เมื่อพี่ข้างบ้านที่เคยดุผมตอนเด็กๆ วันนี้เขากลายเป็นคนขี้แกล้งที่ทำให้ผมใจสั่นไม่หยุด

สวัสดีครับทุกคนคือตอนนี้ผมว้าวุ่นมากจนนอนไม่หลับ เลยอยากมาเขียนระบายเผื่อจะมีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้าง

​ผมมีพี่ข้างบ้านคนหนึ่งชื่อพี่หมอก (นามสมมติ) พี่เขาแก่กว่าผม 5 ปีครับ สมัยเด็กๆ ผมจำได้ว่าพี่เขาดุมาก  พี่เขาเคยเทศนาผมซะจนผมร้องไห้ หลังจากนั้นผมก็เลยกลัวพี่เขามาตลอด จนพี่เขาไปเรียนต่อต่างประเทศ เราก็แทบไม่ได้เจอกันเลย

​จนกระทั่งเมื่อเดือนก่อน พี่หมอกย้ายกลับมาอยู่ที่บ้านครับ

​พี่หมอกในวัย 28 คือเปลี่ยนไปมาก จากพี่ชายหน้าดุในวันนั้น กลายเป็นผู้ชายตัวสูง หน้านิ่งแต่ใจดี แบบที่สาวๆ ชอบเรียกกันว่าทรง Dad 

​เริ่มจากเมื่ออาทิตย์ก่อน ผมกำลังนั่งพยายามแกะคอร์ดกีตาร์อยู่ริมหน้าต่างห้องตัวเอง จู่ๆ ก็มีเสียงทุ้มๆ ดังมาจากหน้าต่างบ้านข้างๆ

คอร์ดนั้นต้องจับแบบนี้นะครับ

แล้วเขาก็หยิบกีตาร์มาดีดให้ดูเป็นตัวอย่าง วินาทีที่เขายิ้มมุมปากให้ผม ใจผมมันเต้นผิดจังหวะไปดื้อๆ เลย

​หลังจากวันนั้น พี่เขาก็หาเรื่องมาหาผมบ่อยขึ้นซื้อขนมที่ผมชอบกินตอนเด็กๆ มาฝาก แล้วบอกว่า

"เห็นเห็นบ่นในสตอรี่ว่าหิว เลยแวะซื้อมาให้"

 พี่เขาดูสตอรี่ผมทุกอันเลยเหรอ?

​ล่าสุดคือเมื่อวาน ฝนตกหนักมาก ผมติดอยู่ที่ป้ายรถเมล์ จู่ๆ รถของพี่เขาก็มาจอดตรงหน้า เขาเปิดกระจกแล้วบอกว่า "ขึ้นมาสิ เดี๋ยวพี่ไปส่ง"

​ความพีคคือตอนอยู่ในรถครับ รถมันติดมาก พี่เขาเลยเปิดเพลงคลอเบาๆ แล้วเขาก็ฮัมเพลงตาม ผมเลยหลุดปากชมไปว่า "พี่ร้องเพลงเพราะจัง"

เขาหันมามองหน้าผม แววตาเขาเปลี่ยนไปนิดนึง แล้วพูดนิ่งๆ ว่า:

"ก็ร้องให้ฟังแค่คนเดียวนั่นแหละ... เมื่อไหร่จะรู้ตัวสักที"

​ทุกคนครับ... ประโยคนี้มันหมายความว่ายังไงได้บ้าง? ผมคิดเข้าข้างตัวเองได้ไหม หรือพี่เขาแค่แกล้งเหมือนตอนผมเด็กๆ?

​ใจหนึ่งก็กลัวเสียพี่ชาย แต่อีกใจมันก็แอบหวังไปไกลแล้วครับ!