อดีตครูนิวยอร์กเปลี่ยนมารับงานกอดมืออาชีพ ทำวันละ 3 ชั่วโมง รายได้แตะ 3.24 ล้านบาทต่อปี

งานที่หลายคนอาจมองว่าแปลก กลับกลายเป็นอาชีพจริงของเอลล่า เลิฟ หญิงวัย 51 ปีจากนิวยอร์ก อดีตครูสอนศิลปะที่ตัดสินใจออกจากห้องเรียน แล้วหันมาทำงานเป็นนักกอดมืออาชีพ รายได้ต่อปีของเธอถูกระบุว่าสูงถึง 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 3.24 ล้านบาท

ก่อนมาถึงจุดนี้ เอลล่าเคยทำงานในโรงเรียนรัฐบาลนิวยอร์กนาน 13 ปี เงินเดือนของเธออยู่ที่ประมาณ 80,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี หรือราว 2.59 ล้านบาท ซึ่งถือว่าไม่ใช่รายได้เล็กน้อย แต่สิ่งที่กดทับเธอไม่ใช่แค่เรื่องเงิน

ห้องเรียนที่แออัด ทรัพยากรจำกัด และปัญหาวินัยของนักเรียน ทำให้เธอสะสมความเหนื่อยล้าทั้งร่างกายและจิตใจเป็นเวลาหลายปี งานครูที่เคยเป็นพื้นที่สร้างสรรค์ จึงค่อย ๆ กลายเป็นแรงกดดันที่ทำให้เธอต้องมองหาทางออกใหม่

จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นในปี 2017 เมื่อเอลล่าได้อ่านเรื่องเกี่ยวกับการกอดแบบมืออาชีพโดยบังเอิญ เธอจ่ายเงิน 300 ดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 9,700 บาท เพื่อเรียนหลักสูตรเฉพาะทาง ตอนแรกเธอมองว่านี่อาจเป็นวิธีคลายเครียด แต่หลังลองทำพาร์ทไทม์ได้ราว 6 เดือน เธอกลับพบว่างานนี้มีความหมายมากกว่าที่คิด

สุดท้ายเอลล่าลาออกจากงานครู และเดินหน้าในอาชีพนี้เต็มตัว เธอทำงานสายนี้มาแล้ว 8 ปี โดยระบุว่าตอนนี้ทำงานเฉลี่ยเพียงวันละประมาณ 3 ชั่วโมง แต่รายได้มากกว่าสมัยเป็นครูมากกว่าเดิม

บริการของเธอคิดค่าบริการชั่วโมงละ 150 ดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 4,800 บาท ระยะเวลาต่อครั้งมีตั้งแต่ 1 ชั่วโมงไปจนถึง 9 ชั่วโมง ขึ้นอยู่กับความต้องการและข้อตกลงของลูกค้า

สิ่งที่ทำให้อาชีพนี้ชวนตั้งคำถาม ไม่ใช่แค่รายได้ แต่คือเหตุผลที่คนยอมจ่ายเงินเพื่อการกอด

เอลล่าเล่าว่าลูกค้าจำนวนมากเป็นผู้ชายวัยกลางคนที่มีรายได้สูง แต่เผชิญความเหงาในชีวิตส่วนตัว หลายคนไม่ได้ต้องการนอกใจคู่ครอง หากแต่รู้สึกขาดพื้นที่ปลอดภัย ขาดการสื่อสาร หรือขาดความใกล้ชิดทางอารมณ์ในชีวิตประจำวัน

ในมุมของเธอ การกอดจึงไม่ใช่แค่การสัมผัสทางกาย แต่เป็นพื้นที่ที่ทำให้คนลดกำแพงลง ลูกค้าบางคนกล้าเล่าเรื่องลับ เรื่องเจ็บปวด หรือความรู้สึกที่ไม่เคยพูดกับใครมาก่อน เพราะบรรยากาศของงานตั้งอยู่บนความไว้ใจและขอบเขตที่ชัดเจน

เอลล่าย้ำว่าบริการของเธอเป็นงานที่บริสุทธิ์และมีข้อจำกัดเข้มงวด เธอสัมภาษณ์ลูกค้าล่วงหน้า และให้ลงนามในข้อกำหนดและเงื่อนไขก่อนเริ่มบริการ หากเกิดปฏิกิริยาทางร่างกายระหว่างเซสชัน เธอจะใช้วิธีแนะนำให้หายใจลึก ๆ หรือเปลี่ยนท่าทางอย่างมืออาชีพ

ลูกค้าของเธอยังรวมถึงผู้ที่เป็นออทิสติก หรือผู้ที่มีปัญหาด้านการเข้าสังคม ซึ่งใช้พื้นที่นี้ในการฝึกปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น ภายใต้สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย ให้เกียรติ และไม่ตัดสินกัน

แม้งานนี้จะสร้างรายได้ดี แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างง่าย เอลล่ายอมรับว่าไม่ใช่ทุกคนจะเข้าใจอาชีพที่ต้องแลกเปลี่ยนอารมณ์ในระดับลึกเช่นนี้ หลายคนยังมีอคติ และลูกค้าจำนวนมากก็ไม่กล้าเปิดเผยว่าตนเองต้องการความช่วยเหลือทางใจผ่านการสัมผัสที่ปลอดภัย

เรื่องของเอลล่าจึงไม่ได้เป็นเพียงเรื่องอาชีพแปลกหรือรายได้สูงเท่านั้น แต่ยังสะท้อนคำถามใหญ่ของชีวิตเมืองสมัยใหม่ว่า คนจำนวนหนึ่งอาจมีเงิน มีงาน มีครอบครัว แต่ยังไม่มีพื้นที่ที่ทำให้รู้สึกถูกฟัง ถูกยอมรับ และปลอดภัยพอจะอ่อนแอได้

บางครั้ง สิ่งที่คนจ่ายเงินซื้อ อาจไม่ใช่การกอดโดยตรง แต่คือช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ไม่ต้องแข็งแรง ไม่ต้องปิดบัง และไม่ต้องรับมือกับความเหงาเพียงลำพัง