ศึกรบภพรักเทพสวรรค์ ตอนที่2

ตอนที่.2

ที่ป่าดอกไม้ริมเชิงเขาเซียนต้าเผิง ของเช้าวันหนึ่ง ในขณะที่สาวสวยนางหนึ่งกำลังเพลิดเพลินกับการชื่นชมธรรมชาติ 

เก็บดอกไม้ใส่ตะกร้าได้จำนวนหนึ่ง

นางหยิบขลุ่ยหยกขึ้นมาเป่าบรรเลง

" เพลงบุปผาธาราสวรรค์ "

อันแสนไพเราะเพราะพริ้ง สนับใจยิ่งนัก

 ในพงดอกไม้ มีเจ้ากระต่ายน้อยผู้น่ารัก แอบเฝ้ามองหญิงสาว ด้วยความชื่นชมในความงาม ในหน้าตา กริยา ท่าทาง และหลงในเสียงขลุ่ยอันเพราะพริ้งของนางเข้าให้เต็มเปา

  ด้วยจิตจดจ่ออยู่กับสิ่งอื่น ทำให้กระต่ายน้อยผู้น่ารัก ลืมระวังภัยที่จะมาถึงตัว

ฉูดๆๆๆๆเสียงเหมือนสิ่งของพรุ่งมาในอากาศอย่างรวดเร็ว

ไม่ทันได้มอง ลูกธนูแหลมคมก็ปักเข้าร่างสีขาว บอบบางนั้น

สร้างความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสให้เจ้ากระต่ายน้อย

 หญิงสาวหยุดเป่าขลุ่ย และเดินตามหาเสียงที่แสดงความเจ็บปวดนั้นในทันที

อ้าว เจ้ากระต่ายน้อยเป็นยังไงบ้าง

ใครนะช่างใจร้าย ทำร้ายเจ้าได้ลงคอ

นั่นไงๆๆนั่นไง อยู่ทางนั้น เสียงผู้ชายตะโกน

เอ๊ะ เจ้า คิดทำอะไร นั่นคือกระต่ายที่ข้ายิงได้

เจ้าคิดจะขโมยกระต่ายของข้าใช่ไหม

กระต่ายของท่านยังงั้นหรือ

ที่นี่คือหุบเขาเซียนต้าเผิง เป็นบ้านของข้า

เขาลูกนี้ก็เสมือนบ้านของข้า 

กระต่ายน้อยนี้เขาก็อยู่ในเขตป่าของหุบเขาเซียนต้าเผิง

ท่านทำไมถึงได้กล้าเข้ามาล่าสัตว์แถวนี้

ข้าไม่สนใจ อะไรทั้งนั้นแหละ 

ในเมื่อข้าเป็นคนยิงกระต่ายน้อยตัวนี้ได้เขาก็ควรเป็นสมบัติของข้าถูกต้องแล้ว เจ้านะแต่งตัวดูดี เหมือนลูกคนรวย มีฐานะ เจ้าไม่มีทางเข้าใจหรอกว่า

พวกคนจนอย่างพวกข้า ถ้าไม่ล่า ไม่ฆ่า ก็ไม่มีกิน

ส่งกระต่ายนั้นมาให้พวกข้าเถอะ 

ถ้าอย่างนั้น เอาอย่างนี้ก็แล้วกันเพื่อจบปัญหานี้

ข้าจะซื้อกระต่ายตัวนี้ เพื่อนำกลับไปรักษาตัวที่บ้านของข้า

 5 ตำลึงหวังว่าพวกท่านคงจะพอใจนะ

อี้หลง ยื่นเงินจำนวน 5 ตำลึงให้กับนายพราน

 โห เงินตั้ง 5 ตำลึงเชียวหรือ

พอสะยิ่ง เกินพออีก แม่นาง

มันช่วยให้ครอบครัวของข้ามีกินไปได้หลายเดือนเลย

ขอบคุณแม่นางมาก 

พวกข้าไปละ 55555 ได้เงินตั้ง 5 ตำลึง วันนี้ รีบกลับบ้านเอาเงินไปอวดเมียที่บ้านดีกว่า

นายพรานจากไปอย่างอารมณ์ดี

โธ่ ! เจ้ากระต่ายน้อยผู้น่าสงสาร 

แข็งใจไว้นะ ข้าจะพาเจ้าไปรักษาแผลที่บ้านของข้านะ

ที่นั่นมียาวิเศษ ต้องรักษาเจ้าได้อย่างแน่นอน

 กระต่ายน้อยรู้สึกเจ็บแผลมากๆ เพราะมีเลือดออกมากๆ

ทำให้ร่างกายรู้สึกอ่อนเพลีย

สะลืมสะลือ ชีพจรเต้นอ่อนลงเรื่อยๆ

อ่อนแรงตาเริ่มหลับลง

อี้หลงใช้มนต์วิเศษ พาเจ้ากระต่ายน้อยหายตัวมาโผล่ที่ห้องของนางในเพียงแค่ชั่วพริบตา

เจ้ากระต่ายน้อย แข็งใจไว้นะคนเก่ง

อี้หลงรีบเปิดกล่องไม้ในห้องของนางออกมาอย่างเร่งรีบ

พร้อมกับเปิดมันออก หยิบยาลูกกลอนเม็ดสีทองประกายออกมา จำนวน 1 เม็ด. อี้หลงท่องมนต์บางอย่างพรึมพรัมในใจสักครู่ แล้วป้อนยานั้นให้กับเจ้ากระต่ายน้อย ที่ตอนนี้ลมหายใจอ่อนแรงลงทุกขณะ

 ปิ้งๆๆๆๆๆเกิดประกายรัศมี สีทองไปทั่วร่างของกระต่ายน้อย

เลือดที่ไหลนองทั่วร่างหยุดสนิท แผลที่ถูกยิงก็เลือนหายไปอย่างน่าอัศจรรย์ใจ

อี้หลงมองร่างของกระต่ายน้อย และยิ้มอย่างพอใจกับผลการรักษา

แต่ในทันใดนั้น ร่างของเจ้ากระต่ายน้อยก็กลับกลายสภาพเป็นเด็กสาว อายุประมาณ 10 ขวบ หน้าตาน่ารัก น่าชัง

เอ๊ะ นี่มันคืออะไรกัน ทำไม จู่ๆเจ้ากระต่ายน้อยถึงได้กลายร่างเป็นมนุษย์ไปได้

 ดวงตาของสาวน้อยเริ่มเบิกลืมขึ้น และค่อยๆเปิดกว้างออก

อี้หลงรีบเข้ามาช่วยประคองร่างของนาง

ที่นี่ที่ไหนค่ะนี่

ที่นี่คือ หุบเขาเซียนต้าเผิง 

สาวน้อยมองหน้าอี้หลง และจับคลำดูที่หน้าท้องของนาง

นี่ข้าตายแล้วใช้ไหม ข้าจำได้ว่าข้าถูกลูกธนูของนายพรานยิง

เจ้ายังไม่ตายหรอก ข้าใช้ยาวิเศษทำการรักษาเจ้า

ตอนนี้เจ้าหายดีแล้ว ไม่ต้องห่วงนะ

เหม่ยลี่ ขอบใจพี่สาวคนสวยมากค่ะ ที่ช่วยชีวิตเหม่ยลี่ไว้

แค่เรื่องเล็กน้อยเอง อย่าได้เก็บเอามาใส่ใจเลย

เมื่อเห็นใครเจ็บ ทนทุกข์ ไม่ว่าเป็นใคร ถ้าข้าสามารถช่วยเขาได้ ข้าก็ยินดีที่จะทำ

ว่าแต่เจ้าเป็นใครกัน ทำไมถึงต้องแปลงร่างเป็นกระต่าย

ข้าชื่อ ฉีเหม่ยลี่ ค่ะ

เป็นบุตรสาวของ ท่านฉีฟ่งเย่ ผู้ปกครองเผ่าฉีหลิน (หรือว่าเผ่าเทพกิเลน) ค่ะ

ข้ารู้สึกเบื่อๆ เลยแอบหนี ออกมาท่องเที่ยว

และพรางกายแปลงร่างเป็นกระต่าย

ข้าท่องเที่ยวมาเรื่อยๆจนมาถึงที่นี่ และเห็นพี่สาวคนสวยยืนเป่าขลุ่ยอยู่

ข้าเลยหยุด และแอบฟัง จนลืมระวังตัว 

โดนนายพรานใจร้ายยิงด้วยลูกธนู จนเกือบตายค่ะ

เหมือนที่พี่สาวเห็นนี่ละค่ะ

ออ เรื่องมันเป็นแบบนี้นี่เอง

ช่างแสนซนจริงนะเด็กน้อย

ป่านนี้ ท่านพ่อท่านแม่ของเจ้าคงจะกระวนกระวายใจ

และเป็นห่วงเจ้ามากๆ

ว่าแต่พี่สาวคนสวย ท่านมีชื่อแส้ว่ากระไรค่ะ

ออ พี่มีชื่อว่า ฟางอี้หลง พักอาศัยอยู่ในหุบเขาเซียนต้าเผิงแห่งนี้นี่ละ

ท่านพี่อี้หลงช่างเป็นสตรีที่งดงาม ใจดี มีเมตตา ยิ่งนัก

เจ้านี่ก็ช่างเจรจา ปากหวานเหลือเกินเหม่ยลี่

เหม่ยลี่ พูดความจริงค่ะ หาได้เกินจริงไปไม่

เหม่ยลี่มีแต่พี่ชาย ไม่มีพี่สาว เหม่ยลี่ขอฝากตัวเป็นน้องสาวของพี่อี้หลงได้หรือไม่ค่ะ

ได้สิ ได้อยู่แล้ว ทำไมจะไม่ได้ละ

ภาษิตว่า เพราะมีวาสนา ถึงห่างหมื่นแสนลี้ ก็ยังได้พบพา

ที่เราได้พบกันโดยบังเอิญและรู้สึกถูกชะตากัน ถือเป็นวาสนา 

พี่เองก็เป็นลูกสาวคนเดียวไม่มีพี่น้องให้หยอกล้อ

วันนี้ถือเป็นวันดี ข้าฟางอี้หลง ได้มีน้องสาวเหมือนคนอื่นๆเขาบ้างแล้วสินะ

ถ้าอย่างนั้นน้องเหม่ยลี่ ขอคาระวะ ท่านพี่ฟางอี้หลง ค่ะ

555555 น้องเหม่ยลี่ 

พี่สาว พี่อี้หลง

5555555

ทั้งสองต่างยิ้มและหัวเราะด้วยกันอย่างมีความสุข

จบตอนที่2.ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะค่ะ