เมนูจากดอกงิ้ว ดอกสวย ต้นสังหาร

        ต้นงิ้ว เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ มีลำต้นสูง เปลือกมีหนามแหลมคมรอบลำต้น ใครก็คงไม่อยากไปปีนต้นงิ้นเล่นเป็นแน่แท้ ส่วนดอกงิ้วจะมีความสวยงาม แตกต่างจากความน่ากลัวของลำต้นอย่างมาก ลักษณะกลีบดอกมีสีแดงแสดสีสรรสดใสมาก  มีความหนาและมีเกสรจำนวนมาก จะออกดอกในช่วงปลายฤดูหนาวถึงต้นฤดูร้อน พบได้ทั่วไปในภาคเหนือ  

        ดอกงิ้วแห้งถือเป็นวัตถุดิบสำคัญของอาหารล้านนา โดยเฉพาะ “ขนมจีนน้ำเงี้ยว” หรือ “น้ำเงี้ยว” ซึ่งเป็นอาหารพื้นบ้านของชาวเหนือและชาวไทใหญ่ คำว่า “เงี้ยว” เป็นคำที่ใช้เรียกชาวไทใหญ่ในอดีต

        เมื่อดอกแก่จะร่วงลงพื้น และสามารถนำไปตากแห้งเพื่อใช้ประกอบอาหารพื้นบ้าน โดยเฉพาะอาหารล้านนาอย่าง

“ขนมจีนน้ำเงี้ยว” ซึ่งถือเป็นเมนูสำคัญที่ขาดดอกงิ้วไม่ได้เลย

        ดอกงิ้วที่ร่วงใหม่ ๆ เก็บมาล้างทำความสะอาด แล้วนำไปผึ่งแดดจนแห้งสนิท ก่อนเก็บไว้ใช้ทำอาหารได้ตลอดทั้งปี เวลานำมาปรุงอาหารจะต้องทำการแช่น้ำให้นิ่มเสียก่อน จะมีเนื้อสัมผัส เหนียวนุ่มเล็กน้อย และมีกลิ่นเฉพาะตัว ช่วยเพิ่มรสชาติให้น้ำแกงมีความกลมกล่อม มีความหอมมากขึ้น และสามารถดูดซึมน้ำแกงได้ดี ทำให้เมื่อเคี้ยวจะสัมผัสถึงรสเครื่องเทศและน้ำซุปอย่างเต็มที่ จึงเป็นเสน่ห์สำคัญของน้ำเงี้ยวแบบดั้งเดิม

        การนำมาทำขนมจีนน้ำเงี้ยว อาหารพื้นเมืองที่มีรสชาติเปรี้ยว เค็ม เผ็ด กลมกล่อม ใช้มะเขือเทศ หมูสับ กระดูกหมูเลือดหมู และเครื่องแกงที่ตำจากพริกแห้ง กระเทียม หอมแดง และถั่วเน่า ดอกงิ้วแห้งจะถูกใส่ลงไปเคี่ยวพร้อมน้ำแกงจนเปื่อยนุ่ม กินคู่กับเส้นขนมจีน ผักสด และแคบหมู กลายเป็นอาหารที่สะท้อนภูมิปัญญา และวัฒนธรรมการกินของชาวล้านนาได้อย่างชัดเจน ทั้งยังเป็นเมนูที่สร้างความอบอุ่นในครอบครัว เพราะมักทำกินร่วมกันในงานบุญ งานประเพณี และช่วงอากาศหนาวของภาคเหนืออีกด้วย