง อ่อนหวาน แตกต่างจากนางพญามารในชุดดำสนิทราวฟ้ากับดิน

​พันธสัญญาเลือดของประมุขคนก่อน

​ฉีฟงเย่เล่าต่อไปว่า ความเปลี่ยนแปลงเริ่มต้นขึ้นเมื่อ เซี่ยต้าเฟิง อดีตประมุขเผ่ามารและพ่อของหลิงเฟย ต้องการให้นางสืบทอดอำนาจเพื่อไม่ให้เผ่ามารล่มสลาย แต่หลิงเฟยปฏิเสธเพราะนางต้องการใช้ชีวิตธรรมดากับฉีฟงเย่และลูกที่กำลังจะเกิด

​"ในวันที่เจ้าเกิด กองทัพมารกบฏเข้าจู่โจมพวกเรา เซี่ยต้าเฟิงยื่นคำขาดแก่นาง... หากนางไม่ยอมรับตำแหน่งประมุขและฝึกวิชามารขั้นสูงสุด เขาจะปล่อยให้เจ้าและพ่อถูกฆ่าตาย"

​เพื่อรักษาชีวิตของลูกชายและชายที่รัก เซี่ยหลิงเฟยจึงต้องยอมทิ้งตัวตนที่อ่อนโยนเข้าสู่เส้นทางสายมาร นางยอมรับการสืบทอดพลังที่เย็นเยียบและคำสาปของประมุขเผ่ามาร กลายเป็นนางพญามารที่ไร้ความรู้สึกในสายตาผู้อื่น แต่นั่นคือการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะทำได้

​พลังที่แลกมาด้วยความสุข

​"นางต้องฝึกวิชามารเซี่ยกง ซึ่งทุกขั้นที่สูงขึ้นจะค่อยๆ พรากความรู้สึกนึกคิดและความอบอุ่นในหัวใจของนางไป" ฉีฟงเย่กล่าวพร้อมหยาดน้ำตา "ที่นางขึ้นถึงขั้นที่ 12 ได้ในวันนี้ ไม่ใช่เพราะนางโหยหาอำนาจ แต่เพราะนางรู้ว่ามีเพียงพลังสูงสุดเท่านั้นที่จะคุ้มครองเจ้าจากศัตรูรอบทิศได้"

​ฉีฟ่งเทียนกำหมัดแน่น หัวใจของเขาเจ็บปวดราวกับถูกกรีด ความจริงที่ได้รับรู้ทำให้เขาเข้าใจแล้วว่า เหตุใดทุกครั้งที่นางพญามารมองเขาผ่านม่านอาคม แววตานั้นถึงได้ดูเศร้าสร้อยถึงเพียงนั้น

​"ท่านแม่... ท่านต้องทนอยู่กับความมืดมิดเพียงลำพังมานานเกินไปแล้ว" ฉีฟ่งเทียนปฏิญาณกับตัวเอง "ข้าจะนำความรักและความอ่อนโยนของท่านกลับคืนมาให้ได้!"

​จบตอนที่ 25