ศึกรบภพรักเทพสวรรค์ ตอนที่18

​ตอนที่ 18: เงาอดีตในดวงตาปีศาจ

​ท่ามกลางความเงียบสงัดของตำหนักฟางเต๋อหลังจากความวุ่นวายสิ้นสุดลง เซี่ยหลิงเฟย ประทับนิ่งอยู่บนบัลลังก์หยก สายตาของนางเหม่อมองไปยังทิศทางที่กลุ่มขององค์หญิงฟางอี้หลงและ ฉีฟ่งเทียน หายลับไป แม้ใบหน้าจะดูเรียบเฉยตามฉบับนางมารผู้กุมอำนาจ แต่ภายในอกกลับสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมานานนับสิบปี

​ความทรงจำที่ผลิบาน

​ภาพใบหน้าของฉีฟ่งเทียนซ้อนทับกับภาพของ ฉีฟงเย่ ชายผู้เป็นรักแรกและรักเดียวในชีวิตของนาง รอยยิ้มที่ท้าทายศัตรู แววตามุ่งมั่นที่ไม่เกรงกลัวขาม และท่วงท่าการจับดาบ... ทุกอย่างช่างเหมือนกันราวกับเป็นคนๆ เดียวกัน

​“ฟงเย่... ลูกของเราช่างเหมือนท่านเหลือเกิน” นางรำพึงในใจ

​ความทรงจำในวันที่ต้องพรากจากกันย้อนกลับมา ความเจ็บปวดจากการเลือกหนทางแห่งมารเพื่อปกป้องคนที่รัก และการต้องสวมหน้ากากเป็นฮองเฮาผู้เลือดเย็นขัดแย้งกับสัญชาตญาณความเป็นแม่ที่เพิ่งถูกปลุกให้ตื่นขึ้น นางหยิบจอกสุราทองคำขึ้นมาพิศมอง แววตาที่เคยแข็งกร้าวอ่อนแสงลงเมื่อนึกถึงวินัยที่นางซัดจอกนี้ออกไปเพื่อปกป้องชีวิตลูกชาย

​โทสะของนางมาร

​"ท่านประมุข! ทำไมท่านถึงปล่อยพวกมันไป!" เสียงคำรามของ มู่กง ดังแทรกเข้ามาในภวังค์

​มู่กงเดินเข้ามาด้วยท่าทีฉุนเฉียว ดาบโลหิตในมือยังสั่นระริกด้วยแรงโทสะ "หนุ่มหน้าหยกนั่นมันเป็นใครกันแน่ ท่านถึงได้ยอมทำลายแผนการที่วางไว้เพียงเพื่อช่วยชีวิตมัน!"

​เซี่ยหลิงเฟยละสายตาจากจอกสุรา แววตาอ่อนโยนหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยรังสีอำมหิตที่เย็นเยียบจนมู่กงถึงกับชะงักฝีเท้า นางลุกขึ้นยืนช้าๆ พลังปราณมารเซี่ยกงแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศรอบกายบิดเบี้ยว

​"มู่กง... เจ้ากล้าดียังไงมาซักไซ้ข้า?" เสียงของนางราบเรียบแต่ทรงพลัง "ข้าคือประมุขพรรคมาร คือฮองเฮาแห่งตำหนักนี้ ทุกการตัดสินใจของข้าถือเป็นที่สุด หากเจ้ายังกล้าเงื้อดาบใส่ 'คนผู้นั้น' อีกแม้แต่เพียงปลายนิ้ว... ข้าจะทำให้ดาบโลหิตของเจ้าได้ดื่มเลือดเจ้าของมันเอง!"

​มู่กงหน้าถอดสี เขาได้แต่ก้มหน้ากำหมัดแน่น ความหึงหวงและสงสัยยังคงสุมอยู่ในอก แต่เขาซึ้งใจดีว่าหากนางมารผู้นี้พิโรธขึ้นมา ต่อให้เป็นเขาก็ไม่อาจรักษาชีวิตไว้ได้

​งานเลี้ยง ณ หุบเขาเซียนต้าเผิง

​ตัดกลับไปยัง หุบเขาเซียนต้าเผิง บรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความปีติยินดี หมอกเมฆสีขาวนวลตาปกคลุมยอดเขาดูราวกับแดนสวรรค์ ซู่เฟิง ศิษย์คนโตของท่านปรมาจารย์เผิงกวงซ่าน ได้สั่งให้จัดเตรียมสุราทิพย์และอาหารเลิศรสเพื่อต้อนรับการกลับมาของ ท่านเซียนเผิงซียี่

​"ยินดีต้อนรับท่านอาจารย์กลับสู่หุบเขาพะยะค่ะ" ซู่เฟิงคุกเข่าคำนับด้วยความตื้นตัน

​ท่ามกลางเสียงหัวเราะและการเฉลิมฉลอง ฉีฟ่งเทียน นั่งพักอยู่ใต้ต้นท้อโบราณ เขาลูบดาบกิเลนไฟพลางขมวดคิ้วครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ที่ลานประหาร

​"ฟ่งเทียน เจ้าคิดอะไรอยู่หรือ?" องค์หญิงฟางอี้หลง เดินเข้ามาทัก พร้อมยื่นจอกน้ำชาให้

​"ข้าแค่สงสัย... องค์หญิง" ฉีฟ่งเทียนตอบ "ฮองเฮานางนั้น... แววตาที่นางมองข้าตอนที่ช่วยข้าจากดาบโลหิต มันไม่ใช่แววตาของศัตรู แต่มันเหมือน..."

​เขาหยุดคำพูดไว้เพียงเท่านั้น เพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่กล้าเชื่อในสิ่งที่สัญชาตญาณบอก ว่านางมารผู้โหดเหี้ยมคนนั้น อาจมีความผูกพันบางอย่างที่ลึกซึ้งกับเขามากกว่าที่ตาเห็น

​จบตอนที่ 18

​...